Het leven van Marian deel 17

De verhalen van Het leven van Marian zijn uit het leven gegrepen, maar gebaseerd op fictieve gebeurtenissen en afkomstig uit de pen van de redactie van MAX Vandaag. Marian is getrouwd met Ben, met wie ze een dochter heeft. Beiden hebben ze kinderen uit hun eerdere huwelijken. Samen hebben ze 3 kleinkinderen en er is een 4^e op komst. U leest haar verhalen elke vrijdag op MAX Vandaag.

Het inchecken was gelukkig geen probleem. We hadden vooraf al stoelen gereserveerd en online ingecheckt. En op Schiphol ging het allemaal redelijk vlot. We hebben de koffers afgegeven en het duurde even bij de poortjes, waar een behoorlijke rij stond, maar daarna stonden we al op de pier. Daar hebben we op ons gemak geluncht en wat winkeltjes bekeken. Ben heeft nog een spannend boek gekocht en ik een puzzelboekje.

Fenna had geld meegekregen van Anna om ook nog wat voor onderweg te kopen en ging voor een vakantie-doe-boek, met allerlei puzzels, raadsels en kleurplaten. Ze heeft ook haar kleurpotloden in haar rugzak mee, dus die hoefde zich niet vervelen tijdens onze vlucht. In tegenstelling tot mij vindt zij vliegen sowieso een groot en leuk avontuur. Onderweg hadden we heel even wat turbulentie, maar verder gelukkig geen gekke dingen.

Nadat we onze huurauto hadden opgehaald wel een minder prettige ervaring meegemaakt. We wisten wel dat de bewoners op de Canarische eilanden zacht gezegd niet meer zo blij zijn met de vele toeristen. En nu lieten ze dat duidelijk merken. We kwamen bij het wegrijden direct bij het vliegveld in een demonstratie terecht en konden niet anders dan wachten tot we weer verder konden rijden. Op hun spandoeken hadden ze teksten als ‘Go away Tourists’, oftewel ‘ga weg toeristen’ en dat was toch best confronterend.

In het hotel werden we erna super vriendelijk ontvangen en dat leek echt gemeend, dus hopelijk zijn sommige Canarische inwoners nog wel blij met onze komst. Maar ik kan me best voorstellen dat het ongelooflijk frustrerend is wanneer de huizenprijzen voor lokale mensen onbetaalbaar zijn, doordat expats veel meer kunnen betalen. En dat de eilanden op sommige momenten echt overspoeld worden met toeristen.

Inmiddels zijn we alweer halverwege onze vakantie. Fenna heeft zich ontzettend vermaakt met het zwembad en de glijbanen en Ben heeft zijn jeugd hervonden en doet regelmatig uitbundig met haar mee. Verder zijn we een paar keer op stap geweest en zijn we onder andere in de hoofdstad Las Palmas de Gran Canaria geweest en de kustplaatsen Puerto Rico en Puerto de Mogan. Puerto Rico sprak ons wat minder aan. Ongelooflijk hoeveel hotels en appartementen ze daar in de heuvels hebben weten te bouwen. Puerto de Mogan sprak ons des te meer aan. Wat een charmant plaatsje! Met witte huisjes met versieringen in allerlei kleuren en prachtige palmen en bloeiende planten.

Vandaag verheugt Fenna zich op een uitstapje met haar vader. Helaas heeft Lucas de eerste afspraak die ze met hem had op het laatste moment afgezegd. Dus ik heb mijn ex-schoonzoon gebeld en erop aangedrongen dat hij deze afspraak echt laat doorgaan. Ze gaan naar het Palmitos Park, een groot en mooi aangelegd park, met allerlei shows met vogels en andere dieren. Fenna kijkt er al de hele week naar uit.

Nu eerst even lekker ontbijten. Wat in dit hotel een waar genot is. Alles smaakt even lekker en ik kan me niets bedenken wat het uitgebreide buffet mist. Vandaag kies ik voor een knapperig wit broodje met jam, een mini croissant, wat yoghurt en churros. Dat laatste zou ik in Nederland niet zo gauw eten als ontbijt, maar hier kan ik ze niet weerstaan. Heerlijk met warme chocoladesaus erbij. Als ik zie dat Ben een royale portie roerei opschept en Fenna zijn voorbeeld volgt, beslis ik daar ook nog wat van te nemen. Voorlopig kunnen we er weer tegenaan.

En dat komt goed uit, want als Lucas Fenna zo opgehaald heeft, willen Ben en ik een lange wandeling maken. Via de zandduinen aan de rand van Playa del Inglés naar de fraaie badplaats Maspalomas. Maar dan moet ze eerst ook inderdaad opgehaald worden. Voorlopig is Lucas al een kwartier te laat. Nou was hij al nooit zo stipt, dus echt zorgen maak ik me nog niet, maar Fenna barst zowat uit elkaar van ongeduld. Gelukkig komt haar vader een paar minuutjes later de lobby in gelopen. Fenna stormt op hem af, luid “papa” schreeuwend en stort zich in zijn armen. We praten nog even met elkaar en dan gaan ze samen op weg.

Ben en ik gaan ook meteen op pad. We zijn in 10 minuutjes bij de duinen en dan kan het ploeteren beginnen. Het is al best warm en het kost ons dan ook de nodige moeite. Maar wat is het prachtig hier, echt genieten. We lopen door naar de boulevard van Maspolomas, waar allemaal barretjes en eettentjes zitten en ploffen neer op een terrasje. We beslissen hier een poosje te blijven en hier straks ook te lunchen. Voor we weer terug naar Playa del Inglés lopen. Ik moet wel steeds aan Fenna denken. Hoe zou zij het met haar vader hebben vandaag?

Wie is wie in Het leven van Marian? Marian stelt zichzelf en haar familie voor.

Lees hier al haar verhalen terug.

(Foto: Shutterstock)