WK voetbal 2026 (3): ‘Geen nationale discussie meer over de spitspositie’

Heeft u ook al last van ‘rechthoekige ogen’ na zoveel wedstrijden te hebben gezien op het WK? MAX Vandaag-analist Robbert wel. Maar hij ziet ook dat het niveau ondanks het record aantal van 48 deelnemende landen hoog is. De kleine landen, Kaapverdië en Curaçao op kop, presteren boven verwachting goed. En de sterren, Messi, Mbappé en Haaland, leveren. Tel daarbij de topprestatie van Oranje tegen Zweden op (5-1). Kan niet beter.

‘Brooooobbey, Brooooobbey!’

Na het teleurstellende 2-2 gelijkspel van het Nederlands elftal tegen Japan brak het rumoer uit. We konden er helemaal niks van, was de heersende mening in het land. Maar zie, één wedstrijdje verder en de stemming is compleet omgeslagen. De Zweden wisten zich geen raad met spits Brian Brobbey, hoewel zijn speelstijl toch bekend mag worden verondersteld. Veel kracht, snelheid en een goede kaats. Francesco Farioli, slechts 1 seizoen wondertrainer bij Ajax, kan er alles over vertellen.

Bij Sunderland heeft Brobbey het voorbije seizoen in de Premier League zijn robuuste stijl verder geperfectioneerd. Nieuw zijn de doelpunten, die als rijpe appelen van de boom vielen afgelopen zaterdag. De ‘nieuwe spits van oranje’ scoorde er 2 binnen 1 kwartier.

Omstreden drinkpauzes

En toen kwam de veelbesproken drinkpauze, of zoals de Amerikanen dat noemen de hydration break. Veeleer een commercial break volgens de cynici. Alsof het niet goed is dat de publieke omroep ook nog wat geld verdient tijdens een WK met dure uitzendrechten, maar dit geheel terzijde. De impact van de drinkpauze op de wedstrijden is zichtbaar groot. Alleen dwarse pundit Youri Mulder ziet dat niet en haalt zijn schouders er desgevraagd over op. Maar het is evident hoe Zweden de poppetjes even anders neerzette tijdens deze pauze en het Oranje nog knap lastig maakte. Verder dan een afgekeurd doelpunt wegens buitenspel kwam het niet in dit ‘tweede kwart’ van de wedstrijd. Want ja, de wedstrijd is niet langer opgedeeld in 2 helften, maar in 4 kwarten.

Unieke rode kaart

Hopelijk verdwijnt deze drinkpauze-regel weer na het WK. De andere nieuwe regels mogen blijven, zoals direct rood na het uitschelden van de tegenstander met de hand voor de mond net als de inworp die na te lang getreuzel naar de tegenpartij gaat. Miguel Almirón van Paraguay beleefde de primeur van zo’n rode kaart. Net goed, hij zal vooraf genoeg instructies gekregen hebben. Hopelijk corrigeren zijn medespelers hem wel, want zijn coach Gustavo Alfaro liet dat na. Vreemd, want zo’n onbeholpen speler benadeelt zijn hele team. De aangepaste regel bij de inworpen geeft het spel duidelijk meer snelheid, wat ook fijn is voor de kijkers thuis. De scheidsrechters, die excelleren, passen de nieuwe regels goed toe.

Geen discussie meer over de spitspositie

Terug naar Oranje. Met Brobbey lijkt de nationale discussie over de spitspositie verstomd, alhoewel de net gestopte Ricky van Wolfswinkel bij het NOS WK Ontbijt toch nog even een lans brak voor ‘good old’ Memphis. Anderen vonden het dan weer zielig voor Donyel Malen, die na rust gewisseld werd voor Koemans topontdekking, rechtsbuiten Crysencio Summerville. Je zou bijna Cry Boy Cry (oude hit van Bronski Beat met zanger Jimmy Somerville) gaan zingen voor ‘Cry’, zoals de bondscoach hem liefkozend noemt.

Laat dat huilen maar over aan de Zweden, want die gingen met een 5-1 nederlaag het veld af, murw gespeeld door vleugelspelers Summerville en Gakpo. 1 goal van Cry, 2 van Cody. Nog vóór de wedstrijd tegen Tunesië van donderdagnacht/vrijdagochtend (01.00 uur) is het bomen begonnen over de mogelijke scenario’s voor de knock-outfase. Dat is hogere wiskunde. Het kan nog álle kanten op.

Koninklijke familie: eerst naar Oranje, dan naar Blauw

Een paar uur na Oranje was het de beurt aan het ‘overzeese rijksdeel’ Curaçao om de nationale eer hoog te houden. Het eiland speelde zeer verdienstelijk gelijk tegen Ecuador, de wereldwijde specialist van de score 0-0. De schoten vlogen om zijn oren, maar keeper Eloy Room hield zijn goal op wonderbaarlijke wijze schoon. Op internet verschenen met AI gegenereerde standbeelden voor de oud-doelman van Vitesse.

Hoogste tijd om contact op te nemen met Pedro Gonzalez, vriend van deze column, en groot fan van de blauwen. Vol bewondering zag hij de Koninklijke familie voor de tweede keer binnen 7 uur acte de présence geven bij een belangrijke wedstrijd. Kom er maar in, Pedro: “Even denken. Mag ik iets zeggen over de innerlijke supporter Willem-Alexander? De Atlanta 1996-prins, die hij niet meer mag en kan tonen. Maar in de kleedkamer liet hij die kant wel doorschemeren. En keurig in oranje dan wel blauw gestoken.”

Buiten het protocol

Pedro ziet prinses Ariane waken over haar vrolijke vader. Het supporterschap van de koning mag nu ook weer niet gênant worden. Ook het interview voor de NOS tv is Pedro prima bevallen: “Suggesties over wie hij aan (FIFA-baas) Infantino heeft voorgedragen voor de Vredesprijs! Dat was een heerlijk speelse opmerking van iemand, die geen zin had in het protocol. En een subtiele sneer naar het fenomeen bullshit-prijs, zowel naar Trump als Infantino.” Tot slot vraagt Pedro zich af welke namen de koning zou hebben genoemd?

(Tekst loopt door onder de foto)

Kaapverdië schittert met Rotterdamse helden

Blijven we nog even bij de kleine landen. Kaapverdië mag dan niet tot ons koninkrijk behoren, er zitten wel maar liefst 6 geboren Rotterdammers in de selectie. Daarvan stonden er 3 in de basis tegen Uruguay, Sidny Lopes Cabral, Jamiro Monteiro en Garry Rodrigues. Deze jongens zijn bezig serieus geschiedenis te schrijven. Ze speelden zomaar met 2-2 gelijk tegen dit Zuid-Amerikaanse topland, dat in een grijs verleden 2 maal wereldkampioen is geworden. Wie dat voor het toernooi zou hebben voorspeld, zou voor gek zijn verklaard.

‘Luidruchtige stille migranten’

MAX Vandaag ging op zoek naar een fan van dit landje en vond die in de persoon van oud semi-prof Cesar Lopes, die in Nederland bij Excelsior speelde. Ook is hij waarschijnlijk de eerste Kaapverdiaan in de Europa Cup geweest. In 1995 stond hij 6 minuten als invaller in het veld namens de Ierse club Dundalk in de terugwedstrijd tegen en in het Zweedse Malmö. Hij is blij verrast door de prestaties van zijn land op het WK: “Ik heb nog nooit zulke luidruchtige stille migranten gezien. Eindelijk ontwaakt de haai in ons.” Goed gesproken Cesar, zeggen wij nederig bij zoveel verbale klasse.

De sterren leveren

Na het loven en eren van kleine landen, nu toch nog even tijd voor de grote landen en de grote sterren. We mogen toch wel stellen dat de sterren leveren. Messi, Mbappé en Haaland schieten uit hun slof. Marokko’s Ismael Saibari is hard op weg ook een wereldster te worden. Wát een heerlijke geregisseerde goal was Messi’s eerste van 2 doelpunten tegen Oostenrijk, nadat hij aanvankelijk nog een penalty had gemist. Die treffer was ook een teamprestatie. Argentinië werkt als een wielerploeg voor een onomstreden kopman, die het in hem gestoken vertrouwen meer dan waar- en afmaakt.

Wat moet zo’n man nog bewijzen? Toch liggen er nu al 5 goals in het mandje van deze Argentijn. Daarmee is hij op de ranglijst eeuwig WK-topscorer Miroslav Klose voorbij gestoken. Messi staat nu op 18 goals, tegen 16 voor de al lang en breed gestopte Duitser, die op de tweede plaats gezelschap heeft gekregen van Kylian Mbappé. De Fransman heeft daar slechts 3 WK’s voor nodig gehad tegen Messi 6. En Mbappé is pas 27, terwijl Messi vandaag 39 wordt. Die is begonnen aan zijn indrukwekkende afscheidstournee als international mag je aannemen.

En hoe doet Christiano Ronaldo (40), zijn vaste rivaal uit het verleden het eigenlijk? Geen goals in de fletse eerste wedstrijd van Portugal tegen Congo; 2 doelpunten in de tweede match tegen Oezbekistan. Die voelde zich duidelijk uitgedaagd. Harry Kane, de ster van Engeland, bewandelde de omgekeerde weg: 2 goals in zijn eerste potje tegen Kroatië en 0 treffers tegen het stug verdedigende Ghana. Aan de eervolle vermelding van Ronaldo moet nog toegevoegd worden dat hij met zijn goals nu de enige speler is in de geschiedenis die op 6 WK’s gescoord heeft. En dat kan Messi dan weer niet zeggen.

Roze voetbalschoenen

Tot slot nog even iets heel anders. We gaan het hier hebben over roze voetbalschoenen. Bereid u er maar vast op voor: na de zomer spelen uw voetballende (klein)kinderen allemaal op roze kicksen. Het WK bepaalt de voetbalmode. Dat is altijd al zo geweest. In 1974 wilde elk kind op de Puma’s van Cruijff spelen. En na het EK 1988 wilde iedereen de Lotto’s van Ruud Gullit of de kangoeroelederen Diadora’s van Marco van Basten. Later keerde Gullit terug naar zijn klassieke zwarte Adidasjes, model Copa Mundial. En met hem volgden alle kleine voetballertjes.

De marketingmachinerie is intussen alleen maar nog professioneler en dwingender geworden. Anders liepen niet zoveel voetballers op het WK rond op schoenen in een kleur, die pijn doet aan de ogen. Louis van Gaal stuurde in 1995 nog Martijn Reuser van de training bij Ajax, omdat die het waagde op witte schoenen te verschijnen. Het zou ‘ingaan tegen het teamgevoel’, aldus Van Gaal. Nu ze allemaal roze schoenen dragen, kan hij dat niet meer volhouden. Het roze en oranje brengen juist eenheid. Op naar Tunesië!

Sportanalist Robbert werkt op de redactie van MAX Vandaag en schrijft bij gelegenheid een column rond sportevenementen.

(Foto: ANP)