Deel 3: Extra inspiratie

Omroep: MAX

Duur: 0:03:25

Uitzending: ma 4 apr 2016 00:00

Deel 3: Extra inspiratie

Waar haalt u de inspiratie voor uw boek, novelle of korte verhaal vandaan?

Foto’s van anderen

Achter elke foto zit een verhaal. Juist als u de mensen op de foto niet kent, is het leuk en leerzaam om dit verhaal er zelf bij te verzinnen.

Krantenberichten

De krant staat vol leuke verhalen maar ook vol ellende die de aanleiding voor jouw verhaal kunnen vormen. Kijk vooral naar de kleine berichtjes in de zijkolommen, daar vindt u de meest obscure berichtjes. ‘Hoopvolle volgelingen stoppen goeroe in diepvries’ bijvoorbeeld. Bedenk zelf waar het zich afspeelt, wie erbij betrokken zijn en hoe het afloopt.

Thuisopdracht

Beschrijf in maximaal 200 woorden hoe de goeroe in de diepvries terecht kwam of juist hoe dat voorval afliep. Plaats uw bijdrage in een reactie hieronder, zodat anderen kunnen zien wat u heeft geschreven.

In deel 4 legt Michel uit dat u de eerste zin van het verhaal kunt overslaan. Deze kunt u namelijk later toevoegen. Klik hier als u terug wilt naar het overzicht van de cursus.

Geef een reactie

Reacties (17)

  1. Truus Meijering says:

    Goeroe getest.
    Met open monden luisteren de volgelingen naar de WONDEREN die de Goeroe reeds had verricht .
    De ene wonder na het andere steeds ongeloofwaardiger. Hij was hun voorbeeld. hun liefdevolle vader ( die de volgelingen gehersenspoeld had) .
    De hoopvolle volgelingen wilden een geweldig leven met alleen maar liefde, vrede en geen angst of pijn te voelen, zoals hun beloofd was.
    De goeroe zei dat ze hem in de diepvries mochten stoppen, waarin hij 5 dagen moest blijven, en er dan, levend en wel, weer uit zou springen ! Wie schetst hun verbazing dat ze na 5 (hoopvolle) dagen , een engel uit de diepvries fladderde? Je moet niet alles geloven wat men je verteld .

    groet Truus

  2. Truus Meijering says:

    les 3 gemaakt . t m

  3. hpottger says:

    “Hij heeft bijna zijn hele leven goeroe willen worden.”
    Zo begint het verhaal dat ik heb gehoord uit een bron uit de nabije omgeving van goeroe “Woemie “. Om de sekte en de bron te beschermen, schrijf ik dit verhaal met gefingeerde namen. Beide zijn bij de redactie bekend.
    Het begon toen Wimpie vijf jaar was, en het slachtoffer werd van pesterij op school.
    Dit beknotten van de groei van zijn nog kwetsbare ego zette zich voort op de middelbare school, die hij overigens nooit heeft afgemaakt. Hij sloot zich meer en meer af voor de buitenwereld. Maar iets begon zich in zijn binnenste post te vatten. Als een niet meer te smoren kiem groeide er iets in zijn binnenste, dat eens zou uitgroeien tot een sterke, maar getwiste woudreus. Zijn ouders hebben hiervan niets gemerkt. “Wim was altijd al gesloten.”
    Hij zou een sekte beginnen, want hij wist nu hoe je mensen van hun ego kon beroven; hoe je ze aan jou kon binden. Dat lukte hem, weliswaar op nog bescheiden schaal. Zijn volgelingen konden niet meer van hem scheiden. En toen zij merkten dat hij “terug wilde”, zagen zij maar één oplossing om hem bij zich te houden . . .

  4. Wim Schalken says:

    Hoopvolle volgelingen stoppen goeroe in diepvries

    Nieuwsgierig en reislustig ging hij op zijn 24ste als vrijgezel op reis naar Azië. In India kwam hij in aanraking met hindoeïsme en reïncarnatie. Hij bleef daar langer hangen dan de bedoeling was. Niets aan zijn uiterlijk deed vermoeden dat hij Nederlander was. Baardgroei en vroeg grijs haar maakten dat hij veel ouder leek. Hij ging zich gedragen als een goeroe, maar dan wel één die de alcohol rijkelijk liet vloeien, geheel in tegenstelling tot wat de Hindoestaanse leer voorschrijft.

    Geleidelijk aan vormde zich een groep van volgelingen om hem heen, meest jongelui, jongens en meisjes van diverse nationaliteiten. Die middag, – hij was een goed verteller -, hing de groep aan zijn lippen. Er was volop bier voorhanden en de sfeer werd met de minuut gezelliger. “Geloof is de basis voor uitzonderlijke prestaties”, aldus de goeroe. “Hier om de hoek staat een diepvrieskist. Ik wil bewijzen dat het mogelijk is om in die kist te gaan liggen en na een half uur ongeschonden weer tevoorschijn te komen.”

    “Kom mee, houd die klep open en stop me erin. Jullie kijken op de klok en halen mij om 10 over 4 eruit. Nou, kijk niet zo benauwd, doe die klep dicht en heb geloof. Tot straks.”

  5. Loizza says:

    Hoopvolle volgelingen stoppen goeroe in diepvries

    Het duurde even voor ze het juiste formaat vriezer vonden. De goeroe was een lange man en had goed gegeten; zoiets moffel je niet even weg. Er werden tal van mogelijkheden geopperd maar tegen de tijd dat er over twee vrieskisten werd gesproken was het tijd om tot actie over te gaan. Een van de volgelingen van de goeroe had een neef die weliswaar een eind de berg op woonde, maar die had een schuurtje met een flinke diepvrieskist. Desnoods konden ze de goeroe dubbelvouwen, zei er een, hij was toch altijd heel lenig geweest.
    Het is wel belangrijk dat hij heel blijft, zei een ander, anders werkt de methode misschien niet.
    Het idee hadden ze opgedaan toen een mobiel ziekenhuis hun dorpje aandeed. Niet de spreekuren voor huidaandoeningen en witwasmethoden waren hen opgevallen, maar de advertentie op de muur van de provisorische wachtkamer: “Bewaar uw geliefde doden! Vries ze in en over 50 jaar worden ze weer tot leven gewekt!”
    Weeklagen en gejammer waren ineens opgehouden; dat was het helemaal! Met de neef sloten ze een overeenkomst dat hij, zolang als zijn vriezer bezet was, bij de volgelingen kon eten.
    Toen diende de volgende vraag zich aan:

  6. Ank van Gulik says:

    De goeroe in de diepvries

    Devoot en stil zaten de volgelingen in de gewijde ruimte. Hun goeroe was aan het woord. Jarenlang had deze kleine selecte groep hem gevolgd en nu meende hij afscheid van hen te moeten nemen. Hij beweerde dat zijn bovennatuurlijke krachten een experiment zouden overleven. Zijn volgelingen waren licht bedroefd, want zij geloofden er niet in. Niemand had ooit deze diep doordringende koude kunnen trotseren.
    Maar hij wilde het zo. En hij sprak met gezag. Over een aantal dagen zouden ze in een ritueel gezamenlijk hem naar de diepvries brengen. Een grote nieuwe diepvries kist stond klaar. Hij had het formaat van een lijkkist.

    Die avond gingen de volgelingen stil uiteen. Tijdens hun gezamenlijke thee ceremonie werd er bijna niet gesproken. Ze waren stil en onder invloed van de komende gebeurtenis. Niemand protesteerde. Achteraf waren ze daar enigszins door van hun stuk. Waarom toch had niemand van hen geprotesteerd. Ze waren geen van allen dom of ongeletterd. Maar het gezag van hun grote meester die leek te weten wat hij deed en voorkwam die houding. En zo kwam het moment nader.
    Na een kort ritueel stapte de goeroe in de kist. Zij hebben hem nooit meer teruggezien.

  7. Kuun says:

    Kinderspel?

    Hij is altijd al ’n beetje vreemd geweest, maar ach, vreemd is niet erg. Hij heet Pim en verzint de meest fantastische verhalen.
    Maar in dit verhaal gaat het uiteindelijk om een ander jongetje.
    Laten we bij het begin beginnen.

    Een groepje kinderen speelt bij Pim thuis en hij heeft zoals gewoonlijk de regie.
    Ma vraagt “wat spelen jullie”?
    Oh, sektetje zegt Pim. Ik ben de goeroe van het eeuwige en dit zijn mijn volgelingen.
    Oh, oké zegt ma half luisterend. Geen rommel maken hoor.
    De vriendjes kijken hoopvol naar Pim voor de rest van het verhaal.
    Dan zegt één van de jongens, “als jij nou goeroe van het eeuwige bent, zullen we je dan invriezen”?
    “Dan ben je het echt voor altijd, toch”?
    Pim twijfelt wat, maar wil zich toch niet laten kennen en zegt “oké”.
    Alle kinderen juichen en gaan op weg naar de kelder, want daar staat de diepvrieskist.
    De jongen kijkt om zich heen maar ziet ma niet en sluit zachtjes de kelderdeur.

    Kijk, je hoopt natuurlijk altijd dat niet jouw kind de wolf in de schaapskudde is, maar denk maar eens aan die film The Omen.
    Brrrrrrrrrrrr

  8. Lissy says:

    Gehersenspoeld was is toen ik deel uit maakte van de secte.
    Iedereen die lid van die gemeenschap,wilde worden, moest afstand doen van zijn hele bezit.
    Mocht geen contact meer hebben met familie of vrienden en moest zich volledig wijden aan hun rituelen en doelstellingen.
    Een aantal van de leden, waaronder ook ik, kwamen er achter dat de goeroe zich verrijkt had met onze bezittingen.
    We waren op een gegeven moment met een groep bijeen gekomen en beraadslaagden wat we konden doen om hem uit te weg te ruimen, zodat hij niet nog meer slachtoffers kon maken.
    Het leek ons het beste om hem in te vriezen, zodat er niet zo gauw ergens een lijk te vinden zou zijn. Maar hoe ? We gingen hem buiten bewustzijn brengen door “iets” door zijn drankje te doen.
    Op een dag is dat gelukt, nadat we vreselijk in spanning waren of hij het drankje wel zou opdrinken.
    Tot op de dag van vandaag tast men nog steeds in het duister, waar de goeroe gebleven is.
    In ieder geval zijn wij van hem bevrijd en hebben onze familie en bezittingen weer veroverd.

  9. Cesaria says:

    Ze deden zich voor als hoopvolle volgelingen. Maar de werkelijkheid was anders. Jonge mooie maagden werden meegelokt naar zijn verboden kamer. Verkrachtingen en bedreigingen stonden hoop op zijn ‘to do’ lijst. Hoe jonger de maagden waren hoe liever, lachte hij vaak. De oudere vrouwen in de groep staken regelmatig de koppen bij mekaar. Nee, het kon en mocht zo niet langer. Alleen wisten ze nog niet goed hoe ze het zouden aanpakken. Tijdens zijn vieze bezigheden smeden ze snode plannen. Maar of ze die ook konden uitvoeren, dat was nog maar de vraag. Maar dat er iets moest gebeuren, daar waren ze het met zijn allen over eens.
    Tussendoor deden de volgelingen wat hij van hen vroeg. Voor wie niet luisterde had hij een duidelijke boodschap: ‘Ik ben de goeroe en ik alleen sta in contact met hogere machten’. ‘Ik weet wat goed is voor jullie: werken en bidden, dat is het enige wat jullie moeten doen. Denken en handelen zal ik wel doen, zei hij kordaat.
    Aan de grote eikentafel zaten ze samen te ontbijten het viel op : het mooiste maar ook jongste meisje zat niet aan tafel. Ze troffen haar aan in bed. Met een blauw oog en gebroken arm. Nu sloegen de stoppen door bij de volgelingen. ‘ s Avonds wachten ze hem op en uiteindelijk konden ze hun plannen uitvoeren : ze staken hem in de diepvries en trokken de deur dicht.

  10. Bertasdottir says:

    Hoopvolle volgelingen stoppen goeroe in de diepvries
    Om zeven uur in de ochtend werd Mira wakker. Slaapdronken waggelde ze naar de badkamer. Het zeil voelde koud aan, ze rilde over haar hele lichaam. Ze liet de warme waterstraal over haar handen spoelen. Ze sloot de kraan weer en droogde haar handen af. Ze keek in de spiegel en zag de foto van Bakri Maitreya achter zich in een zilveren lijst. Ze groette hem: Namasté. Ze was dankbaar dat ze in zijn Ashram aan het prachtige Meer van St-Croix mocht wonen. Ze ging bij de goeroe kijken. De 95-jarige voelde zich gisteren niet lekker. Mira opende heel voorzichtig de deur van zijn kamer en sloop naar het hoge bed. Goeroe Bakri lag vredig te slapen. Ze raakte zijn zachte grijze haar aan en drukte een kus op zijn voorhoofd. Hij voelde koud aan, ze schrok ervan. Zijn polsslag voelde zwak aan. Ze slaakte een kreet en rende de gang op, ze bonsde op alle kamerdeuren. “De goeroe is bijna dood” gilde ze. In een mum van tijd verschenen de ahsrambewoners en spoedden zich naar hun geliefde goeroe. Men huilde, knielde en sloeg de handen voor het gezicht. Een jonge vrouw trok aan zijn voeten. Een man van middelbare leeftijd blies in zijn gezicht. De goeroe vertrok geen spier. “Laten we hem invriezen, dan kan hij blijven leven” riep Kumar, de oudste bewoner. Vrouwen snelden naar de keuken waar een immensgrote diepvrieskist stond. Ze smeten de ingevroren vegaburgers en Tupperwarebakjes met pompoen- en linzensoep op de grond. Intussen haalde Mira een oranje laken uit de collectieve linnenkast en daar wikkelde ze Bakri in, geholpen door twee ashrambewoners. Ze droegen hem voorzichtig naar de keuken en lieten hem, onder geneurie en gesnik langzaam in de vrieskist zakken. De vrieskist plakten ze zorgvuldig dicht met tape.
    In de Ashram keerde de rust intussen terug. Kumar googlede het woord cryonisme en las de beschikbare artikelen hierover. Toen hij klaar was, sloeg hij zijn ogen ten hemel, vouwde zijn handen voor zijn borst en mompelde: O mani padme um, namasté!

    1. Leonie1 says:

      Het visioen van Sonja wijst ons de weg. Als Master heb ik een missie te vervullen in de toekomst. De mensen in de huidige dimensie zijn niet klaar voor mijn lessen. Wachten op een volgende reïncarnatie is geen optie, omdat niemand weet of die dan wel op de juiste plaats en tijd zou verschijnen. De boodschap was duidelijk: “na ijzige koude zal de zon gaan schijnen”. Dat kan alleen betekenen dat mijn lichaam in bevroren toestand moet worden bewaard om weer te worden gewekt als de mensheid klaar is voor de volgende fase. Maar jullie weten, dit is alleen mijn omhulsel. Ik zelf blijf hier in jullie midden. De voorspelling die Sonja mocht ontvangen geeft geen aanwijzingen over hoe mijn stoffelijk deel in ijzige koude zal moeten verblijven. Ik stel voor dat enkelen van jullie zich bezig gaan houden met de aanschaf van een grote diepvries en een noodaggregaat. Dan zal ik zondag aan deze opdracht beginnen. Anderen kunnen voorbereidingen gaan treffen voor een feest rondom deze plechtigheid. Het is mijn wens dat deze gebeurtenis maandelijks zal wordt herdacht door een samenkomst bij de vriezer ter bevordering van ieders spirituele groei.

  11. Fairy says:

    “Geroe overleden in eigen tempel”
    Het was bloedheet wel tegen de veertig graden! Rustig waaierend zaten ze in de grote open ruimte bij elkaar soms voelde ze een zwoele bries door de ruimte waaien. Tijdens de meditatie was iedereen in zichzelf gekeerd. Plotseling vulde de ruimte zich met het lichte geluid van de klankschaal. Tijd om terug te komen in het heden. Normaliter zouden ze nu weer de warme stem van de goeroe horen om hen te begeleiden naar het leven van alledag! Maar de stem kwam niet, enkele openden vast de ogen, was hij in slaap gevallen? Iemand vooraan sloop zachtjes naar de goeroe toe tot zijn grote ontzetting ondekte hij dat de lieve man dood was. Hij draaide zich om naar de zaal en maakte het uniniversele gebaar dat aangaf dat de goeroe het aardse leven verlaten had!
    Wat moesten ze beginnen? Ze zaten redelijk ver van een grote stad. In deze hitte kon het lichaam niet al te lang blijven bestaan. Bovendien waren er nog mensen onderweg naar deze afgelegen plek om naar de goeroe te komen luisteren! Een volgeling kreeg een idee, ze had in een hok bij de keuken een oude vriezer zien staan als ze de meester nu eens zolang daarin zouden leggen? Wel erg oneerbiedig vonden de meeste maar zeker een oplossing! Ondertussen kon er dan iemand naar de stad reizen om hulp te halen en de volgelingen die onderweg waren konden hem dan wel niet spreken maar toch nog zien!

  12. Klaasnikov says:

    Hoe’t de goeroe yn ’e diepvries telâne kaam

    De Goeroe, sa gie it ferhaal, ferdwûn op in skimeriche novimberjûn yn in tsjustere steech yn Dokkum. Bote Bijlsma fan ’e Bûterhoeke hearde noch in gjalp en dat wie it wol. De goeroe waar nea wer fûn. Jierren letter ferstoar Knilles Baalsma fan’e Djipswâl en mâl praat gie as diggelfjoer troch de stêd. Knilles soe de goeroe fermoarde ha en yn syn djipfriezer bewarre ha. Hy hie dat op syn stjerbêd fertelt. De minsken seinen: ´De goeroe hie yn it ferburgene in affêre hân mei de frou fan Knilles´. Knilles wachte syn kâns ôf en fermoarde de earme man doe’t dy nei it safolste aventoerke troch de stege de stêd út slûpe soe. Fier kaam der net want it knyft fan Knilles glânze yn it feale moanneljocht en wie skerp. Der wie mei de kryst yn elts gefal genôch fleis op tafel west by de famylje Baalsma. In pear dagen letter pakte in lanlike krante grut út en skreaun yn sûkelarjeletters : “K.Baalsma, de kannibaal van Dokkum”. De konkurrint ferwurde it sa: “ Zo verdween de goeroe in de DiepFries”. Mei Bote Bijlsma rûn it ek min ôf, hy fytste nei in jûn mei tefolle Berenburg de grêft yn en fersûpte.

    Herr Klaasnikov

    1. Bertasdottir says:

      Graag een vertaling hierbij. Het stuk zou toegankelijker zijn!

    2. MAX Vandaag says:

      Beste Bertasdottir, bedankt voor uw reactie. Ons Fries is niet zo goed, maar via Google Translate komen we een heel eind. We durven niet te beloven dat het foutloos is, maar mocht de originele schrijver van de tekst uw oproep niet lezen, dan hierbij in elk geval onze poging:

      Hoe de goeroe in de vriezer kwam
      De goeroe, het verhaal ging verder, verdween in een donkere nacht in een donker steegje in Dokkum. Bote Bijlsma uit de Bûterhoeke hoorde nog steeds een kreet en dat was het dan. De goeroe heeft het nooit meer gevonden. Jaren later stierf Knilles Baalsma van de steiger en ging er gepraat door de stad. Knilles zou de goeroe hebben gedood en in zijn vriezer hebben bewaard. Hij vertelde hen over zijn sterfbed. De mensen zeiden: “De goeroe had in het geheim een ​​deal met de vrouw van Knilles verborgen gehouden. Knilles wachtte op zijn kans en vermoordde de arme man toen hij na hetzelfde avontuur uit de stad zou glippen. Het falen kwam omdat het mes van Kneel glom in het domme maanlicht en scherp was. Met de kerst was er op zijn minst genoeg vlees op tafel met de familie Baalsma. Een paar dagen later pakte een nationale krant het op en schreef in suikerbrieven: “K.Baalsma, de kannibaal van Dokkum”. De concurrent noemde het op deze manier: “Dus de goeroe verdween in de Deepfries”. Terwijl Bote Bijlsma te weinig rende, fietste hij na een nacht met te veel Berenburg de greppel in en verdronk.

  13. Klaasnikov says:

    Op verzoek hier de vertaling naar het Nederlands van het stukje dat ik in het Fries heb geschreven. De Google translate versie is niet geheel correct. De website: Taalweb Frysk biedt betere mogelijkheden (tip).

    “De goeroe, zo ging het verhaal, verdween op een schemerige novemberavond in een duistere steeg in Dokkum.
    Bote Bijlsma van de Boterhoek hoorde nog een angstkreet en dat was het dan. De goeroe werd nooit gevonden.
    Jaren later stierf Knilles Baalsma van de Diepswal en vreemde praatjes verspreidden zich als een lopend vuurtje door de stad. Knilles zou de goeroe vermoord hebben en in zijn vriezer hebben bewaard. Knilles zou dat op zijn sterfbed hebben verteld. De mensen zeiden: De goeroe zou in het geheim een relatie hebben gehad met de vrouw van Knilles. Knilles wachtte zijn kans af en vermoordde de arme man toen hij na het zoveelste bezoekje door de steeg de stad uit zou glippen. Hij kwam niet ver en het mes van Knilles glinsterde in het vale maanlicht en was vlijmscherp. Er zou in ieder geval genoeg vlees op tafel zijn geweest rond de kerstdagen bij de familie Baalsma. Een paar dagen later pakte een landelijke krant uit en schreef in chocoladeletters: K. Baalsma, de kannibaal van Dokkum. De concurrent verwoordde het als volgt: Zo verdween de goeroe in de DiepFries.
    Met Bote Bijlsma liep het ook slecht af; hij fietste na een avond met teveel Berenburg de gracht in en verzoop.”

    Herr K.

  14. LopKonijn says:

    Hoopvolle volgelingen stoppen goeroe in diepvries

    In het kleine dorpje Doldijksedam, waar de mensen vredig wonen, is de nacht van vrijdag op zaterdag een vreugdevol feest gevierd door de volgelingen van de goeroe Dirk Drommedaris. Na weken lang gezamenlijk vasten, wordt tijdens dit feest goeroe Dirk in de diepvries gestopt. Tijdens het vasten worden zoveel mogelijk frikandellen, kroketten en andere snacks in verschillende soorten en maten verzameld tot het moment van het feest. Het feest dat volstrekt bestemd is voor alleen de volgelingen van goeroe Dirk, wordt uitbundig gehouden met veel versiering, bankhangen en ouderwets gezellig kletsen! De hoop dat goeroe Dirk er voor zal zorgen dat alles dat in de diepvries zit gezond is, is groot! Goeroe Dirk wordt daarom ook elke dag enorm geprezen in dit dorpje aan de rand van de aarde.