Deel 4: De eerste zin

Omroep: MAX

Duur: 0:03:05

Uitzending: ma 4 apr 2016 00:00

Deel 4: De eerste zin

Een verhaal begint altijd met een eerste zin. Johan Cruijff zou het gezegd kunnen hebben. Maar die eerste zin is voor veel schrijvers vaak het moeilijkst. Met de eerste zin trekt u de lezer uw verhaal in. Maar er zijn zoveel manieren waarop u aan uw verhaal kunt beginnen.

Sla de eerste zin over

Laat u niet tegenhouden door de eerste zin; begin gewoon met de tweede! Of de laatste. Als u in uw hoofd hebt zitten hoe uw verhaal eruitziet, komt die eerste zin uiteindelijk vanzelf wel.

Thuisopdracht

Bedenk zelf een geweldige laatste zin van een verhaal. Plaats uw bijdrage in een reactie hieronder, zodat anderen kunnen zien wat u heeft geschreven.

In deel 5 legt Michel uit dat het handig is om een dagboek bij te houden, zodat u kunt oefenen met het schrijven. Klik hier als u terug wilt naar het overzicht van de cursus.

Geef een reactie

Reacties (20)

  1. Wil Vis says:

    Het laatste dat ze van hem zag, was zijn vuist die haar de deur wees.

  2. Truus Meijering says:

    …Uit de bewegende zak die hij bij zich droeg sprongen de ???…….

    Zelf invullen. Truus.

  3. hpottger says:

    Laatste zin:
    Als leeuweriken in de wolkeloze lucht, klommen haar emoties snikkend uit haar hart naar boven.

    1. nebuluchka says:

      Misschien kun je het woordje ‘snikkend’ weglaten. Leeuweriken snikken immers niet.

  4. Loizza says:

    Daar, bovenop het duin, besefte ze dat het alle moeite en pijn waard was geweest en dat ze niet meer zou opgeven, nooit.

    1. LopKonijn says:

      Klinkt als een mooi einde!

  5. Ank van Gulik says:

    De rest van de dag voelde alsof ik een cadeau had gekregen dat zijn weerga niet kende.

  6. Kuun says:

    Zij deed de sleutel in het slot, opende de deur en riep: “ben thuis”.

  7. Lissy says:

    Het was een bijzonder mens, met een bewogen leven.

  8. Cesaria says:

    Twee ogen die mij niet meer wilden zien, het zij zo.

  9. Bertasdottir says:

    In het ochtendgloren kwam de trein het station binnen rollen en kwam piepend tot stilstand. Alleen de conducteur stapte uit. Ik was de enige passagier, op weg naar een nieuwe bestemming.

  10. Average says:

    Opgelucht dat de trein eindelijk was vertrokken, deed ze haar vermomming af en keek ze nog 1 x om, om hier nooit weer terug te keren.

  11. Walgro says:

    Was dit de laatste keer dat hij haar zag?

  12. lieshofland says:

    Ze neemt volop haar rust en geniet meer dan ooit van het leven.

  13. Bertasdottir says:

    De reiger stond in de dichtbevolkte buurt op het trottoir te wachten op eten dat bewoners weg zouden gooien.. “Dat zou ik ook doen als ik een reiger was”, verzuchtte mijn 88-jarige reisgenoot.

  14. lientje65 says:

    Zo blijkt maar weer: Al te goed is buurmans gek

  15. Matthea says:

    Daar stond ik met natte schoenen aan de waterkant, in mijn hand een grote bijzondere druppelende steen, net opgeraapt uit de rivier. Er zit met gat in die loopt er met een bocht dwars doorheen. Mijn hersens draaien op hoge toeren: is dit nu een fossiel?

  16. Jacquelineiriks says:

    Met zijn allen keken ze naar de knetterende vlammen, waarmee de vloek die zwaar op zijn schouders rustte verbroken werd

  17. lapenna says:

    Na een blik op de ets van Leon Senf, die boven haar beeldscherm hangt, vraagt zij zich af of dit laatste bezoek aan Noordwijk, ook echt haar laatste zal zijn.

  18. Theadora Paradijsvogel says:

    Het hele leven was aan haar voorbij getrokken hehe de weg was de moeite waard geweest. Dat wel!