Geen opa of oma: dit kunt u doen als u ongewenst kleinkinderloos bent
Publicatiedatum: 15 december 2025
Veel mensen dromen van kleinkinderen. Maar soms komt dit niet uit en wordt u geen opa of oma. Dat kan pijn doen. U kunt zich dan verdrietig, boos of alleen voelen. Toch zijn er manieren om hiermee om te gaan. In dit artikel delen we daarom een paar tips wanneer u ongewenst kleinkinderloos bent.
Het brein kan vaak niet goed omgaan met iets dat afwijkt van een voorspelling
Het kan voelen als een vorm van rouw als u ongewenst kleinkinderloos bent en geen opa of oma wordt. Psycholoog Lena Bril legt aan Trouw uit dat dit komt doordat ons brein constant voorspellingen maakt over de toekomst. Als de werkelijkheid sterk afwijkt van deze verwachtingen, kan dat extra spanning geven of andere gevoelens oproepen.
Heeft u bijvoorbeeld al jarenlang gefantaseerd over middagen in de dierentuin of andere leuke uitjes om met uw kleinkinderen te doen, maar gaat deze wens niet in vervulling? Dan kan dat verdrietig en moeilijk te verwerken zijn. Toch zijn er manieren om dit (zoveel mogelijk) een plek te geven. Hieronder delen we een aantal tips.
Accepteren dat u ongewenst kleinkinderloos bent
Het kan helpen om eerst te erkennen dat dit een moeilijke situatie is. Geef uzelf de tijd om uw gevoelens te verwerken en praat eventueel met iemand die u vertrouwt, zoals een vriend, familielid of hulpverlener. Door uw gevoelens te delen, wordt de last vaak lichter. Probeer ook te kijken naar wat u wél heeft. Denk als u kinderen heeft aan hen, uw partner, fijne buren of vrienden.
Heeft u kinderen, praat dan met hen over uw gevoelens. Doe dit rustig en zonder druk. De keuze om wel of geen kinderen te krijgen is altijd persoonlijk en het kan gevoelig zijn om ernaar te vragen. U kunt bijvoorbeeld zeggen dat u het moeilijk vindt dat u geen opa of oma wordt en er graag over praat, maar dat u hun beslissing als zij hier bewust voor kiezen, respecteert.
Versterk een relatie met andere kinderen
Wellicht kunt u het verlangen naar een kleinkind op een andere manier vervullen. Bijvoorbeeld door een middag in de week op te passen op de dreumes van de buren of een ander kind waar u een klik mee voelt. Ouders staan vaak te springen om extra handjes.
Ook zijn er organisaties die mensen zoeken die tijd willen doorbrengen met kinderen. Denk bijvoorbeeld aan huiswerkbegeleiding, sportclubs of de bibliotheek. Als vrijwilliger kunt u kinderen helpen én samen plezier beleven. Het geeft vaak ook een gevoel van betekenis.
Er bestaan daarnaast projecten waarbij kinderen wel wat extra hulp kunnen gebruiken. Bijvoorbeeld omdat ze op wat voor manier dan ook wat extra steun nodig hebben. U wordt dan een ‘maatje’ en spreekt samen af en onderneemt activiteiten. Dit kan een waardevolle band opleveren.
Wellicht zijn er andere dingen die u blij maken
Is tijd ondernemen met kinderen voor u nu juist confronterend wanneer u kleinkinderloos bent? Dan kunt u andere dingen zoeken waar u blij van wordt. Denk bijvoorbeeld aan wandelen, tuinieren, een cursus volgen of samen eten met vrienden. Dit geeft vaak afleiding en voldoening.
Vragen naar kleinkinderen kan soms gevoelig zijn
Weet u nog niet of u in de toekomst grootouder wordt? Probeer dan niet steeds te vragen naar kleinkinderen. Voor uw kind en zijn of haar eventuele partner kan dit een gevoelig onderwerp zijn. Laat het onderwerp rustig zijn gang gaan. Zodra er nieuws is, hoort u het vanzelf. Op deze manier blijft het contact warm en haalt u de druk eraf.
(Bron: Trouw, Opa ’n Oma, Psychologie Magazine. Foto: Shutterstock)
Geef een reactie
U moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.
Als iemand kleinkinderen mist dan is dat een gevoel en probleem van de persoon zelf.
Het is beslist af te raden dit met de kinderen te bespreken. Zij kunnen dit opvatten als (ongewenste) druk om kinderen te krijgen. Het moet nooit zo zijn dat in hun overwegingen om wel of geen kinderen te krijgen de wens van hun ouders meespelen. Dit is iets wat helemaal hun eigen beslissing zou moeten zijn.
Zoals het artikel suggereert zijn er genoeg andere manieren om hiermee om te gaan.
Eindelijk een artikel over ongewenst kleinkinderloos zijn. Onze zoon en enig kind is 39 en hij heeft, voor zover ik weet, nog geen vriendin.
Ik vind dat soms lastig. Ik gun hem een leuke vriendin. Ik ga hem niet vragen waarom hij nog geen vriendin heeft dat heb ik een paar jaar geleden gedaan en dat liep uit op een ruzie. Gelukkig is dat al snel bijgelegd, maar dit is zo’n gevoelig onderwerp dat ik er dus niet meer over begin. Mijn oudste broer heeft net zijn tweede kleinkind gekregen en mijn jongste broer heeft er nu al zeven.
Mijn jongste broer ging een paar weken geleden met pensioen en kreeg van zijn werk een afscheidsfeestje waar zijn vriendin, kinderen en kleinkinderen en mijn oudste broer en ik ook uitgenodigd waren. Ik zag dat de kleinkinderen helemaal gek zijn op hem. Ik kreeg het toen te kwaad ben even weggelopen. Mijn broers weten dat ik graag oma wil worden, maar ik denk niet dat ik dat ooit zal zijn. Ik doe vrijwilligers werk en daar heb ik veel lol in en het leidt af zodat ik er niet dagelijks aan denk.
Misschien valt u zoon niet op vrouwen? Misschien heeft hij geen behoefte aan een relatie? Misschien wil hij domweg geen relatie en kinderen. Misschien is hij een tevreden mens met wat hij heeft…
Ik heb volwassen kleinkinderen maar heb ze nog nooit gezien. Dit laatste is heel belangrijk omdat wat je niet kent ook niet mist. Ik laat me niet aanpraten dat het zo erg is en dat kleinkinderen de hemel op aarde zijn. Ik vind het prima zo. Ik vind het veel erger dat ik mijn kinderen al 35 jaar niet heb gezien.
Ik heb geen kleinkinderen maar wel twee kinderen en ben heel blij dat die allebei zo verstandig zijn geweest om geen kinderen op deze wereld te zetten.
Want ik vind dat je bij het nemen van kinderen moet overwegen of ze een redelijke kans op een mooi en vreedzaam leven zullen kunnen hebben. Dus daarvoor moet je een inschatting maken over wat er de komende tachtig jaar gaat gebeuren.
Die kans dat dat een overwegend fijne tijd wordt schat ik al geruime tijd in op nul.
De samenleving wordt steeds dommer en daaraan en nog een paar zaken waar vooral populisten voor vallen, zullen we ten onder gaan.
Dat is jammer maar mijns inziens onvermijdelijk. En het is voor mij dus een hele zorg minder geen kleinkinderen te hebben.
En voor wie ze wel heeft: tegen de tijd dat het echt vervelend voor hen wordt, ben je er waarschijnlijk niet meer. Een schrale troost.
Wij kennen best heel wat mensen die door hun kinderen, hoewel ze daar eigenlijk geen zin in hebben, veel te vaak worden gevraagd op de kleinkinderen te passen.
Eigenlijk kennen we niemand die met zijn eigen kinderen echt helemaal tevreden en gelukkig is.