Asociaal

In aansluiting op het maatschappelijke MAX-programma Meldpunt schrijft presentatrice Elles de Bruin elke 2 weken een column over consumentenzaken. Deze keer: de trein nét missen door een onbeschofte conducteur?

Fluitsignaal

Ik houd van reizen met de trein. Kopje koffie, krantje, laptop erbij, stiltecoupé. Voordat ik het weet is mijn reistijd van anderhalf uur voorbij. En eerlijk is eerlijk: mijn trein rijdt toch meestal op tijd en ik heb bijna altijd een zitplaats. Misschien logisch omdat ik doorgaans in de daluren reis. Afgelopen week had ik toch ook een minder moment bij de NS. Ik kwam met mijn te zware tas in mijn rechterhand en een beker koffie in de linkerhand rennend op een treindeur af. Nog voordat ik mijn voet op de trede zette, hoorde ik het fluitsignaal, sloten de deuren en zag ik nog net een wuivende hand van een lachende NS-conducteur. Ik was woest en vroeg me af waarom hij mij niet even binnenliet.

Onbeschoft?

Terwijl ik zat te wachten op de volgende trein, zag ik een grote poster hangen met daarop ‘Fluiten = niet meer instappen’. De uitleg van de NS: Stap in vóór het fluitsignaal! Hoort u het fluitsignaal van de conducteur of van de trein? Dan gaan de deuren dicht en vertrekt de trein. Ja, dat had ik zelf ook al begrepen. Ik legde het onmiddellijk voor aan een conducteur die nietsvermoedend langsliep. Waren zijn collega’s niet heel erg onbeschoft geweest om mij niet in te laten stappen? “Wij kunnen vriendelijk zijn en u laten instappen. Maar uiteindelijk is dat weer asociaal voor de reizigers die wel op tijd in de trein zitten. In de grotere steden komen er altijd mensen aanrennen, we moeten ergens een grens stellen. Dat voorkomt vertragingen en onveilige situaties”, aldus deze alleraardigste conducteur. En hij had gelijk.

Meldpunt, elke vrijdag om 19.0 uur op NPO 2.

Geef een reactie