Gevallen topmensen

Hoe vergaat het bestuursvoorzitters en topmanagers die de afgelopen jaren publiekelijk aan de schandpaal werden genageld? Ze komen niet meer aan de slag, worden met de nek aangekeken en hun reputatie is verworden tot ‘onbetrouwbaar en ongeschikt’. De topmensen voelen zich gebrandmerkt en afgedankt.

Affaires

De afgelopen jaren waren er honderden affaires in het bedrijfsleven, de financiële sector, onderwijs en bij woningcorporaties. Veel topmensen moesten gedwongen opstappen; na bestuurlijk falen, zonnekoningengedrag, zelfverrijking of een dictatoriale houding. Het sentiment in de samenleving daarna? Terecht dat deze mensen stevig zijn aangepakt en niet de dans ontspringen.

Wie rekenen we het aan?

In Hollandse Zaken: Is die maatschappelijke afrekening terecht? Of zijn zij onevenredig hard gestraft? Strafrechtelijk blijkt er meestal niets aan de hand. En: Kun je de gemaakte fouten alleen hen aanrekenen? En hoe kan dat vele andere falende en blunderende topmensen er wel mee wegkomen?

Gasten

Te gast onder andere Leks Verzijlbergh (kwam in opspraak rond de Limburgse woningcorporatie Servatius), Bert Molenkamp (was betrokken bij de ondergang van scholenkoepel Amarantis) en Jos van Deursen (werd als korpschef Gelderland-Midden beticht van discriminatie).

Hollandse Zaken is te zien op donderdag 20 juli 2017 rond 21.05 uur op NPO 2.

Geef een reactie

Reacties (3)

  1. Hanneman zegt:

    Er zullen heus wel topbestuurders zijn die ten onrechte zijn bestraft of gebrandmerkt. Daar een uitzending van Hollandse Zaken aan te wijden is misschien zelfs op zijn plaats. Als u daarentegen televisieaandacht zou willen besteden aan topbestuurders of ambtenaren die alleszins verwijtbaar zijn dan wordt het een hele lange reeks programma’s. Als u televisieplannen hebt om alle ten onrechte bestrafte, tekort gedane of op een andere manier veroordeelde burgers wilt maken kunt u maar het beste een nieuwe omroep oprichten die dan 24/7 gaat uitzenden. Jaren lang.

  2. oosterwijck zegt:

    Top bestuurders, die onevenredig hard werden gestraft voor fraude, wanbeleid en/of oplichting, zijn een minderheid. De meesten komen weg met een gouden handdruk en een topprestatie bijgeschreven op hun CV. Alle topbestuurders, hebben een contract, waarin opgenomen is dat ze miljoenen mee krijgen bij ontslag. Daarbij is het geen zaak, of dit een gevolg is van wanbeleid of wangedrag. Ik durf te stellen, dat een topbestuurder, met opzet, er een potje van maakt, om voortijdig buiten gekegeld te worden. Zo krijgt hij zijn ontslagpremie, heeft weer een pluspunt op zijn CV en kan weer snel ergens anders de zaak tillen. Om één voorbeeld te noemen: Eric Staal (uit een bankiersfamilie) tilt een woningbouwvereniging voor € 2 miljard (€2000.000.000) waarmee belegd is. Ontslag volgt en hij krijgt een gouden handdruk mee van € 6 miljoen (€6.000.000). De rest van zijn leven kan hij uitzingen in zijn villa op Bonaire. Wat nooit duidelijk wordt, is: hoeveel hij overgehouden heeft van die €2 miljard. Het gepeupel wordt wijsgemaakt, dat dit geld verdwenen is, aan slechte beleggingen. Maar geld verdwijnt alleen als het verbrand wordt of versnipperd wordt. Belegd geld, zit gewoon in een ander laadje of kastje. En wel bij een of andere bank. Die bank zal wel heel blij zijn met die enorme stapel geld. En kan me voorstellen, dat die bank, Eric Staals best wél beloond heeft met een provisie. Een volksverlakker uit een bankiersfamilie, is echt niet zo onhandig met geld, als dat ze het gepeupel willen doen geloven. Dit is één voorbeeld, maar er zijn er tientallen per jaar, alleen al in Nederland. De VVD zit er vol mee.

  3. oosterwijck zegt:

    Nog even over “Gevallen Topmanagers”. … In Hollandse zaken, worden nu een paar “Mindere goden” genoemd, die geslachtofferd zijn, maar de grote fraudeurs, blijven buiten schot. … Om nog even terug te komen op Eric Staal, van de woningcorporatie in Rotterdam. Die man gaat vrolijk door met zijn leven. Voor de schijn wordt er nog even een proces gevoerd, maar uiteindelijk is hij “onschuldig” en/of is er niet “Voldoende bewijs”. Hij wordt niet eens uit zijn huis gezet. In tegenstelling tot de slachtoffers, de huurders van die corporatie, die uiteindelijk die gestolen 2 miljard weer moeten aanvullen, door verhoging van de huren. Het is zelfs gebeurd, dat huurders, die de verhoogde huren, niet meer konden betalen, uit hun huis gezet zijn. En dat is een zwaardere straf, als de veroorzaker van het probleem heeft gekregen. Je zou dit rechtssysteem verwachten in een corrupt Zuid-Amerikaans land, maar het vindt gewoon in Nederland plaats. Geachte redactie van Hollandse zaken, breng dit eens ter sprake. …