Het leven van Marian deel 43: grijs haar zou me fantastisch staan, zegt Niels, als ik bij hem in de kapperszaak ben om mijn haar te laten doen
Publicatiedatum: 30 oktober 2026
De verhalen van Het leven van Marian zijn uit het leven gegrepen, maar gebaseerd op fictieve gebeurtenissen en afkomstig uit de pen van de redactie van MAX Vandaag. Marian is getrouwd met Ben, met wie ze een dochter heeft. Beiden hebben ze kinderen uit hun eerdere huwelijken. Samen hebben ze 4 kleinkinderen. U leest haar verhalen elke vrijdag op MAX Vandaag.
Het aftellen is nu echt begonnen. Over minder dan 2,5 week gaan Ben en ik onze cruise maken. Ik wil nog een paar nette open schoentjes hebben voor aan boord en een zwart jurkje voor als we ’s avonds naar één van de wat luxere restaurants gaan. Voor het buffetrestaurant, waar we het meest naar toe zullen gaan, heb ik voldoende in de kast hangen, maar een net, zwart, zomers jurkje ontbreekt nog. Ik ben er vorige week al voor wezen winkelen, maar ik kon alleen maar kleding vinden voor de herfst en de winter. Wat natuurlijk ook niet zo gek is, eind oktober. En open schoentjes zijn al helemaal niet meer te krijgen. Dat had ik me misschien iet eerder moeten realiseren.
Ik pas nog altijd het liefst nieuwe schoenen en kleding in een fysieke winkel, maar nu ga ik toch maar online op zoek. Ik heb in de loop der tijd een paar winkels ontdekt waar de maten meestal goed kloppen, dus hopelijk vind ik nog iets van mijn gading. En dat is inderdaad het geval. Het is nog moeilijk kiezen ook, want ik vind wel 3 jurken die ik mooi vind en 4 paar open schoenen. Uiteindelijk kies ik van beide degene waarvan ik denk die me het leukste zullen staan. Aangezien ik de nette open schoenen alleen aan boord zal dragen, kies ik voor een hakje. Want ik hoef dan toch niet ver te lopen.
Zoals ik wel vaker merk met online shoppen, is dat je altijd in de verleiding komt om meer te kopen dan je eigenlijk van plan bent. Want bij de jurk krijg ik suggesties welke sierraden en tas ik erbij kan dragen en op de foto’s ziet dat er inderdaad wel erg leuk uit. Dus voor ik het weet zitten er ook nog oorbellen, een ketting en een tas in het winkelwagentje. Gelukkig krijg ik 10 procent korting over het eindbedrag, dus dat scheelt weer.
Voor vanmiddag heb ik een afspraak bij de kapper. Dan hoef ik dat niet meer vlak voor de vakantie te doen. Ik ga voor het eerst naar Niels, de vriend van Bas. Daar moet ik iets verder voor reizen, maar ik was niet meer zo tevreden over mijn eigen kapper en aangezien we nu een kapper in de familie hebben, was de keuze voor een nieuw adres snel gemaakt. Niels heeft al eens tegen me gezegd dat hij mijn haarkleur graag een keer onder handen zou willen nemen, dus ik ben benieuwd wat hij voor me in petto heeft.
Maar eerst ga ik Bobby samen met Sem uitlaten. Sem heeft vandaag de eerste uren vrij en we hebben afgesproken dat hij langskomt nadat hij zijn huiswerk voor de middag af heeft. Om half elf gaat de bel en staat hij voor de deur. Als hij binnen komt, gaat Bobby hem meteen enthousiast begroeten. Ik zeg tegen Sem dat hij de riem uit de gang kan pakken en dat hij Bobby dan mag aanlijnen. Sem zegt tegen Bobby dat hij moet gaan zitten en mijn lieve lobbes reageert meteen op zijn commando. Dat zit dus in elk geval wel goed.
Eenmaal buiten trekt Bobby in eerste instantie behoorlijk aan de riem en ik laat Sem zien hoe hij ervoor kan zorgen dat Bobby met hem meeloopt, in plaats van andersom. Tijdens het lopen vraagt Sem honderduit over allerlei situaties die onderweg kunnen gebeuren en hoe hij daarmee om moet gaan. Het is duidelijk dat hij geniet, maar hij vindt het zo te merken wel spannend hoe hij moet reageren als hij onderweg andere honden tegen komt. Ik vertel hem dat Bobby een hele relaxte hond is en nog nooit agressief gedaan heeft tegen een andere hond. Maar dat het natuurlijk ook afhangt van het karakter van een andere hond. Ik druk hem in elk geval op het hart om Bobby altijd aangelijnd te houden. Loslopen doe ik zelf wel met hem, op de plekken waar het kan.
Weer thuis vraag ik aan Sem hoe hij het vond, maar eigenlijk weet ik het antwoord al, want hij heeft een grijns van oor tot oor. Voor de zekerheid vraag ik of hij het de volgende keer aandurft om alleen met Bobby naar buiten te gaan of dat ik nog een keer met hen zal meelopen. Maar hij zegt dat hij er alle vertrouwen in heeft dat het goed zal gaan samen met Bobby, dus volgende week gaat hij een keer alleen met hem op pad. Hij vertelt dat hij nu des te liever zelf ook een hond heeft en dat zijn moeder heeft gezegd dat als hij het uitlaten echt leuk blijft vinden, die kans zeker toeneemt.
Na de lunch stap ik op de trein naar Amsterdam. Niels zijn kapperszaak zit in de buurt van de Middenweg en ik vind het zo’n gedoe om daar met de auto te parkeren. Dus ik ga naar Muiderpoort en loop er dan naar toe. Het heeft een beetje de sfeer van een dorp, maar zit toch lekker dicht tegen het centrum aan. En ik vind het zo’n gezellige buurt om te wandelen. Ik heb de tijd ruim ingeschat, want je weet het nooit met het openbaar vervoer, maar ik ben uiteindelijk een kwartier te vroeg. Niels is nog met een andere klant bezig, dus in de tussentijd blader ik in een tijdschrift.
Als ik aan de beurt ben, vraagt hij of ik mijn haar los wil doen. “Grijs haar zou je fantastisch staan Marian,” zegt hij. “Heb je ooit al eens overwogen om je donkere kleurtje uit te laten groeien?” Nou daar heb ik weleens over nagedacht, antwoord ik, maar daar ben ik geloof ik toch voorlopig nog niet aan toe. Ik ben zo bang dat het me meteen jaren ouder maakt en ik ben ook wel gehecht aan de donkere kleur die ik mijn hele leven al heb. Niels vraagt of ik het wel aandurf om voor een iets lichtere coupe te gaan, omdat dat volgens hem beter bij de teint van mijn huid past. Dat wil ik nog wel proberen, dus ik zeg dat hij me mag verrassen, als hij het niet te gek maakt. Ik kan niet wachten om het eindresultaat te zien én Ben zijn gezicht als hij vanavond thuis komt.
Wie is wie? Marian stelt haar familie voor
Foto: Shutterstock.com
