Zorgen voor een ander én voor uzelf: bijzondere verhalen over mantelzorg
Publicatiedatum: 9 november 2026
Nederland telt 5,5 miljoen mantelzorgers. Zij zorgen voor een naaste die door ziekte, ouderdom of een beperking hulp nodig heeft. Dat kan veel voldoening geven, maar ook een flinke verantwoordelijkheid zijn. Want hoe zorgt u voor een ander, zonder daarbij uzelf uit het oog te verliezen? Rond de Dag van de Mantelzorg heeft Villa VdB aandacht besteed aan de dagelijkse realiteit van mantelzorgers. In dit artikel delen we de verschillende bijzondere verhalen en gesprekken.
Bijna 20 jaar mantelzorger, maar geen recht op WW
Hans Verhaar zorgt bijna 20 jaar fulltime voor zijn meervoudig gehandicapte dochter Louette, die dag en nacht afhankelijk is van zorg en toezicht. Als zij in april overlijdt, stopt niet alleen de zorg die jarenlang zijn dagelijks leven heeft bepaald, maar valt ook zijn inkomen weg.
De zorg werd betaald vanuit een persoonsgebonden budget (PGB), waarmee iemand zelf zorg en ondersteuning kan inkopen. Verhaar blijkt na het overlijden van zijn dochter geen recht te hebben op een WW-uitkering. Dat voelt voor hem oneerlijk, juist omdat hij jarenlang 80 tot 90 uur per week voor haar heeft gezorgd en daarvoor zijn carrière en sociale leven grotendeels opzij heeft gezet. Omdat hij 20 jaar niet heeft kunnen werken, heeft zijn cv ook nog eens een gat van 20 jaar.
Benieuwd naar het hele gesprek? Bekijk en beluister het hier.
Van geliefde naar mantelzorger: wat doet ziekte met een relatie?
Wanneer bij Mark in 2020 de ziekte van Parkinson wordt vastgesteld, verandert ook zijn relatie met Ingrid. Langzaam verschuiven de rollen en wordt Ingrid naast zijn vrouw ook steeds meer zijn verzorger. En dat wil Mark graag voorkomen. Hij vindt dat ze in de eerste plaats man en vrouw moeten kunnen blijven. Uiteindelijk besluiten ze daarom apart te gaan wonen. Een moeilijke keuze, maar volgens Ingrid zorgt de afstand er ook voor dat ze bewuster van hun momenten samen kan genieten.
Relatietherapeut Joey Steur van Praktijk de Liefde herkent dat de rollen binnen een relatie kunnen veranderen wanneer één van de partners ziek wordt. Haar advies is om ruimte te blijven maken voor de partnerrelatie en met elkaar te bespreken wat de ziekte met beiden doet. Mark kiest uiteindelijk voor euthanasie. Vlak voor zijn overlijden vertelt hij Ingrid dat het apart wonen hem rust heeft gegeven.
Het hele gesprek is hier te vinden.
Ook met dementie blijven kijken naar wat iemand wél kan
Bij dementie gaat het vaak over wat iemand niet meer kan, terwijl mensen ook na hun diagnose nog van betekenis kunnen zijn. Onderzoeker Jacoba Huizenga onderzocht samen met mensen met dementie hoe hun dagelijks leven eruitziet en wat voor hen belangrijk is. Eén van de co-onderzoekers is Richard den Hartoog, die eind 2019 op 57-jarige leeftijd de diagnose dementie kreeg. Hij benadrukt hoe belangrijk het is dat mensen na zo’n diagnose niet worden afgeschreven en de ruimte krijgen om mee te blijven doen.
Inmiddels woont Den Hartoog in een verzorgingshuis, omdat de zorg thuis te zwaar werd voor zijn partner. Die keuze heeft volgens hem juist meer rust gebracht in hun relatie. Wanneer hij om het weekend naar huis gaat, is er meer ruimte om samen van mooie momenten te genieten. Zijn advies aan andere mensen met dementie en hun naasten is daarom om op tijd te praten over de toekomst en samen zoveel mogelijk de regie te houden.
De mantelzorg uit handen geven
José van Zijl zorgt dagelijks voor haar man Hans, die Alzheimer heeft en niet goed alleen thuis kan zijn. Voor het MAX-programma Zorg uit Handen neemt acteur en zanger Martijn Fischer haar zorgtaken een paar dagen over, zodat José met een vriendin naar de Ardennen kan. Fischer merkt daardoor van dichtbij hoeveel verantwoordelijkheid er op José haar schouders rust. Want ook bij gewone dagelijkse handelingen heeft Hans hulp nodig en als mantelzorger kunt u daardoor nooit helemaal loslaten.
José krijgt regelmatig het advies om ook goed voor zichzelf te zorgen, maar benadrukt dat dit makkelijker gezegd dan gedaan is. Ze moet immers zelf steeds om hulp vragen. Haar boodschap aan de omgeving van mantelzorgers is daarom om niet alleen te zeggen dat iemand rust moet nemen, maar ook concreet hulp aan te bieden. De paar dagen leverden bovendien iets onverwachts op: na haar terugkomst merkte José dat Hans beter uit zijn woorden kwam. Het vele contact en de activiteiten met Fischer leken hem goed te hebben gedaan.
Hier kunt u het hele gesprek terugkijken
Foto: Shutterstock
