MAXime op reis: Taiwan, waar de toekomst buigt voor traditie

Onder de noemer ‘MAXime op reis’ leest u regelmatig verhalen over de eigen reiservaringen van de redactie van MAX Vandaag. Deze keer reizen we af naar Taiwan. Een eiland waar indrukwekkend modern design en rustige, karakteristieke stadsbuurten hand in hand gaan met eeuwenoude tempels en de pure stilte van de natuur.

In Taiwan leven ze volgens de leer van Confucius

Veel reizigers kennen Taiwan alleen als overstappunt voor een aansluitende vlucht naar een andere Aziatische bestemming. En dat is zonde! Want na een rechtstreekse vlucht van zo’n 13,5 uur vanaf Schiphol stappen we een compleet andere wereld binnen. Wie het nieuws volgt, weet dat er de nodige geopolitieke spanningen rond het eiland hangen. Maar wie er rondloopt, merkt daar verrassend weinig van. De militaire dreiging op de achtergrond past totaal niet bij de gemoedelijke sfeer op straat.

De Taiwanese samenleving leeft namelijk grotendeels volgens de eeuwenoude leer van Confucius. Binnen deze filosofie draait alles om harmonie, compassie, diep respect voor elkaar en een vanzelfsprekende zorg voor ouderen. Het is juist die diepe focus op verbinding die ervoor zorgt dat de sfeer op het eiland onvoorstelbaar vredig en relaxed aanvoelt.

Zelfs in de dynamische hoofdstad Taipei valt de rust meteen op. Claxonneren gebeurt hier bijna nooit; dat vinden de Taiwanezen simpelweg onbeleefd. Dat het er veilig is en dat mensen elkaar vertrouwen, is overal te zien. Langs de stoep staan rijen scooters geparkeerd waarvan de helmen gewoon los aan het stuur hangen. Niemand die erover peinst om ze mee te nemen.

Taipei: wolkenkrabbers en ceremonies

Die unieke balans tussen hectiek en rust zien we terug in het stadsbeeld, waar moderne architectuur en historische wijken elkaar vloeiend afwisselen. Hét icoon van de stad is de Taipei 101, een architectonisch hoogstandje in de vorm van een reusachtige bamboestengel. Vanaf het observatiedek op de 89e verdieping hebben we een weids uitzicht over de stad, die ogenschijnlijk is versmolten met de opvallend groene heuvels die direct aan de stadsranden omhoogschieten.

Weer met beide benen op de grond gaat de route verder richting de Chiang Kai-shek Memorial Hall op een immens plein. Dit monumentale, witte complex met zijn achthoekige blauwe dak herdenkt de voormalige leider die in 1949 na de burgeroorlog op het Chinese vasteland naar Taiwan vluchtte. Hoewel zijn historische rol tot op de dag van vandaag complex en veelbesproken is, is het monument nu vooral een levendige ontmoetingsplek. Buitenlandse reizigers, drommen schoolkinderen en locals kruisen hier dagelijks elkaars pad.

Bovenaan de grote trappen, in de centrale hal, trekt de indrukwekkende wisseling van de wacht alle aandacht. Elke dag, precies op het hele uur, lossen de elite-soldaten van de erewacht elkaar af met een ijzeren militaire precisie. Het ritmische gestamp van de laarzen klinkt over het plein terwijl ze synchroon zwaaien met hun glimmende geweren. Een fascinerend schouwspel om te zien.

Hoe indrukwekkend die strakke traditie ook is, de échte spirituele kern van de stad ligt een paar straten verderop. Midden tussen de moderne gebouwen staat de Longshan Tempel, die al sinds 1738 het spirituele hart van de stad vormt. Wat hier direct opvalt, is hoe het geloof leeft onder álle generaties; jong en oud staan er schouder aan schouder. Tijdens de ceremonies klinkt er een diep, eentonig gezang en hangt er een serene sfeer. Mensen gooien houten, maanvormige blokjes op de grond om de goden om advies te vragen. Het laat mooi zien dat de Taiwanezen in deze hightech wereld voor hun innerlijke balans nog altijd steunen op hun tradities.

Eten op straat

Wanneer de wierookdampen van de tempel plaatsmaken voor de geuren van sissend eten, is de avond aangebroken. Zodra het donker wordt, komen de beroemde night markets tot leven. Bij ontelbaar veel kraampjes schroeit het vlees op de grill en zit iedereen ongedwongen op plastic stoeltjes aan kleine tafeltjes te kletsen. De Taiwanese keuken biedt een heerlijke mix van Chinese en Japanse invloeden. Een dampende kom noedelsoep of verse gestoomde dumplings staan overal op het menu. En voor de echte durfals is er de beruchte ‘stinky tofu’ – we ruiken hem van verre, maar de locals zijn er dol op!

Rondreizen met de trein

Om al deze indrukken rustig te verwerken is er geen betere plek dan de trein. Zelf een auto huren is in Taiwan echt af te raden vanwege het soms hectische verkeer en het feit dat de Engelse bewegwijzering buiten de snelwegen grotendeels ontbreekt. Gelukkig is rondreizen met het openbaar vervoer een fluitje van een cent. Met een opwaardeerbare EasyCard verloopt het inchecken bij de metro of bus moeiteloos.

De stations zijn bovendien brandschoon en voorzien van alle gemakken, zoals liften, roltrappen en duidelijke Engelse borden. Er loopt ook genoeg personeel rond om te helpen bij de kaartautomaten. Opvallend is dat veel van deze stewards actieve 65-plussers zijn, die na hun pensioen op vrijwillige basis doorwerken om reizigers op weg te helpen. Wel een kleine kanttekening voor toeristen: niet iedereen spreekt even goed Engels.

Zelfs de openbare toiletten op de stations zijn hightech. Digitale schermen geven aan welke cabines vrij zijn, zodat er nooit ongeduldig in de rij hoeft te worden gestaan. Daarnaast hangen er slimme sensoren: als er langer dan een kwartier geen beweging in een cabine is, krijgt het personeel een seintje. Niet om te controleren, maar om direct hulp te kunnen bieden als iemand onwel is geworden. Een geruststellende gedachte.

Het reizen per spoor verloopt hier met een serene rust, heel anders dan we in het Westen gewend zijn. Van gedrang bij het in- of uitstappen is geen sprake; iedereen stelt zich keurig op in nette rijen achter de vloermarkeringen die exact aangeven waar de wagon gaat stoppen, precies volgens de nummering op de tickets. Het diepe respect binnen de cultuur zien we ook hier direct terug: ouderen of mensen die slecht ter been zijn, krijgen altijd vanzelfsprekend voorrang.

Zuidwaarts richting Tainan

Dat reizen per spoor is voor ons een heerlijk ontspannen doel op zich. Met de gestroomlijnde hogesnelheidstrein zoeven we binnen twee uur naar het warmere zuiden. Aan boord is het prettig stil: reizigers spreken zachtjes en bellen mag alleen op de balkons tussen de wagons. We komen echt even helemaal tot rust.

De reis gaat door naar Tainan. Deze voormalige hoofdstad is relaxed, met smalle steegjes die ogenschijnlijk onaangetast zijn door de tijd, en prachtig bewaarde historische gebouwen. De absolute blikvanger is de Confucius Tempel uit 1665, de oudste van het eiland. Geen overbodige opsmuk of drukke versieringen hier; de strakke, symmetrische opzet straalt een enorme kalmte uit.

Hollandse sporen

Wanneer we de smalle steegjes van het centrum verlaten en richting de kust trekken, stuiten we onverwacht op een heel herkenbaar stukje geschiedenis. In het kustdistrict Anping wacht namelijk een Nederlandse verrassing: De VOC bouwde hier in 1624 Fort Zeelandia. De Hollanders hielden er bijna 40 jaar stand om de handelsroutes te controleren, tot ze in 1662 werden verdreven. Vandaag de dag is het een bijzondere plek om te dwalen tussen de eeuwenoude rode bakstenen muren en oude kanonnen. Onze eigen geschiedenis is hier ineens heel dichtbij.

Dat de geschiedenis vergankelijk is, wordt een paar honderd meter verderop duidelijk bij het bekende Anping Tree House. Dit voormalige handelsmagazijn is in de loop der tijd volledig overgroeid door één gigantische banyanboom. De reusachtige wortels en stammen hebben zich als houten klauwen door de muren en daken geweven. Een prachtig, bijna magisch gezicht hoe de natuur het bakstenen gebouw hier compleet heeft teruggepakt.

Die overwoekerende natuur regeert ook net buiten de stadsgrenzen, maar dan op het water. In het beschermde mangrovegebied van de Sicao Green Tunnel verruilen we de straten voor een bootje. We glijden hier geruisloos onder een dicht, diepgroen bladerdak door. De takken buigen van weerszijden zo ver over het water heen dat ze een natuurlijke tunnel vormen waar het zonlicht prachtig doorheen filtert.

Imposante architectuur bij Kaohsiung

Als we de serene mangroven achter ons laten en nog verder afzakken naar het zuiden, maakt de natuur weer plaats voor cultuur met een grote C. Vlakbij de stad Kaohsiung ligt het Fo Guang Shan Buddha Museum, een gigantisch complex dat door zijn enorme omvang en grootse symmetrie direct indruk maakt. Al van verre zien we een reusachtige, 108 meter hoge bronzen Boeddha aan de horizon glanzen.

Wandelend over een immense laan, geflankeerd door 8 monumentale pagodes, wanen we ons in een andere wereld. Binnen in het hoofdgebouw dwalen we langs schatkamers vol eeuwenoude kunst, met als absoluut topstuk een zeldzame heilige relikwie: een tand van de Boeddha,die in een speciale schrijn te bewonderen is. Daarnaast valt er buiten de architectuur om genoeg te beleven; we bekijken interactieve 3D-tentoonstellingen en schuiven in een van de restaurants aan voor een heerlijke, volledig vegetarische maaltijd.

De ruige wildernis van Kenting

Na alle indrukken van steden, tempels en cultuur hebben we het meest ongerepte decor voor het laatst bewaard. In het uiterste zuiden loopt de reis door het Kenting National Park, een grillig kustgebied met een vulkanische ondergrond. Fascinerend zijn de grote bomen waarvan de wortels zich door de vulkanische rotsen wurmen. Het park is perfect voor wandelaars: vlakke, goed onderhouden paden leiden ons zonder zware inspanning langs kalksteenformaties en weidse uitzichten over de bossen en de blauwe oceaan.

Gastvrije harmonie

Een reis door Taiwan bewijst dat een verre, exotische bestemming prima samengaat met comfort, structuur en rust. De diep verankerde gastvrijheid en beleefdheid zorgen voor een ontspannen en veilige sfeer op straat. Tel daar de comfortabele treinen, de levendige markten en de toegankelijke natuur bij op, en het eiland ontpopt zich als een verrassend relaxte en makkelijke reisbestemming voor iedereen die Azië wil ontdekken.

Tips en reisinformatie over Taiwan:

Gezondheid & Veiligheid

Kraanwater: drink dit liever niet rechtstreeks. Gebruik flessenwater of gekookt water, ook voor het tandenpoetsen. Gelukkig zijn er overal gratis watertaps met gezuiverd water te vinden.
Vaccinaties: niet verplicht. De GGD adviseert wel om de basisvaccinaties (DTP/BMR) up-to-date te hebben.
Engels: wordt in de steden redelijk gesproken door jongeren, maar nauwelijks door ouderen. Geen zorgen: op stations en vervoersknooppunten is de bewegwijzering altijd in het Engels.
Tip: download vooraf een vertaal-app. Hiermee kunnen we met de camera Taiwanese tekens op menukaarten of borden direct vertalen naar het Nederlands.

Tijd & Vliegen

Vliegtijd: circa 13,5 uur met een rechtstreekse vlucht vanaf Schiphol.
Tijdsverschil: in de zomertijd is het in Taiwan 6 uur later; in de wintertijd 7 uur later.

Klimaat & Beste reistijd

Noord vs. Zuid: het noorden (Taipei) is subtropisch en kan in de winter wat natter zijn. Het zuiden (Tainan) is heerlijk tropisch, het hele jaar door warmer en kent milde, droge winters
Beste reismaanden: oktober en november zijn de beste keuze; het tyfoonseizoen is dan voorbij en de temperaturen zijn aangenaam mild. Het voorjaar (maart of april) is een uitstekend tweede alternatief.

Onder de noemer MAXime op reis leest u regelmatig verhalen over de eigen reiservaringen van de redactie van MAX Vandaag. Klik hier voor een compleet overzicht en meer reisverhalen.