Het leven van Marian deel 45: Ben antwoordt dat hij normaal doordeweeks niet meer drinkt, maar dat hij nu wel een wijntje kan gebruiken
Publicatiedatum: 13 november 2026
De verhalen van Het leven van Marian zijn uit het leven gegrepen, maar gebaseerd op fictieve gebeurtenissen en afkomstig uit de pen van de redactie van MAX Vandaag. Marian is getrouwd met Ben, met wie ze een dochter heeft. Beiden hebben ze kinderen uit hun eerdere huwelijken. Samen hebben ze 4 kleinkinderen. U leest haar verhalen elke vrijdag op MAX Vandaag.
Ifran vraagt aan Ben of hij een wijntje wil of liever wat fris. Ben antwoordt dat hij normaal doordeweeks niet meer drinkt, maar dat hij nu wel een wijntje kan gebruiken. Dan vertelt hij over de gebeurtenissen op zijn werk vandaag. Hij had net toen hij naar huis wilde een melding gekregen vanuit het restaurant dat ze te maken hadden met een lekkage vanuit de verdieping erboven. Toen één van de receptionisten ging kijken, bleek dat de kraan van het bad nog open stond en blijkbaar al een hele tijd, want de hele badkamer stond blank en het water was zelfs al de kamer ingelopen.
De kamer is van gasten die meerdere dagen blijven en ze hadden een ‘niet storen-bordje’ opgehangen, vandaar dat de schoonmakers het niet al eerder gemerkt hebben. Ze hebben de gasten proberen te bereiken, maar ze namen hun mobiel niet op. Door de lekkage kan een deel van het restaurant niet gebruikt worden, terwijl ze juist veel reserveringen hebben. Dus dat komt erg slecht uit. En in de kamer zelf is er ook schade. Van zijn rechterhand Kim moest Ben naar huis gaan, want zij zou het verder wel regelen, maar hij had eigenlijk liever gebleven. Ze heeft echter beloofd om hem op de hoogte te houden, dus hij is uiteindelijk toch maar vertrokken.
Als we aan tafel zitten, krijgt Ben al een telefoontje van Kim. Ze vertelt hem dat de gasten zich gemeld hebben bij de receptie en ze hebben uitgelegd dat ze toen ze vanmorgen weggingen, helemaal vergeten waren dat de kraan van het bad nog aan stond. Ze hadden geen nieuwe handdoeken nodig en hun bed hadden ze zelf al opgemaakt, dus ze vonden het zonde als er dan nog een schoonmaker zou komen. Vandaar dat ze het ‘niet storen-bordje’ hadden opgehangen. Ze waren zich rot geschrokken en zeiden dat ze meteen contact zouden opnemen met hun verzekering. Nog steeds vervelend, maar gelukkig was er van opzet dus geen sprake. Want daar was Ben in eerste instantie ook nog bang voor.
Na het eten en de koffie en thee breng ik Fenna naar bed en nemen we nog even de dag door. Ze zegt dat ze ons zal missen tijdens onze vakantie en dat we maar veel berichtjes en foto’s moeten sturen naar mama. Dat beloof ik haar.
En dan is het alweer mijn laatste werkdag voor de vakantie. Ik ben al lekker een paar daagjes vrij, voordat we zondag naar de Dominicaanse Republiek vliegen. Deze laatste dag heb ik het nog behoorlijk druk, want het lijkt wel of iedereen deze dagen een huis wil bezichtigen en Annemie is vandaag juist vrij, omdat ze het de komende weken extra druk heeft, omdat ik er dan niet ben. Van de week hebben we dus alvast alles samen doorgenomen. We zijn alle 2 nog steeds heel blij met het nieuwe afsprakensysteem. Het scheelt ons echt veel tijd en gedoe.
Ik loop aan het einde van een lange dag ook nog even binnen bij Ineke om haar gedag te zeggen en tot mijn verbazing wenst ze me een fijne vakantie. Maar natuurlijk zegt ze ook nog wat minder aardigs. Ze benadrukt dat ik het mooi heb uitgekiend, door in zo’n drukke periode weg te gaan. “Kun je volgende keer niet in januari een cruise maken?” zegt ze zogenaamd als grapje, maar het is wel duidelijk dat ze het eigenlijk wel degelijk meent.
Als ik bij de dierenwinkel aan kom om Bobby op te halen, is Anna al klaar om op huis aan te gaan. We praten dus nog maar even kort met elkaar, want ze wil graag naar Ifran en de kinderen. Ze zegt dat ze Amber volgende week heeft uitgenodigd om te komen eten. Dan kan ze Bobby meenemen en hoeft hij zijn maatje Cooper iets minder lang te missen in de weken dat wij weg zijn.
De ochtend erna moet Ben wel nog gewoon werken, maar ik blijf lekker wat langer in bed liggen. Ik heb afgesproken om met mijn vriendin Joke naar de sauna te gaan, maar ze komt me pas om kwart voor 10 ophalen, want het is hier toch zo’n beetje om de hoek. Dus ik heb nog alle tijd. Het enige nadeel is dat we dan nog niet hebben kunnen bijkletsen en in de sauna zal het ons niet in dank worden afgenomen, als we dan hele gesprekken voeren. Zelf heb ik er ook een hekel aan als andere gasten zich niet aan de stilteregels houden. Maar ik heb al bedacht dat we eerst een kop koffie kunnen gaan drinken in het restaurant en dan lekker uitgebreid badderen in het buitenbad. Tegen die tijd zullen we wel aardig bijgepraat zijn.
Joke is er precies op tijd en we zijn 5 minuten voor openingstijd bij de sauna. Daar sluiten we in de kleine rij aan en even na tienen lopen we de kleedkamers in. Gelukkig is het de grootste delen van de dag droog vandaag, maar het is wel aan de koude kant. Wel goed om af te koelen tussendoor. Met de lunch ga ik voor een salade. Normaal val ik eerder voor de uitsmijter of de kroketten, maar vanavond ga ik uit eten met Bas, dus dan wil ik me nu een beetje inhouden. Na de lunch wordt het langzaam drukker en om een uur of 3 houden we het voor gezien. Joke zegt bij het afscheid nemen dat ze heel benieuwd is hoe Ben en ik de cruise zullen vinden en vraagt of ik weer een reisverslag bij ga houden. Daar had ik eigenlijk nog helemaal niet aan gedacht, maar dat is een goed idee.
Omdat Bas me die avond mee uit eten neemt, om me te bedanken dat hij dankzij mijn tip een nieuwe baan gevonden heeft, blijft Ben wat langer op zijn werk. Dan kan hij mooi nog wat laatste dingen afronden en erna met een gerust hart op vakantie gaan. Bas heeft gereserveerd bij een restaurant in het centrum van Amsterdam, dus ik heb met hem afgesproken dat ik met de trein kom en dat hij dan op station Muiderpoort instapt. Het laatste stukje reizen we dus samen. Op het Centraal station stappen we over op een tram, richting de grachten.
Bas verklapt in de tram alvast waar we gaan eten, want dat had hij nog niet laten weten. Hij zegt dat we tapas gaan eten, omdat ik daar zo dol op ben. Ik was al heel benieuwd, want hij weet ook dat ik een goed stuk vlees kan waarderen en ook graag sushi eet. Maar hij heeft een goede keus gemaakt, want ik heb meteen zin in lekkere Spaanse hapjes. We hebben een hele gezellige avond samen. Het is nog nooit eerder voorgekomen dat ik alleen met Ben zijn zoon op pad ben geweest. Normaal is Ben er altijd bij en de laatste jaren ook Bas’ partner Niels.
Bas vertelt dat hij de eerste dagen op zijn nieuwe school erop heeft zitten en dat hij niet blijer kan zijn. Hij is er in een warm bad terechtgekomen en de leerlingen zijn ook heel aardig tot nu toe. Als het zo doorgaat, wil hij waarschijnlijk wel bij deze school blijven werken als ze verhuizen. Al moet natuurlijk wel nog blijken wat de reisafstand dan zal worden.
Als ik thuis kom, blijkt Ben er nog niet te zijn. Ik had hem eigenlijk al verwacht. Dus stuur ik hem een appje om te vragen hoe laat hij naar huis komt, maar daar krijg ik geen reactie op, dus ik ga ervan uit dat hij in de auto onderweg naar huis is. En dat blijkt even later inderdaad, want dan hoor ik de sleutels in het slot. Hij ziet er vermoeid uit, maar als hij me gedag kust, zegt hij met een grote grijns op zijn gezicht “We hebben vakantie Marian!”. Nog een paar daagjes en het avontuur gaat beginnen. Ik verheug me er zo op. Enige nadeel is dat we eerst zo’n stuk moeten vliegen.
Wie is wie? Marian stelt haar familie voor
(Foto: Shutterstock)
