Het leven van Marian deel 39: na wat ditjes en datjes, zegt mijn vader dat hij graag wat wil vragen en dat het met de auto te maken heeft
Publicatiedatum: 2 oktober 2026
De verhalen van Het leven van Marian zijn uit het leven gegrepen, maar gebaseerd op fictieve gebeurtenissen en afkomstig uit de pen van de redactie van MAX Vandaag. Marian is getrouwd met Ben, met wie ze een dochter heeft. Beiden hebben ze kinderen uit hun eerdere huwelijken. Samen hebben ze 4 kleinkinderen. U leest haar verhalen elke vrijdag op MAX Vandaag.
Nou ik kan wel merken dat de ‘r’ in de maand zit. Ik heb mijn eerste verkoudheid van het seizoen te pakken. Aangestoken door Fenna en Dewi, toen ik een paar dagen geleden aan het oppassen was waarschijnlijk. Bij Fenna in de klas zijn veel klasgenoten aan het snotteren en zij heeft op haar beurt haar zusje aangestoken. Zo sneu om te zien, een baby die het zo benauwd heeft.
Anna was in eerste instantie bang voor het RS-virus, maar volgens haar huisarts ziet dat er niet naar uit. Het is een gewoon verkoudheidsvirus, maar dat is voor zo’n kleintje al vervelend genoeg. Het enige voordeel eraan is dat ze zo aan haar weerstand werkt. Maar ik heb gelezen dat ze tot wel 10 keer per jaar verkouden kunnen worden. Je moet er toch niet aan denken.
In tegenstelling tot Dewi mag ik gelukkig wel neusdruppels nemen en die kan ik goed gebruiken ook. Mijn neus zit zo vol, dat ik niet goed kan ademen en doordat ik dan via mijn mond adem, is mijn keel geïrriteerd geraakt en begin ik ook al wat te hoesten. Hopelijk houdt dat Ben en mij de komende tijd niet uit onze slaap. Mijn huisarts is geen voorstander van hoestdrank, aangezien dat volgens haar weinig nut heeft, dus dan maar een poosje behelpen met andere oplossingen. Ik neem daarom steeds slokjes water en thee met honing om mijn keel te smeren.
Ik wil ook even naar buiten vandaag. Nu is het nog aan de frisse kant en wanneer de lucht te koud is, irriteert dat de luchtwegen alleen maar des te meer. Voor vanmiddag wordt zon verwacht en er staat weinig wind, dus dan voelt het meteen weer prettiger aan. Voor vanavond heb ik besloten een rijke kippensoep te maken. Baat het niet, dan schaadt het niet.
Ik heb wat hoofdpijn, maar ik heb ook geen zin om op de bank te zitten hangen, dus ik besluit een fotoalbum te maken van onze vaartocht met de familie naar Woudrichem. Dat is een leuke herinnering voor ons allemaal. Ik heb zelf een kleine 100 foto’s genomen en ik stuur een appje naar de kinderen om te vragen of ze mij ook hun leukste foto’s kunnen mailen of appen. Amber en Bas laten weten dat ze dat vanavond zullen doen en Anna zegt dat ze toevallig achter de computer zit en het meteen even zal doen. Dennis appt me niet veel later ook wat van zijn foto’s en als die van Anna ook binnen zijn en ik die van mij uitgezocht heb, begin ik alvast aan mijn album.
Ik kan me er nu ook al op verheugen er eentje van onze cruise te maken. Op 2 dagen na hebben we nu ook alle excursies geboekt. We maken verschillende tochten over de eilanden en de hoofdsteden van die eilanden. Op de Dominicaanse Republiek en Curaçao gaan we naar een nationaal park en op Jamaica naar een spectaculaire waterval. Als ik een uurtje aan het fotoalbum van ons jubileumfeest gewerkt heb, besluit ik om me nu eerst bezig te houden met die laatste 2 excursies. Het lijkt me sowieso handiger het album af te maken wanneer ik alle foto’s ontvangen heb.
Ik bekijk alvast wat er te doen is op Antigua en Sint Maarten, dan kan ik dat vanavond met Ben bespreken, zodat we die ook kunnen vastleggen, voordat ze vol zijn. Bij Antigua zie ik dat we met een catamaran rond het hele eiland kunnen varen en dan tussendoor een lunch bij een idyllisch zandstrand hebben. Die komt bij mij op 1. En op Sint Maarten lijkt het me wel spectaculair om naar het vliegveld te gaan, waar de vliegtuigen heel laag over het strand aan komen vliegen om te landen. Er zijn een 3-tal opties waaruit we kunnen kiezen. Ik denk dat degene waar een rumproeverij bij zit Ben wel zal aanspreken. Die excursie gaat ook naar het Franstalige gedeelte van het eiland. Ook leuk om dan zowel het Nederlandse als het Franse deel te zien.
Ik merk dat mijn maag begint te knorren en het is dan ook al lunchtijd geweest. Nadat ik mijn brood op heb, besluit ik eerst even boodschappen te doen. De zon is inmiddels doorgebroken en het is toch nog 18 graden geworden. Ik heb weinig energie, maar Bobby loopt kwispelend voor me uit en die motiveert me om ook wat steviger door te lopen. Eenmaal weer thuis maak ik een kop thee en ga ik aan de slag met de kippensoep. Dan hoef ik die vanavond alleen maar op te warmen. Ik zet extra veel kippenbouten op en laat die lekker lang trekken. Met al de verse groente erbij, moet ik er wel van opknappen. Ben maak ik ook blij met een dampende kom kippensoep en met een beetje geluk wordt hij dan niet door mij aangestoken.
Een paar dagen later is mijn verkoudheid een heel stuk gezakt. Ik heb geen neusdruppels meer nodig en het hoesten heeft gelukkig niet doorgezet. Dat komt goed uit, want we hebben vanavond afgesproken om bij mijn schoonmoeder te eten en ik wil haar niet aansteken. Ze trekt zich er nooit zo veel van aan als mensen verkouden zijn en zal ze ook gewoon 3 zoenen geven, ook al geef je aan dat je beter even afstand kunt houden. In coronatijd was ze ook maar moeilijk over te halen om een mondkapje te dragen als ze boodschappen ging doen. In tegenstelling tot mijn ouders, die panisch waren om het te krijgen, maakte Netty zich totaal geen zorgen om ziek te worden. Iets waar ik haar weleens om benijd, want wat moet het heerlijk zijn om zo zorgeloos te leven.
En over mijn ouders gesproken, op het moment dat ik aan ze denk, gaat de telefoon en hoor ik mijn vader aan de andere kant van de lijn. Na wat ditjes en datjes, zegt hij dat hij graag wat wil vragen en dat het met de auto te maken heeft. Ik denk even dat hij wil vragen of ik mijn moeder en hem ergens heen wil brengen, maar het ligt anders. Tot mijn verbijstering vertelt hij dat hij weer bijna iemand over het hoofd heeft gezien tijdens het rijden. Boos val ik tegen hem uit en zeg ik dat het nu echt afgelopen moet zijn dat hij nog in de auto stapt. “Dat zei mama ook al”, reageert hij. “Ze heeft zelfs al gedreigd de sleutels weg te gooien, maar ik heb haar beloofd dat we de auto wegdoen.”
En dus heb ik nu met hem afgesproken dat ik zal bekijken wat de beste optie is om zijn auto te verkopen. Misschien dat Ben met hem mee kan naar een autodealer, om de beste prijs te krijgen. Want ik ben bang dat wanneer mijn vader alleen gaat, zo’n verkoper met een snelle babbel een bodemprijs biedt. Maar geen idee of dat handig is of dat je hem beter zelf kunt proberen te verkopen, via een online advertentie ofzo. Vanavond maar eens met Ben over hebben.
Wie is wie in Het leven van Marian? Marian stelt zichzelf en haar familie voor.
