Het leven van Marian deel 36: Ben vraagt of Bas weer een beetje tot rust is gekomen na de vervelende gebeurtenissen op het werk met een leerling uit zijn klas

De verhalen van Het leven van Marian zijn uit het leven gegrepen, maar gebaseerd op fictieve gebeurtenissen en afkomstig uit de pen van de redactie van MAX Vandaag. Marian is getrouwd met Ben, met wie ze een dochter heeft. Beiden hebben ze kinderen uit hun eerdere huwelijken. Samen hebben ze 4 kleinkinderen. U leest haar verhalen elke vrijdag op MAX Vandaag.

Het tandpoetsen bij Bobby is zoals ik al had gehoopt geen probleem. Ik heb zelfs het idee dat hij de speciale hondentandpasta wel lekker vindt. Dus zijn tanden poets ik nu elke dag. Bij de katten heeft het wat meer voeten in de aarde.

De eerste keer dat ik het probeerde, wisten Toby en Mickey niet hoe snel ze bij me uit de buurt moesten komen en ik wilde het niet te veel forceren, dus ik heb het die dag verder gelaten. Ik denk dat meteen de tandenborstel bij hen gebruiken wat te veel van het goede was, dus ik heb daarna eerst 2 keer hun wangen zachtjes gemasseerd en ze van de tandpasta laten proeven. Die viel net als bij Bobby gelukkig wel in de smaak bij ze.

Vandaag ga ik alleen de rechterkant van hun gebit poetsen. Zo zal ik het steeds wat meer opbouwen en ik wil dan uiteindelijk een keer of 3 per week poetsen. De dierenarts heeft een vingerborstel afgeraden, aangezien ze daar wel eens op bijten en dan zit je vinger ertussen. Dus ik heb voor alle 3 de dieren een eigen daarvoor bedoelde borstel meegekregen. Als de katten er eenmaal wat meer aan gewend zijn, vraag ik of Amber het ook een keer wil proberen. Dan kan zij dat ook doen als wij op onze cruise zijn.

Mijn kamerplanten houden me momenteel ook bezig. Ik heb voor de tweede keer deze zomer een paar planten met trips erop. Zo’n vervelend plaagdiertje. Als je even niet oplet, zorgen ze ervoor dat je plant heel snel achteruit gaat. Ik bekijk daarom altijd tijdens het watergeven met mijn leesbril op alle planten en zo gauw ik kleine streepjes op de bladeren zie, onderneem ik actie. Als je veel planten in huis hebt, ontkom je er bijna niet aan. Ze kunnen je huis binnen komen via een nieuwe plant of zelfs wanneer je bloemen koopt. Maar ook alleen al door te wandelen, kunnen ze buiten op je kleding terechtkomen en zo mee naar binnen gaan.

Ik heb weleens geprobeerd de trips in bad van de planten af te spoelen, maar daarna kwamen ze net zo hard weer terug. Het schijnt namelijk dat ze in de kleinste nerven overleven. Ik pak het daarom tegenwoordig anders aan. Ik bestel nu meteen wanneer ik ze zie via internet roofmijten en gaasvlieglarven. Die eten de plaagdiertjes en hun larven op. Als het goed is wordt het pakje daarmee vandaag bezorgd. In de app staat dat ze tussen 11.55 en 14.55 uur komen. En hopelijk zijn mijn planten er dan snel weer van verlost.

Ik kijk nog een keer in de app en zie dat de tijd inmiddels is opgeschoven naar 12.55 – 15.55 uur. Ik wil nog boodschappen doen voor we vanavond bij Bas en Niels gaan eten en dat wordt wel een beetje krap als ik erna nog ga. Maar als ik nu ga, zul je zien dat ze toch vroeger komen, dat zou niet de eerste keer zijn. Dus blijf ik toch maar thuis, want dat wil ik liever niet riskeren. Het gaat toch om levende waar. Ik heb begrepen dat ze die zo verpakken dat ze wel wat kunnen hebben, maar ik wil er ook gewoon zo snel mogelijk mee beginnen.

Anders moet ik maar weer afwachten waar ze terecht komen, als ik er niet ben om ze in ontvangst te nemen. Vroeger werden pakjes eigenlijk altijd wel standaard bij de buren afgeleverd als we er niet waren, maar dat is al tijden niet meer gebeurd. Ik heb al gehad dat pakjes gewoon doodleuk voor de voordeur zijn neergezet, ze hebben al een keer een pakje over de schutting in de tuin gegooid en ik moet ze soms op de meest rare adressen ophalen.

Ik probeer altijd thuis te zijn op het tijdstip dat gemeld wordt, maar dat lukt alleen als ze ook echt op het moment komen dat ze van tevoren aangeven. En niet opeens een dag eerder of later, wat ook regelmatig voorkomt. Wanneer ik dan echt niet thuis kan zijn, lukt het dan ook niet altijd om ze dan nog naar een ander moment te verplaatsen dat Ben of ik er wel zijn.

Het lijkt me overigens een logistieke hel om al die pakjes in goede banen te leiden, maar voor ons ontvangers is het soms ook wel een gedoe. Daarom laat ik ze het liefst in een pakketbrievenbus bezorgen, dan kan ik ze halen wanneer het mij uitkomt. Maar die zitten hier geregeld vol en dan gaan ze toch weer naar een pakketpunt met minder gunstige openingstijden of locaties. Dus voor vandaag heb ik het weer op ons thuisadres gezet. Nu maar hopen dat ze snel komen. In de tussentijd heb ik wel mooi tijd om een taart te bakken, die ik dan morgen mee naar het werk kan nemen, om te trakteren voor mijn 60^e verjaardag.

Maar om 16.05 uur krijg ik een bericht dat ze me hebben gemist, omdat ik niet thuis was! Nou breekt mijn klomp. Er is helemaal niet aangebeld. Ik ben alleen even snel met Bobby naar de hoek van de straat gelopen, om hem uit te laten, maar daarbij heb ik steeds in de gaten gehouden of er niet toevallig net een busje voor onze deur stopte, wat niet het geval is. Er staat bij dat ik het nu morgen kan ophalen bij een winkel die om 6 uur dicht gaat. Moet ik er morgen op de terugweg van mijn werk dus langs en me nog haasten ook. En helaas moeten mijn planten nog een dagje langer wachten op verlossing van de trips.

Ben haalt me zo om kwart over 5 op om naar Bas en Niels te gaan, dus ik ga toch nog even snel met Bobby naar de supermarkt om de belangrijkste boodschappen te halen. Naar de bakker en de slager ga ik dan van het weekend wel. Ik heb geen tijd meer om naar de bloemenwinkel te gaan, voor een bloemetje voor de jongens, maar ik weet dat we ze ook blij maken met een flesje wijn, dus daar ga ik voor. Ik kies voor een Italiaanse, omdat ze onlangs naar Italië op vakantie zijn geweest en om precies te zijn eentje uit Toscane, de streek die ze bezocht hebben. Dan kunnen ze weer lekker in de stemming komen.

Dat is een schot in de roos, want ze blijken Italiaans voor ons gekookt te hebben. Een lekkere lasagne als hoofdgerecht en tiramisu als dessert. Ze breken de rode wijn uit Toscane er meteen voor aan en vertellen over de mooie plaatsen die ze er allemaal bezocht hebben. Ze zijn onder andere naar Lucca en San Gimignano geweest, wat Ben en ik ook zo mooi vonden. Ik word er gewoon een beetje jaloers van, terwijl we zelf ook zo’n mooie reis in het verschiet hebben. Maar altijd leuk om alweer over een volgende vakantie te fantaseren. Wie weet dat we volgend jaar wel weer naar Italië gaan. Er zijn nog verschillende bestemmingen die we daar willen ontdekken, zoals Sardinië en Puglia.

Ben merkt tegen Bas op dat hij er zo ontspannen uitziet en vraagt of hij weer een beetje tot rust is gekomen na de vervelende gebeurtenissen op het werk met de leerling uit zijn klas. Maar de enige reden dat Bas nu zo ontspannen is, is doordat hij net vakantie gehad heeft, geeft hij aan. Sinds de schorsing van die scholier, is er eigenlijk niet veel veranderd en Bas vreest dat dat het komende jaar echt een probleem gaat worden. Hij wil het nog een paar maanden aankijken, maar hij houdt er al rekening mee dat hij naar nieuw werk moet gaan omkijken. Want dan heeft hij ons nog niet eens verteld wat er vorige week gebeurd is, zegt hij.

Wie is wie in Het leven van Marian? Marian stelt zichzelf en haar familie voor.

Lees hier al haar verhalen terug.

(Foto: Shutterstock)