Deel 1: Inspiratie

Omroep: MAX

Duur: 0:03:20

Uitzending: ma 4 apr 2016 00:00

Deel 1: Inspiratie

In deel 1 legt Michel uit hoe u aan inspiratie kunt komen om over te schrijven.

Kijk om u heen

Het heeft geen zin om op inspiratie te gaan zitten wachten. De mooiste verhalen spelen zich buiten af, in de echte wereld. Ga dus naar buiten, observeer mensen, luister naar wat ze zeggen en fantaseer de rest erbij.

De man met de vuilniszak

U ziet bijvoorbeeld een man lopen met een vuilniszak onder zijn arm. Hij ziet er netjes uit, maar de manier waarop hij die zak vasthoudt, is een beetje vreemd. Misschien zou u er normaal niet eens bij stilstaan, maar als schrijver kijkt u anders naar de wereld. Er zou zomaar een verhaal in kunnen zitten.

Thuisopdracht

Bedenk wat de man in zijn vuilniszak heeft zitten en wat hij ermee gaat doen. Schrijf het op in maximaal 69 woorden. Plaats uw bijdrage in een reactie hieronder, zodat anderen kunnen zien wat u heeft geschreven.

Als u klaar bent, mag u door naar de volgende stap! In deel 2 legt Michel uit dat slim is om klein te beginnen als het om schrijven gaat. Klik hier als u terug wilt naar het overzicht van de cursus.

Geef een reactie

Reacties (21)

  1. wilmama says:

    Het is gelukt!

    Over de brug loop ik richting een terras. Een man volgt mij met zijn ogen. Ziet hij dat ik opgetogen ben?
    Nu rechtsaf en dan linksaf het straatje in.
    Daar is het, ik bel aan. Een lief dametje doet open.
    “Ik heb het teruggevonden tante Jo” zeg ik blij. “Het houtsnijwerkje wat ome Henk voor jullie verloving heeft gemaakt. Fijn he?

  2. Truus Meijering says:

    De vuilniszak heeft hij gevuld met allerlei troep wat is weggegooid .Opruimen was zijn doel, de wereld een beetje schoner maken!

    Naast papier, blik , lege flesjes et cetera , vind de man soms iets leuks.
    Onlangs een gouden ring , via internet heeft hij de rechtmatige eigenaar opgespoord.

    Eerst dacht hij nog ,wie gooit er zoiets moois weg . Wie schetst zijn verbazing dat de rechtmatige eigenares ( de herinnering aan haar oma ) terug kreeg ! Een lieve dankbare, jonge dame wilde graag vriendschap met de EERLIJKE vinder sluiten .

  3. hpottger says:

    Een schaterlach spettert over het water van de Prinsengracht. De zon weeft haar gouden licht als zilver door de vrolijke klanken. Tussen die vrolijkheid door loopt een man over de gekromde brug. Een diep geheim meezeulend onder zijn rechterarm. Plotseling kijkt hij op, en geeft zich over aan het lentelicht en –lachen. Met een luide kreet smijt hij zijn last over de leuning. Opgelucht loopt hij verder.

  4. Wim Schalken says:

    De man met de hoed loopt naar het huis met de groene luiken ongeveer in het midden van de straat. De blauwe voordeur is hard aan een schilderbeurt toe. Met zijn vrije arm reikt hij over de naastgelegen poort en schuift de grendel naar links. Onmiddellijk slaan de twee honden aan. Een kinderstemmetje klinkt. “Papa, heb je het gevonden? Trots toont de vader de plastic vuilniszak aan zijn dochter.

  5. lieshofland says:

    De in het zwart geklede man werkt op mijn fantasie. Hij draagt iets groots dat in vuilniszakken is verpakt. Is hier een misdaad gepleegd?Ik volg hem behoedzaam langs de gracht. Hij stapt het café binnen. De barkeeper tapt hem een pils. De man verwijdert het plastic en tovert zijn gitaar te voorschijn.Hij is de artiest die zo gaat optreden.

  6. Loizza says:

    De kussens zitten in een vuilniszak onder de arm van de man die linksaf is geslagen, op weg naar een stoffeerderij waar zijn goede vriend werkt. Alles wat gescheurd, versleten en beschadigd is repareert hij vakkundig. Deze kussens zijn zo veel gebruikt dat ze eigenlijk in de textielbak kunnen. Maar voorwerpen waaraan zoveel herinneringen kleven, die kunnen niet afgedankt worden, die verdienen op z’n minst nóg een reparatie.

  7. quinlix says:

    De plastic zak

    Rustig lopen Ivo doe kalm, je hoeft niet precies op tijd aan te bellen. Doe niet zo nerveus, je lijkt wel een puber. Ja, ja hoor ik me tegen mezelf zeggen.
    Het is toch wel spannend.
    Verleden week zagen we elkaar voor het eerst. Het klikte gelijk en ze is blijven slapen. Als ze het nou maar niet raar vind dat ik mijn eigen hoofdkussen meeneem.

  8. Adriana de Roos says:

    Terwijl ik geniet van mijn kopje koffie op het terras, zie ik uit mijn ooghoeken een man aankomen met een vuilniszak stevig onder zijn arm geklemd. De dode starende blik in zijn ogen, de sombere uitdrukking op zijn gezicht en zijn zwarte kleren, maken dat ik hem geboeid blijf volgen totdat hij om de hoek van de straat is verdwenen. Ik roer nog eens in mijn koffie en mijn gedachten dwalen af naar hoe ik eens met eenzelfde gevulde vuilniszak, de kleren van mijn overleden man durfde toe te vertrouwen aan een container voor her te gebruiken kleding.

  9. Ank van Gulik says:

    De man met de vuilniszak

    Het werd zo zachtjes aan donker. Die geheimzinnige tijd tussen licht en het vallen van de duisternis. Hij voelde zich wanhopig en had zijn spullen bijeengepakt in het eerste beste wat hij vinden kon: een vuilniszak. Zijn koffers stonden op de zolder, maar hij kon niet de moeite en de tijd vinden om die te gaan halen. Weg wilde hij, weg uit dat huis. Nog langer op die plek blijven was een na die gebeurtenis een onmogelijkheid…..

  10. Philo says:

    “Verdorie, hier om de hoek zat toch een stomerij? Zal je zien dat ook die winkel plaats heeft moeten maken voor een koffieshop of iets dergelijks.
    Tomatensoep over mijn smoking. Dat krijg ik er zelf niet uit en vanavond moet ik naar dat diner van Jules.
    Te vies om in een tas te doen dat jasje, dus maar een vuilniszak gepakt. Ziet er niet uit natuurlijk!

  11. Kuun says:

    RIP.
    Mijn oudtante Elisabeth is stokoud en ruimt alvast wat op.
    Ik kreeg haar “vosje”!!!!!
    Hoe kon ik weigeren?
    Thuis, bij aanblik van die vos, gilt mijn dochter: “HIJ IS DOOD,……..HARTSTIKKE DOOD”,
    HIJ MOET BEGRAVEN WORDEN”.
    Hoe kon ik weigeren?
    Morgen, na schooltijd, gaan we samen naar het bos.
    De volgende dag loop ik naar mijn dochters school met “vosje” in een vuilniszak onder mijn arm.

  12. Lissy says:

    In hartje Amsterdam loopt een man met een geheimzinnig pakket onder zijn arm.
    Het pakje zit onder zijn arm geklemd en is gewikkeld in een vuilniszak.
    In het Vondelpark aangekomen, waar ik hem nog steeds op enige afstand ben gevolgd, gaat hij op een bankje zitten.
    Ik vraag hem:”Hé meneer, wat ik mij heel de tijd afvraag, wat heeft u bij zich ?”
    Hij:” Dat is een heel verhaal, gaat u er maar eens rustig voor zitten”…..

  13. Cesaria says:

    Vastberaden kijkt de man om zich heen. Verbaasd over wat hij heeft verwezenlijkt. Vol bewondering keek hij zo dikwijls naar het prachtige beeldje.Veel tijd is er niet en dat weet hij. Hij stapt en stapt in de hoop dat niemand hem op het spoor is of hem volgt. Betrapt worden is nu wel het laatste wat hij wil. Het gestolen beeldhouwwerk geeft hij niet meer af. Zeker weten.

  14. Bertasdottir says:

    De afgelopen week heb ik mijn eerste beeld gemaakt. Het is een gipsen buste, zonder hoofd, met billen, mannelijk geslacht en bovenbenen die na tien centimeter ophouden. De mal heb ik uiteraard bewaard, ik kan nog vele afgietsels maken. Het beeld kan blijven staan, zodat het gebruikt kan worden als pasmodel voor boxers. Ik ga dit beeld nu brengen naar een modeontwerper in de Herenstraat die exclusieve boxers ontwerpt.

  15. LLinden says:

    De man met de vuilniszak

    Terwijl ik geboeid naar de libellen op het water van de gracht zat te kijken, werd plots mijn aandacht getroffen door een man die over het bruggetje liep. Liep…, nou ja, hij drukte zich bijna schuw tegen de reling, met onder zijn rechter oksel een strak dichtgeknoopte zak. Een zwarte vuilniszak, die door zijn zandloperachtige vorm een kunstzinnige inhoud deed vermoeden.
    Net toen hij de hoek wou omgaan, stootte een gehaaste fietser tegen het bolle eind van de vreemde lading. De man wankelde even, zocht met zijn handen steun tegen de nabije gevel en… het pak zakte onder zijn arm vandaan, knetterde tegen de straatstenen en onderging een metamorfose: de strakke maar misschien ietwat lugubere, intrigerende ronde vormen van wat niettemin een leuk en misschien kostbaar bezit was geweest, werd een hoopje scherven, zo meenden we te horen. En dat was, naderhand beschouwd, de inhoud van de ietwat bevreemdende zak, een hoopje afval van gips, wat ten andere duidelijk bleek op het ogenblik dat de man – niet langer met een schichtige blik in zijn ogen maar met een beteuterd gezicht en een lichtjes trillende onderlip – het boveneinde van de zak losknoopte.

  16. Edegier says:

    Had Mieke nou toch gelijk? Moet je perse een koelbox meenemen als je vlees gaat kopen op zo’n warme dag? Waarom stond er nou ook net een moeder zonodig stoer te doen met drie kindertjes op de fiets en ook nog een zware boodschappentas en zo de uitgang te blokkeren. Nog twee minuten, dan kan ik het vlees in de koelkast stoppen en hoeft Mieke niks door te hebben.

    1. Leonie1 says:

      Toen mijn vroege dienst vanochtend begon, kon je hoed en jas goed hebben maar nu is het terrasweer. Wat doet die camera daar? Maken ze opnames van mij? Haha, laat me raden. Een cursusopdracht: laat je inspireren door de vuilniszak. Beste aspirant-schrijvers : het is gewoon een ham, met korting gekocht in de slagersgroothandel waar ik werk. En die ga ik roken in een oud wijnvat, heerlijk.

  17. HannekeWvN says:

    De vuilniszak onder mijn arm leek steeds zwaarder. Of was het mijn geweten dat ik voelde drukken? Steeds meer ogen leken me te volgen. Waarom maak ik me hier druk over, vroeg ik me af. Ik doe niets verkeerd. Nog een paar straten en dan was ik er. Doorlopen nu en niet nadenken. Ik kon die dooie hond daar niet laten liggen! Daar was het bordje: dierencrematorium. Missie volbracht.

  18. Fairy says:

    Duistere zaken.
    Hij houdt de plastic zak stevig tegen zich aan gedrukt het kunstwerk voelt zwaar!
    Hij is op weg naar een klant. Zelf heeft hij geen verstand van kunst dus hij heeft het werk laten taxeren. Hij weet nu dat hij er een goeie prijs voor kan krijgen, wel bij de juiste personen natuurlijk!
    Hij heeft een dure verslaving die hij moet onderhouden en met de deze verkoop kan hij weer een tijdje voort. Zijn hart gaat sneller kloppen naarmate hij dichterbij zijn bestemming komt, brug over en dan linksaf het steegje in ……..

  19. Limo says:

    Nog één keer omkijken. Gelukkig, ze hebben me niet gevolgd of gemist. Nu snel oversteken en ongemerkt de steeg in. De zak begint hier en daar al te scheuren. Gelukkig ben ik er bijna. Alleen deze straat uitlopen, dan ben ik eindelijk op mijn bestemming.
    Slingers uit de vuilniszak, ballonnen opblazen en alles versieren. Wat zal hij opkijken, mijn vandaag jarige zoontje. 10 jaar alweer. Surprise!!!

  20. LopKonijn says:

    Ik kijk om mij heen en over de brug loopt een man met een gesloten vuilniszak onder zijn arm. De man is net gekleed en draagt een zonnebril, je ziet daarbij een trotse maar stiekeme houding. Aangenomen dat hij onderweg is naar de kunstmarkt, ga ik snel achter hem aan. Als deze man het gestolen kunstwerk draagt wat wij zoeken, krijg ik eindelijk de waardering die ik verdien.