Marian leest een boek in Het leven van Marian

Het leven van Marian deel 32: Jeroen legt zijn hand op die van Amber en zegt dat onze dochter een beetje boos op hem is

De verhalen van Het leven van Marian zijn uit het leven gegrepen, maar gebaseerd op fictieve gebeurtenissen en afkomstig uit de pen van de redactie van MAX Vandaag. Marian is getrouwd met Ben, met wie ze een dochter heeft. Beiden hebben ze kinderen uit hun eerdere huwelijken. Samen hebben ze 4 kleinkinderen. U leest haar verhalen elke vrijdag op MAX Vandaag.

Vanavond komen Amber en Jeroen eten. Ik heb Amber nog even gebeld, om te vragen of Jeroen soms bepaalde dieetwensen heeft. Ze vertelde dat hij alles eet en lust, maar dat hij liever vis eet dan vlees. Bij Ben en mij is dat precies andersom, dus ik heb niet zo veel visgerechten paraat, maar dat vind ik juist wel een leuke uitdaging.

Ik kijk een poosje rond op internet om inspiratie op te doen en zie een lekkere traybake met zalm en een viscurry met kokos. Ik besluit voor de curry te gaan. Ik houd zelf niet zo van hele pittige gerechten, maar ik kan altijd nog wat minder van de kruiden en pepertjes toevoegen en de kokos zal het ook wat temperen. En dan maak ik er romig vanille-ijs bij voor erna. Dat kan dan nog mooi nablussen, als het toch wat aan de pittige kant is.

Vanmiddag wil ik lekker de tuin in om in de schaduw te lezen. Daar is het de laatste tijd niet zo veel van gekomen en ik begin maar opnieuw in het boek waar ik een poosje terug de eerste hoofdstukken van gelezen heb. Het is allemaal zo ver weggezakt, dat ik echt niet meer weet wie, wie is. Na een paar bladzijden merk ik dat ik om me heen zit te kijken en zit te bedenken wat ik nog allemaal in de tuin moet doen. Ik zie dat er op verschillende plekken onkruid door de tegels piept, ik moet de planten in potten water geven en uitgebloeide bloemen verwijderen. Ook zie ik dat de klimroos nodig opgebonden met worden. Ik besluit het boek weg te leggen en dat eerst te gaan doen, want ik zit nu toch niet meer rustig.

Erna pak ik een nieuw boek, want het is me wel duidelijk dat het verhaal van het andere boek me gewoon niet zo kan bekoren. En dat is een goede zet, want de thriller waar ik nu in begin, grijpt me vanaf de eerste zin. Een echte ‘pageturner’, zoals ze dat zo mooi zeggen en inderdaad, de pagina’s volgen elkaar snel op. Maar Jeroen en Amber staan zo voor de deur, dus ik leg hem toch maar weg, om alvast de tuintafel te dekken en het eten voor te bereiden. Zodat ik dat straks alleen nog maar op hoef te zetten en niet de hele tijd in de keuken sta, als ze er zijn. Ik heb ook een enigszins snelle curry gekozen, niet eentje die nog uren moet staan te pruttelen.

Om 5 uur gaat de bel en staat Amber tot mijn verbazing alleen voor de deur. “Jeroen komt er zo aan”, zegt ze, wanneer ze mijn verbaasde blik ziet. Ben is ook wat later, dus ik heb zomaar nog wat tijd alleen met mijn dochter. Dan kan ik haar mooi nog wat meer over haar nieuwe liefde vragen. Ze vertelt dat ze echt heel gelukkig met hem is. Hij is knap, lief, slim én grappig. Hij houdt net als zij van reizen en ze kan over alles met hem praten. Dat klinkt erg goed. Maar hij blijkt toch een minpunt te hebben. “Hij zit nog wel erg vast aan zijn oude relatie”, zegt Amber. Voor ik kan vragen wat ze daarmee bedoelt, gaat de deurbel opnieuw.

Als ik de deur open doe, zie ik inderdaad een knappe kerel staan. Wel wat ouder dan Amber, lijkt me, maar ook weer niet overdreven veel ouder. Met een grote glimlach overhandigt hij me een prachtige bos bloemen. “Amber heeft me verteld dat je van bloemen houdt”, zegt hij erbij. Nou voorlopig mag hij blijven. We lopen naar Amber in de tuin en ik zeg dat ik even een drankje voor hem inschenk en de bloemen in het water zet. Als ik klaar ben met de bloemen, komt Ben ook net thuis. Hij vraagt me zacht wat mijn eerste indruk van Jeroen is en ik zeg dat die goed is, maar dat ik hem nog niet echt gesproken heb. Dus daar is het nu de hoogste tijd voor.

Als Ben en ik de tuin in komen, zien we dat Jeroen en Amber in een verhit gesprek zitten, maar ze vallen meteen stil als ze ons zien. Jeroen legt zijn hand op die van Amber en zegt dat onze dochter een beetje boos op hem is. Ik zie dat ze haar hand nijdig wegtrekt, dus zo te zien heeft hij daar gelijk in. Dan vertelt hij ons dat hij nog niet zo lang geleden in een turbulent huwelijk zat en dat zijn ex-vrouw er moeite mee heeft om hem los te laten. Dat ze samen kinderen hebben, maakt het lastiger, omdat hij het contact niet helemaal kan verbreken. “Nou contact is tot daar aan toe, maar hij zit om de haverklap nog bij haar thuis”, zegt Amber. “Zoals net nog.” “Daar is elke keer een goede reden voor, Amber”, zegt hij, “maar ik snap echt wel dat het niet leuk is voor jou.” Waarna hij tegen ons zegt dat hij liever een andere eerste indruk had gemaakt op de ouders van zijn nieuwe geliefde.

Dus verandert hij van onderwerp en zegt hij dat hij het zo leuk vindt dat hij is uitgenodigd voor ons huwelijksjubileum van volgende maand. Waarna hij vertelt dat hij zelf ook gek is van varen en erover denkt om een kleine sloep te kopen, waarmee hij dan in Amsterdam kan varen. Al snel is hij met Ben in een gesprek verwikkeld over bootsoorten en motoren waaruit hij kan kiezen. Die 2 hebben elkaar in elk geval gevonden.

De rest van de avond verloopt gemoedelijk. Amber is weer haar vrolijke zelf en ik zie echt wel een hoop genegenheid tussen Jeroen en haar. Maar ik merk dat ik wat op mijn hoede blijf, nu ik weet dat er toch ook wel bepaalde strubbelingen tussen hen zijn. En het is sowieso niet fijn als een geliefde nog zo veel omgaat met een ex-partner. Ik vond het zelf ook heel lastig dat Bens ex-vrouw Sophie in het begin zo aan hem bleef hangen. Dat werd gelukkig minder toen zij opnieuw trouwde, maar sinds die man is overleden, hebben vooral haar 3 zoons er last van. En zo krijgt Ben via Bas nog steeds het nodige van zijn ex-vrouw mee.

Nadat Amber en Jeroen zijn vertrokken, leg ik alvast mijn kleding klaar voor morgen. Het is de eerste keer dan ik Anna weer bij haar dierenwinkel zie, nu ze een paar dagen geleden weer aan het werk gegaan is. Ze vindt het heerlijk om weer aan de slag te zijn en naast moeder te zijn ook weer een leven ernaast te hebben, maar het valt haar toch zwaarder dan verwacht om Dewi dan veel minder te zien. Het betekent ook dat ik volgende week voor het eerst een hele dag op mijn kleindochter mag passen. Daar kijk ik erg naar uit.

Wie is wie in Het leven van MarianMarian stelt zichzelf en haar familie voor.

Lees hier al haar verhalen terug.

(Foto: Shutterstock)

Geef een reactie