Het leven van Marian deel 11: als ik buiten bij Bobby aankom, zie ik dat er een man over hem heen gebukt staat
Publicatiedatum: 20 maart 2026
De verhalen van Het leven van Marian zijn uit het leven gegrepen, maar gebaseerd op fictieve gebeurtenissen en afkomstig uit de pen van de redactie van MAX Vandaag. Marian is getrouwd met Ben, met wie ze een dochter heeft. Beiden hebben ze kinderen uit hun eerdere huwelijken. Samen hebben ze 3 kleinkinderen en er is een 4e op komst. U leest haar verhalen elke vrijdag op MAX Vandaag.
Wanneer Ben ’s avonds thuiskomt, vraagt hij direct wat voor leuk plannetje ik met hem wil bespreken. Ik vertel over het telefoontje van Fenna en dat het mij wel wat lijkt om inderdaad naar Gran Canaria te gaan volgende maand. Ik weet niet wat ik had verwacht, maar in elk geval niet de zorgelijke blik op zijn gezicht. “Het is niet dat ik het niet wil”, zegt hij, “maar ik weet niet of ik weg kan van mijn werk. Het loopt nog steeds niet met het personeel en ik wil Kim daar niet mee opzadelen.”
Ben legt uit dat Lisette, het hoofd van de huishouding, zo’n beetje elke week bij hem aan zijn bureau staat, omdat haar werknemers haar tot waanzin drijven. Ze zeggen of snel weer op, omdat ze wat beters hebben gevonden, of ze presteren ver onder de maat. Ook bij de receptie en in het restaurant is het een uitdaging om de roosters sluitend te krijgen. Ik vind het vervelend voor hem, maar zeg dat het waarschijnlijk niet snel zal veranderen en hij moet toch ook weleens vrij kunnen zijn? En het gaat maar om een week.
Dat is ook wel weer zo, vindt hij, dus hij belooft het er toch met Kim over te hebben. Dat is nu een paar dagen geleden en we zijn er alle 2 niet meer over begonnen. Maar ik ben niet minder enthousiast geworden en vandaag ga ik in elk geval alvast het reisaanbod bekijken. Ik zet een kop koffie en loop ermee naar het kantoortje boven, waar ik me achter mijn computer neervlij. Ik heb er uitzicht op de achtertuin en het zonnetje laat zich vandaag van zijn beste kant zien.
Ha heerlijk, deze week gaat de lente officieel van start. Volgende week gaat de klok weer een uur vooruit en blijft het ook weer lekker lang licht ’s avonds. Ik raak er altijd een beetje ontregeld door, maar ’s winters vind ik het wel lekker om voor het gevoel een uurtje langer te blijven liggen en zomers geniet ik van de lange, lichte avonden. Maar wat mij betreft verzetten we de klok nog 1 keer met een half uur en laten we die dan voortaan verder zo staan. Er zijn zo veel mensen én dieren die er last van hebben.
Ik merk het ook echt aan Bobby, Toby en Mickey. Ze zijn helemaal verbaasd als ze opeens op een ander tijdstip eten krijgen. Een uurtje eerder vinden ze vanzelfsprekend minder problematisch dan een uurtje later.
Na een paar uur heb ik een aantal goede opties gevonden. Ik schrik wel van de prijzen. Ten opzichte tot een aantal jaar geleden zijn de Canarische eilanden echt een heel stuk duurder geworden, maar dat geldt ook voor andere bestemmingen. Ik heb in elk geval een paar fijne hotels gevonden in Playa del Inglés. Zodat Fenna bij haar vader Lucas kan verblijven, die daar woont, en wij vlak bij haar in de buurt zijn.
Ik heb eigenlijk helemaal niet aan Anna gevraagd hoe haar ex-man gereageerd heeft op het plannetje van mijn kleindochter. Normaal blinkt hij nou niet echt uit in aandacht en tijd voor Fenna. Ik zal het Anna vragen wanneer ik haar bel vanavond, want ik heb beloofd om even te bellen over de stand van zaken. Moet Ben het inmiddels wel met Kim besproken hebben natuurlijk.
Ik sluit de computer af en beslis om even naar de supermarkt te lopen. Ik had iets anders in gedachten voor het eten vanavond, maar ik heb gek genoeg zin gekregen in stamppot. Als het eenmaal lente is, eten we dat bijna nooit meer, maar waarom eigenlijk, want het smaakt altijd wel. Wordt het zuurkool, boerenkool of toch andijvie? Dat beslis ik straks wel in de winkel. Bobby reageert aangenaam verrast wanneer ik tegen hem zeg dat we “uit” gaan. Natuurlijk neem ik hem even gezellig met me mee.
Wanneer ik voor het schap sta, heb ik nog steeds niet besloten welke stamppot het wordt. Maar ik ga voor zuurkool. Maak ik er lekker veel van, zodat we dat een keer vrijdags kunnen opbakken en op witbrood kunnen eten. Als ik buiten bij Bobby aankom, zie ik dat er een man over hem heen gebukt staat. Tot mijn schrik blijkt het wanneer ik dichterbij ben Gerrit te zijn.
Wie is wie in Het leven van Marian? Marian stelt zichzelf en haar familie voor.
