Cisca Dresselhuys: ‘Een goede afloop met PostNL moet ook verteld worden’
Publicatiedatum: 9 mei 2026
Mijn moeder klaagde er vroeger vaak over, dat zij (domineesvrouw) van veel mensen wél altijd klachten te horen kreeg over hun slechte gezondheid, moeilijke kinderen, zwaar werk, financiële problemen, kortom het leven in het algemeen, maar dat zij later nooit vernam hoe de zaken weer ten goede gekeerd waren. Kortom: wél de ellende, maar nooit de goede afloop. Gedachtig hieraan, zal ik nu eens schrijven hoe een klacht van mij over PostNL een positieve afloop kende.
Slechte bezorging
Een paar maanden geleden schreef ik op deze plaats hoe een blad, waarvan ik vaste medewerker ben, door PostNL de nek werd omgedraaid, doordat het zo slecht bezorgd werd bij de lezers. Het aardige van dat blad is, dat het niet digitaal is, zoals tegenwoordig gebruikelijk, maar gewoon ouderwets op papier. Dat was 10 jaar geleden de keuze van de makers ervan, allemaal oud-journalisten. Maar nu was de algemene klacht dus dat vrijwel iedereen het blad veel te laat of zelfs helemaal niet kreeg. Moesten we dan toch, tegen onze zin, overstappen op een digitale versie?
Een bezorgde mail van PostNL
Mijn boze column hierover kwam onder ogen van ene meneer Frits van PostNL, die daar als senior accountleader o.a. belast is met het toezicht op de bezorging van bladen. Hij stuurde me een bezorgde mail, met de vraag wat hij hieraan zou kunnen doen. Voor mij persoonlijk, want ik kreeg het blad helemaal niet meer, maar ook voor veel andere abonnees, bij wie het te laat in de brievenbus belandde.
Verkeerd huisnummer
Ik bleek een heel lastig geval, want ik dacht altijd dat ik op nr. 20 van mijn straat woonde, maar bij onderzoek van meneer Frits van Post NL werd duidelijk dat ik bij officiële instanties sta ingeschreven op nr. 20A. (Lang verhaal even kort: deze nummering is nog een gevolg van de splitsing van ons huis in de jaren 50. Bij sommige officiële instellingen blijkt deze inmiddels achterhaalde nummering nooit gewijzigd te zijn. Vandaar ).
‘Zijn bemoeienis had een heilzame werking’
Meneer Frits van PostNL voerde de A in bij mijn postadres en zie daar: de volgende keer kreeg ik het blad weer keurig in de bus. Ook voor de andere abonnees had zijn bemoeienis een heilzame uitwerking. Zo kreeg de hoofdredacteur, die aan een Amsterdamse gracht woont, het blad zelfs weer op de oude, vertrouwde besteldag op de deurmat. (Hij maakte er een foto van om dit het heugelijke feit vast te leggen).
Kortom: meneer Frits, die zei dat hij stiekem mijn mails heel gezellig vindt, had eer van zijn werk. In deze tijden, waarin vaak AI gebruikt wordt om problemen op te lossen, bewijst hij overduidelijk de meerwaarde van een ‘echt’ mens . In diezelfde tijd was ik jarig. Overmoedig geworden door zijn succes, stuurde meneer Frits van mij een verjaardagskaart. Die kwam -helaas- pas een paar dagen na mijn verjaardag aan. Hoewel hij keurig de benodigde A aan het adres had toegevoegd. Een mens moet de goden ook niet verzoeken.
Cisca Dresselhuys begint haar journalistieke carrière bij het dagblad Trouw. Van 1981 tot 2008, als zij met pensioen gaat, is Cisca hoofdredacteur van het maandblad Opzij. Ze ontvangt diverse onderscheidingen waaronder de Mercur d’Or/LOF Prijs voor haar verdienste voor het tijdschriftenvak. Ook schrijft Cisca verschillende boeken, waaronder Drukker dan ooit Werken na je 65ste. Want van stilzitten na haar pensioen is geen sprake. Samen met Jan Slagter is zij te horen in de podcast De Geboden van Slagter en Dresselhuys en ze schrijft columns hier op MAX Vandaag.
(Foto: Shutterstock)
Geef een reactie
U moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.
De grootste moeilijkheid in deze is, volgens mij, dat er geen “vaste bestellers” meer zijn, die de wijk op zijn (of haar) duimpje kent.
Vaak werd vroeger een verkeerd geadresseerde brief (of tijdschrift) door de bezorger zelf gecorrigeerd, want hij las behalve het adres ook de naam en wist waar de geadresseerde woonde.
Ik weet inmiddels dat de hedendaagse bezorgers geen namen meer lezen, alleen de postcode en het huisnummer en dan het stuk gewoon in die bus stoppen, maar zo vangen ze geen verkeerde3 geadresseerd poststuk meer af.
Het kwam vroeger wel voor dat je een ansicht of brief kreeg, wel met het adres maar zonder huisnummer. Die werd vervolgens netjes thuis bezorgd, immers de besteller kende zijn wijk!
Ik heb weleens mee gemaakt dat een post stuk met alleen de naam en woonplaats netjes werd bezorgd.
Kijk, dat waren nog eens tijden en zeker ook goede dienstverlening!!
Kom daar nu nog maar eens voor!
U heeft helemaal gelijk. Met alle respect en vooral ook vanwege het goede werk en de goeie gedachte er achter, wil ik toch reageren dat veel postbezorgers, bij ons meestal op de fiets, mensen met een achterstand op de arbeidsmarkt zijn. En nogmaals prima dat dat kan hoor. Echter ik vraag me inmiddels steeds vaker af, als er iets fout gaat en dat gebeurt herhaaldelijk, is er dan geen leidinggevende die dit systeem per regio of per uitdeelplaats (of depot) begeleidt en/of in de gaten houdt??
ach ja POSTNL. wat een gedoe, en ja natuurlijk mag je ook positieve dingen benoemen, graag zelfs!! Maar als de bezorging dan keer op keer mis gaat wat dan?? Ligt het aan de bezorger of aan de procedures van POSTNL. Klantenservice geeft alleen maar standaard antwoorde daar heb je niks aan. Ze kunnen niet nagaan waar de fout lig, maar elke bezorger is toch in dienst van POSTNL. Of een detacheringsbureau heeft alle gegevens , dan is toch bekend met welk detacheringsbureau een afspraak hebben?? Zoek dan op waar de fout vaak voorkomt zou ik zeggen. Een taak voor personeelszaken?? Hoe vaak ik geen post van andere krijg op mijn adres. en niet alleen het nummer maar soms van drie straten verder, met dus een heel andere naam. Soms leggen de postbodes brievenbuspost gewoon bovenop de brievenbus en is de buurvrouw die dat ziet, zo aardig dat zij het dan maar in de brievenbus stopt. Soms komen bezorgers een paar dagen niet en zit je te wachten op belangrijke post van een b.v. een afspraak in het ziekenhuis en krijg je dat drie dagen nadat je de afspraak had, soms wacht je op pakket wat waardevol is en wat met je gezondheid te maken heeft en is het er na 5 dagen nog niet, maar omdat er een weekend tussen zit moet je nog twee dagen extra wachten want die weekend of feest dagen tellen niet mee. Soms krijg je in je app het bericht dat het pakket om b.v. 9.10 uur is afgeleverd maar na drie dagen heb je dat pakket nog steeds niet . Dan bel je POSTNL en krijg je een standaard antwoord dat dat het protocol is. De bezorger op de fiets of auto met brievenbuspost heeft geen mogelijkheid om de juiste tijd te scannen en door te geven, maar het kan ook zijn dat het druk is en de post dan in de auto blijft liggen. Tja ik kan nog meer ervaringen hier opschrijven maar wat ik wel weet waar POSTNL heel goed in is , is de prijs steeds opnieuw te verhogen en dan is de reden dat ere te weinig post wordt verstuurd. Ik weet het niet meer maar waar zijn we in Nederland nu echt mee bezig, zijn de klanten er voor het bedrijf of is het bedrijf er voor de klanten??
PostNL gooit het op personeelstekort maar waarom moesten al die postbodes eruit om postbezorgers in dienst te nemen?
De manier waarop de mensen op straat nu moeten werken {uit 3 tassen sorteren} en waarom is die vreselijke omgooi van wijken en codes door mensen die nergens geen verstand van hebben ingevoerd? Er zijn inmiddels heel wat postbodes met pensioen maar die nog best een wijk weg willen brengen maar zoals het voor 3 a 4 jaar terug nog was. Gewone wijken en niet 3 mensen in een wijk in dezelfde straat laten lopen. Deze mensen weten hoe ze moeten bezorgen en laten geen post liggen of in een schuurtje achterhouden omdat iemand geen zin heeft. En zorg dat de mensen herkenbaar zijn aan de kleding en niet op blote voeten op slippers lopen, in korte broekjes en hemden..Mijn man was 44 jaar en ik 21 jaar postbode en zijn gelukkig met pensioen.