WK voetbal 2026 (2): ‘Hebben we weer een nieuw wisseltrauma?’

Een goede of een slechte hand van wisselen op het WK voetbal, kan een hoop uitmaken. De keeperswissel van Louis van Gaal in 2014 is de geschiedenis ingegaan als de beste wissel in de voetbalhistorie. Maar de wissel 10 jaar eerder op het EK in Portugal van Arjen Robben door toenmalig bondscoach Dick Advocaat staat bekend als de meest omstreden wissel. Ongeveer dat gevoel bekroop MAX Vandaag analist Robbert zondagavond bij Nederland-Japan (2-2), waar Ronald Koeman door zijn wissels een zekere overwinning leek weg te geven. ‘Dat moest-ie maar beter niet nog een keer doen,’ is het gevoel dat de tv-kijkers eraan overhielden. Volgende tegenstander Zweden op zaterdag (20 juni) walste intussen Tunesië met 5-1 plat.

De geschiedenis herhaalt zich: dé wissel uit 2004 lijkt terug

Vele huizen in ons landje waren te klein afgelopen zondag. Oranje hield Japan in een houdgreep alsof judolegende Anton Geesink zijn olympisch gouden plak uit 1964 nog maar eens kwam ophalen, in Tokio in het hol van de leeuw. Maar toen veranderde plots alles en kwam ‘dé wissel’, die de herinnering aan het EK in Portugal in 2004 opriep. Aanstaande vrijdag (19 juni) is dat precies 22 jaar geleden. Destijds was het uitblinker Arjen Robben die in de wedstrijd tegen Tsjechië bij een 2-1 stand in het voordeel van Nederland eruit werd gehaald door Dick Advocaat, bondscoach in die dagen.

Lang verhaal kort: Oranje verloor met 2-3. Terugplooien en een voorsprong verdedigen, loont maar heel zelden. Zeg maar gerust nooit. Dom, dom, dom. Het liep uiteindelijk nog goed af, want Nederland plaatste zich alsnog voor de kwartfinale omdat Tsjechië (in een ‘feestopstelling’) ook nog van Duitsland won. Juist in die kwartfinale won Nederland voor het eerst een penalty shootout, van Zweden, met een beslissende treffer van uitgerekend Arjen Robben.

Lees ook: WK voetbal 2026 (1): ‘Matig spel van nu zegt niks, Oranje kan nog in het toernooi groeien’

Chagrijn in heel het land om gelijkspel tegen Japan

Nu gebeurde min of meer hetzelfde als in 2004, ‘de moeder van de gemankeerde wissels’. De 2 ver boven de rest uit stekende snelheidsduivels Crysencio Summerville en Donyel Malen moesten het veld verlaten. Erin kwamen ‘slakken’ Teun Koopmeiners en Memphis Depay. Als iets de tot dat moment zwaar tegenvallende Japanners goed uitkwam, waren het deze curieuze wissels van Ronald Koeman wel. De angel van Oranje was eruit gehaald met een 2-2 gelijkspel tot gevolg. Voelde enerzijds toch een beetje als een weggegeven overwinning, wat Koeman later bij de NOS licht geïrriteerd ontkende.

Anderzijds, in perspectief geplaatst, is dat ene puntje toch maar binnen. Titelfavoriet Spanje speelde ook gelijk, tegen debutant Kaapverdië nog wel (0-0). En outsider België had zijn handen vol aan het Egypte van die ene superster Mo Salah (1-1).

Zweden met wél scorende spitsen is in bloedvorm

De stemming in het Oranjekamp is weer licht optimistisch, terwijl het toch tot tweemaal toe een voorsprong heeft weggegeven. Zaterdag wacht Zweden al. Dat land met de slechtste WK-kwalificatie van allemaal heeft zich via de achterdeur van de Nations League toch weten te plaatsen. Sindsdien verkeert het Scandinavische land met maar liefst 2 wél scorende spitsen – Viktor Gyökeres en Alexander Isak (ex-Willem II) – in bloedvorm. Ook Yasin Ayar is on fire. Onder leiding van Engelsman Graham Potter (ex-Chelsea) is Zweden uitgegroeid tot een waar power house, waar Oranje het nog flink mee te stellen zal krijgen. Winst is geen uitgemaakte zaak.

De dag na Oranje heeft het land zich op kop in onze poule gevestigd, nadat het Tunesië een duchtig pak slaag had gegeven (5-1). Het Noord-Afrikaanse land heeft daarop direct zijn coach Sabri Lamouchi vervangen door baantjesjager Hervé Renard. De Fransman moet zo langzamerhand zijn bingokaart met Afrikaanse en Arabische landen bijna vol hebben. Huiskamervraag: met welke landen stond deze tweevoudig winnaar van de Afrika Cup al eerder op het WK?

Curaçao is meer dan ‘Nederland 2’

Dan schakelen we nu door naar het overzeese rijksdeel Curaçao. Met op één na in Nederland geboren spelers, ben je geneigd het als het tweede team van Nederland te beschouwen. Het team van de oudste bondscoach uit de WK-historie, wie anders dan ‘daar-is-ie-weer’ Dick Advocaat, is de grote gangmaker van de andere voetbaldebutanten gebleken (Kaapverdië!).

Oké, ze verloren dan wel afgetekend met 7-1 van het machtige Duitsland, maar die ene treffer was niet de klassieke eretreffer gescoord bij een 7-0 achterstand. Integendeel, het was de trotse gelijkmaker, de 1-1, een stand die ze daarna nog 17 minuten lang (!) hebben weten vast te houden. Duitsland was na die goede goal van Livano Comenencia uit Breda toch korte tijd de kluts kwijt. Héél eventjes leek er een stuntje in de lucht te hangen. Manuel Neuer, de superdoelman van ‘Die Mannschaft’ was overduidelijk not amused, herstel: nicht amüsiert. En hier zagen we dan de verbindende kracht van Advocaat boven alles uitstijgen. Die hierboven aangehaalde zeperd uit 2004 is beslist niet het hele verhaal. Daar doen we Dickie geen recht mee.

Euforische voorspelling

Trots om die ene goal overheerst in het Curaçaose kamp en bij hun vrolijke supporters, zowel overzees als hier te lande. MAX Vandaag polste de stemming in Amsterdam onder de plaatselijke fans en kreeg ene Pedro Gonzalez (45) te spreken. Op de vraag wat hij verder verwacht van The Blue Wave, zoals het team liefkozend genoemd wordt, kwam hij tot deze euforische voorspelling:

“Noteer alvast 25 juni in uw agenda: het mirakel van Philadelphia, waar het nietige Curaçao Ivoorkust declasseert, en de tweede ronde bereikt. Dit is overigens mede te danken aan een spontane massadeportatie van de Ivoriaanse staf door overijverige ICE-soldaten. Het mag de pret niet drukken: bij aankomst op Hato (zo heet de Curaçaose airport, naar keeper Ergilio Hato) begeeft de vliegtuigtrap het onder het gedreun van een feestende blauwe massa. Bij Fort Amsterdam wordt een bronzen standbeeld van Dick Advocaat feestelijk onthuld met een optreden van – hoe kan het ook anders? – de Blue Man Group. Uiteraard wordt er ook een cocktail naar hem vernoemd. Wat de naam daarvan betreft, heerst er nog twijfel tussen tic-advocaat en Best Dick In The World.” En dan moet de match tegen Ecuador (zaterdag) nog worden gespeeld.

Magnifiek Marokko

Tot slot moeten we nog even stilstaan bij de best spelende ploeg op het WK tot nog toe. En dat is zonder enige twijfel Marokko, dat Brazilië een heel moeilijke avond bezorgde (1-1). De goal van PSV’er Ismael Saibari, ‘n stiftje, was een plaatje van Bergkampiaanse schoonheid. Laten we ook de wonderschone assist van Brahim Diaz niet vergeten: een ‘steekbal XXXL’ over de as van het veld. Zó mooi dat niet alleen Saibari zijn eigen bolletje aaide om zijn goal te vieren, maar iedere liefhebber van mooi voetbal. Ook de tegentreffer van Braziliaan Vinicius Junior zal hoog in de lijstjes met mooiste WK-goals eindigen. En dan te bedenken dat Oranje juist deze 2 ploegen kan treffen in het vervolg van het toernooi. Maar dat zijn zorgen voor later, nu eerst Zweden maar eens pakken.

Sportanalist Robbert werkt op de redactie van MAX Vandaag en schrijft bij gelegenheid een column rond sportevenementen.

(Foto: ANP)