We zijn er Bijna! 2026: naar het kleine schiereiland Lefkas, een dagje op de Ionische Zee en door naar Igoemenitsa

Het kampeergezelschap van We zijn er Bijna! is neergestreken op een kleine, eenvoudige camping op het kleine schiereiland Lefkas aan de Griekse westkust. Er is een aantal rustdagen, de groep gaat met z’n allen de Ionische Zee op en Marlijn heeft een mooi gesprek met Gea en Jan.

Waar komt de naam Lefkas vandaan?

Op de vrije dag gaat Marlijn met Gea en Jan mee naar het meest zuidelijke puntje van Lefkas. Een vuurtoren staat daar op een witte klif van 60 meter hoogte. Het schiereiland dankt zijn naam aan deze spectaculaire witte krijtrotsen. Lefkas (Lefkatas) betekent: witte kaap.

Marlijn in gesprek met Gea en Jan

Gea en Jan hadden 7 jaar geleden niet kunnen bedenken dat ze ooit nog zo’n reis zouden maken samen. Gea krijgt een herseninfarct en raakt haar spraak volledig kwijt. “Ik kon helemaal niks meer. Ik kreeg spraakles, met van die papieren erbij. Dan stond daar bijvoorbeeld een plaatje van een kat op, met het woord kat erachter. En dan moest ik dat schrijven. Dat ging heel moeilijk. En uitspreken wat er stond, dat ging helemaal niet.”

Ze heeft een langdurige revalidatie achter de rug. “Het gaat niet van de één op de andere dag”, legt Gea uit. “Ik wilde zo graag praten, want ik was altijd een kletsmajoor. En zo opeens kun je niks meer zeggen. Dat is heel raar. Maar dat overkomt je.”

‘Als ik met pensioen ga, wil ik een camper’

Ook voor Jan is het een lastige periode. “Ik heb nachten wakker gelegen. Dan hoorde ik niks meer en was bang dat het niet goed ging. En dan kwam je ’s ochtends bij haar, om te kijken of er nog beweging in zat zeg maar. Daar was ik heel bang voor. Langzamerhand ebt dat weg. Daarom heb ik ook gezegd: als ik met pensioen ga, dan wil ik een camper en dan gaan we weg. En daar zijn we nu mee bezig.”

“Het is een tweede kans”, zegt Gea. En hoewel niet alles meer lukt zoals het vroeger ging, is hun levensmotto geworden: “We kijken naar wat we nog wél kunnen in plaats van wat we niet kunnen.”

Een gezellige hapjesdag op de camping

Op de camping wordt er ondertussen geraspt, gesneden en gehakt, want er staat een hapjesdag op de planning. Iedereen maakt een klein gerecht voor een grote gezamenlijke maaltijd. De hapjesdag is een jaarlijks terugkerende traditie op de groepskampeerreis en ieder jaar weer toveren de deelnemers een uitgebreid buffet uit de caravans en campers.

De worstenbroodjes van Adri, de zalmwraps van Lidya, de Griekse courgettekoekjes van Rina, de watermeloen van Jan: aan lange tafels onder de bomen geniet de groep van elkaars kookkunsten.

De Ionische Zee op, naar verschillende eilanden

De badtassen worden gevuld met handdoeken en zwemkleding voor een dagje op de Ionische Zee. De Griekse kapitein van het schip brengt de groep naar paradijselijke eilandjes. Vanaf het schip duiken de meeste deelnemers het helderblauwe water in en worden na de verfrissende duik getrakteerd op een Griekse maaltijd aan boord, gemaakt door de 86-jarige moeder van de kapitein.

Het voelt vertrouwt in de groep

Bij het laatste eiland gaat de groep van boord om even een ijsje te eten, koffie te drinken of een beetje te winkelen. Marlijn treft een groepje aan die een ijsje aan het eten is. “4 weken geleden kenden jullie elkaar nog helemaal niet…” Rina reageert: “Dat kun je je nu bijna niet bedenken hè? Zoals we met elkaar omgaan.” Haar man Geert zegt daarop: “We zijn bijna familie. Het is heel vertrouwd, met allemaal.”

“En ook komen de iets moeilijkere verhalen”, reageert Rina daar weer op. “En dat mag ook. Dat is ook heel mooi eigenlijk.” Leonie sluit zich daarbij aan: “Het mooie is ook dat je steeds bij verschillende mensen zit. Dan heb je altijd wel een ander verhaal. Dat is het mooie van met een groep op reis zijn.”

Op naar havenstad Igoemenitsa

Na Lefkas gaat de reis verder noordwaarts en strijkt het gezelschap neer op een camping dichtbij de havenstad Igoemenitsa. Waar eigenlijk iedereen tijdens de reis wel een aantal wasjes draait, doet Jan dat niet. Hoeveel onderbroeken heeft hij dan wel niet bij zich, vraagt Marlijn zich af. 50, is het antwoord. “Ik heb er echt zoveel”, reageert hij.

Marc en Marina reizen verder en verlaten de groep

De Belgische Marc en Marina verlaten de groep aan het einde van de uitzending. Zij vervolgen hun reis zelf, naar andere locaties. De Bourgondische Belgen, zoals ze zichzelf graag noemen, reizen het hele jaar door met hun caravan. We spraken ze hier eerder over. Dat kunt u hier teruglezen.

We zijn er Bijna! aflevering 6 is te zien op dinsdag 1 september 2026 om 20.30 uur bij MAX op NPO 1.

(Foto’s: © MAX)