Onterechte kortingen op uren huishoudelijke thuiszorg

Mensen die huishoudelijke ondersteuning van de gemeente krijgen worden soms onterecht gekort op het aantal uren dat wordt schoongemaakt. Dat komt doordat thuiszorgbedrijven te weinig WMO-geld van gemeenten ontvangen. Om met het krappe budget zoveel mogelijk mensen te helpen, beperken deze thuiszorgbedrijven het aantal uren hulp per cliënt. Onterecht, want deze mensen hebben op basis van hun beperkingen recht op meer ondersteuning.

Gekort

De familie Otte uit Roosendaal hoort 4,5 uur huishoudelijk ondersteuning te krijgen maar krijgt per week maar 2 uur hulp. Dat is te weinig. Mevrouw Otte is licht dementerend en meneer kan naast zijn mantelzorgtaken het huis niet in z’n eentje schoonhouden.

In diezelfde gemeente woont ook de familie Rooijakkers. Meneer is hart- en longpatiënt en mevrouw heeft een zenuwaandoening waardoor ze incontinent is en zich moeilijk kan voortbewegen. Ook zij zijn gekort van 4,5 naar 2 uur huishoudelijke ondersteuning per week. De hulp zet nog wel de wasmachine aan, maar kan daarna de was niet meer ophangen, laat staan strijken.

Gemeenten overtreden de regels

Jurist Kevin Wevers is gespecialiseerd in WMO-kwesties. Jaarlijks maakt hij voor honderden cliënten bezwaar tegen het verminderen van de uren aan huishoudelijke ondersteuning. 98 procent van zijn bezwaren worden gegrond verklaard. Volgens Wevers schieten gemeenten door heel het land te kort bij de uitvoering van hun WMO-taken. Thuiszorgbedrijven krijgen vaak per cliënt betaald en niet voor het aantal benodigde uren waarop die cliënten recht hebben. Gevolg is dat deze thuiszorgbedrijven het liefst zo kort mogelijk bij een cliënt aan het werk zijn. Op die manier verdelen ze het WMO-geld over meer mensen. Maar deze krijgen dan wel minder hulp dan waar ze recht op hebben. Volgens Wevers overtreden de gemeenten met deze manier van toewijzen de regels. In Meldpunt! een gesprek hierover met Hans Buijing van Branchevereniging Thuiszorg Nederland en WMO-jurist Kevin Wevers.

Bezwaar maken

Wanneer u het niet eens bent over de toekenning van de uren huishoudelijke hulp, dan kunt u bezwaar maken. Dit dient u altijd schriftelijk, dus per post, te doen. Een enkele gemeente staat toe het digitaal te doen. Zoek dit dus van tevoren goed uit. Om u vast op weg te helpen kunt u gebruik maken van het standaard bezwaarschrift in deze voorbeeldbrief (pdf).

Komt u er zelf niet uit, dan kunt u de hulp inroepen van een WMO jurist bij het Juridisch Loket (voorheen Bureau Rechtshulp) of de MAX Ombudsman. De MAX Ombudsman is telefonisch te bereiken van maandag t/m vrijdag van 10.00 – 12.00 uur op nummer 035 – 677 55 11.

FNV heeft onderzoek gedaan naar welke gemeenten de regels wel en welke de regels niet goed toepassen. Kijk of uw gemeente er tussen zit. Aan het eind van 2017 worden nieuwe onderzoeksgegevens bekend.

MAX Ombudsman over zonnepanelen

MAX Ombudsman Jeanine Janssen gaat op jacht naar een verkoper van zonnepanelen die wel afrekent, maar niet levert. Cliënten wachten na een aanbetaling van 60 procent van de koopsom al weken tevergeefs op plaatsing. Jeanine Janssen vindt de verkoper en confronteert hem met de klachten.

Tips :

  • Betaal niet (te veel) aan! Maak een deal met de leverancier waarbij u een paar procent van de totale offerte aanbetaalt en de rest pas na levering. Leg dit schriftelijk vast.
  • Doe zaken met een bedrijf dat is aangesloten bij de branchevereniging UNETO/VNO. Dan kunt u bij problemen naar de geschillencommissie stappen.

Meldpunt! is woensdag 23 oktober 2017 om 19.20 uur te zien op NPO2.

Geef een reactie

Reacties (4)

  1. Hanneman says:

    Misschien is het wat aan de late kant, de constatering dat bij verreweg de meeste thuiszorgbehoevenden onrechtmatig, onterecht, zonder enige empathie of getoond begrip, door de gemeenten zorguren zijn afgepakt. Toen die roofpraktijken nog enkel in theorie bestonden is er ook door diverse partijen in het systeem op gewezen. Maar de politieke dienstuitmakers van nu hebben het beslist. De decentralisatie was de ultieme kans om de financiën in Den Haag op orde te laten lijken en precies zo is het gegaan. Men heeft de verantwoordelijkheid voor de taak van de thuiszorg bij de gemeente over de schutting gekieperd en inmiddels is bekend hoe de gemeenten allemaal, op geheel eigen wijze, invulling geven aan die verantwoordelijkheid, dikwijls érg slecht. Onwillige WMO ambtenaren met geen enkel benul van zaken die te pas en te onpas uren wegstreepten zonder enig begrip voor wat het is om thuis te moéten blijven. We spreken allang niet meer over de groep die graag thuis WIL blijven wonen. Ik spreek vooral over de groep die hhet aan hen door de politiek opgelegde lot ondergaan. Met onzinnige opmerkingen als “u hebt ook wel erg veel spulletjes” of ” die ramen hoeven toch niet iedere twee maanden te worden gelapt” is door gemeenten veel geld verdiend. Dat de weerstand tegen deze praktijken vanuit de doelgroep minimaal zou zijn was waarschijnlijk één van de argumenten om er gewoon mee door te gaan. Alle lof voor Kevin. Dat moet wat zijn, om op te staan tegen de bedenkers en uitvoerders van deze wantoestanden. En terwijl deze verwaarlozing van de situatie voor onze ouderen voortduurt zijn gemeenten over de prijs aan het “onderhandelen” met thuiszorgbedrijven waarvan de allergoedkoopste de resterende uren mag “invullen”. Om de zoveel tijd opnieuw want er moet meer geld overblijven. Met uiteraard de slechtst betaalden op de werkvloer. De vermarkting van de zorg op alle terrein, in iedere discipline is een fundamentele FOUT. De decentralisatie en de argumenten daarvoor zo mogelijk nog fouter. We hebben als samenleving om te zien naar elkaar. Tegenwoordig enkel nog een tegelwijsheid. We zien niet meer om. We kijken naar wat iemand kost of oplevert. Nu is omzien naar moeder uitzien naar de dag van de verzilvering van de erfenis, niet naar hoe we haar na een lang, hardwerkend leven een nette oude dag kunnen geven. En we zijn als samenleving zo gevormd. Niet omdat we als mensen in wezen niet zouden deugen. We zijn door, met name de politiek van conservatief rechts en een clubje onzichtbare steenrijken, die kant uit gefinancierd, gemanipuleerd. Mijn inschatting is dat Kevin een hopeloze strijd levert. Want de bezuinigingsgeest is uit de fles en die gaat daar nóóit meer in terug.

  2. Peter de Pagter says:

    Tenenkrommende uitzending. Voor mensen die maatschappelijke ondersteuning nodig hebben en die ondersteuning niet (tijdig) krijgen van de gemeente, is in de wet een procedure opgenomen om die ondersteuning af te dwingen via de bestuursrechter (een zogenaamde tijdelijke maatwerkvoorziening). Professionals die mensen helpen bij het doen van een melding, horen altijd de afweging te maken of zij niet gelijktijdig een verzoek aan de gemeente richten om “onverwijld” tot verstrekking van een tijdelijke maatwerkvoorziening over te gaan. Indien na een paar dagen blijkt dat de gemeente dit nalaat, is een formele ingebrekestelling nodig en een aanzegging dat de rechter ingeschakeld wordt in het geval dat de gemeente niet binnen x dagen alsnog uitvoering geeft aan het verzoek.

    Er zijn ook situaties waarin een adequate maatwerkvoorziening door de gemeente is toegekend, maar in de praktijk niet of niet volledig door de gemeente wordt verstrekt. In dergelijke situaties kan bij de gemeente om nakoming van de resultaatsverplichting gevraagd worden. Doet de gemeente dat niet, dan kan de gang naar de de rechter gevolgd worden.

    1. Hanneman says:

      Mijn indruk is dat al deze te zetten juridische stappen door de gemiddelde oudere niet zullen worden gezet. Waarschijnlijk ook niet omdat dat enige kennis van zaken vergt en een soort wakkere, alerte inzet van familie of vrienden dikwijls ontbreekt. Rutte heeft het ook altijd over de zelfredzame Nederlander die zijn weg kan vinden. Velen zijn nu eenmaal niet zo zelfredzaam en assertief. Ik ben van mening dat de staat hier een zorgplicht heeft en die ten volle dient uit te voeren ten behoeve van de verbetering en versterking van de samenleving. Daar horen geen rechters aan te pas te komen.

  3. oosterwijck says:

    De Thuiszorg om zeep geholpen, door de geldhonger van de Gemeenten. Met dank aan de VVD. … Rutte heeft de bevolking weer eens gepiepeld, met de financiering van de Thuiszorg aan de gemeenten toe te wijzen. Die zien nu hun kans om geld van de thuiszorg te gebruiken voor begrotingstekorten aan te vullen en overbodige fietsbruggen te realiseren. Nu hebben we weer een nieuw kabinet, dat niet zo lang zal standhouden, omdat Rutte de Christen-Unie heeft gepiepeld, door mevr. Schouten de troostprijs, Landbouw, te geven. Terwijl Rutte, de Christen-Unie zo hard nodig heeft om de bevolking nog meer te piepelen. Deze partij zal nu niet zo enthousiast de snode plannen van Rutte een meerderheid geven. Dus is zijn meerderheidskabinet onzeker. De bevolking zal zich nu niet meer laten ompraten met valse toezeggingen van Rutte een dan is het gedaan met zijn afbraakbeleid.