Het leven van Marian

Het leven van Marian deel 12: blijkbaar voelt Bobby mijn woede aan, want hij begint zacht te grommen

De verhalen van Het leven van Marian zijn uit het leven gegrepen, maar gebaseerd op fictieve gebeurtenissen en afkomstig uit de pen van de redactie van MAX Vandaag. Marian is getrouwd met Ben, met wie ze een dochter heeft. Beiden hebben ze kinderen uit hun eerdere huwelijken. Samen hebben ze 3 kleinkinderen en er is een 4e op komst. U leest haar verhalen elke vrijdag op MAX Vandaag.

Wanneer ik bij Bobby aankom, staat hij met zijn staart tussen de benen angstig naar Gerrit te kijken. Maar wanneer hij mij ziet, begint hij te kwispelen. “Dag buurvrouw”, zegt Gerrit naar mijn gevoel ietwat betrapt. “Waarom sta je zo dicht bij mijn hond”, vraag ik hem. “Ik wilde even kijken of het echt dat rotbeest uit de straat was”, antwoordt hij. “Nou dat heb je nu gezien”, snauw ik, “dus weg bij hem nu!” Gerrit blijft over hem heen gebogen staan en blijkbaar voelt Bobby mijn opborrelende woede aan, want hij begint zacht te grommen.

Geschrokken doet Gerrit een paar stappen naar achteren, waarbij hij over een paaltje struikelt en achterover valt. “Je blijft voortaan uit zijn buurt”, begrepen, roep ik naar hem, terwijl ik snel met Bobby wegloop. “Je mag blij zijn dat ik geen aangifte doe”, roept Gerrit me vanaf de grond op zijn beurt achterna. Hij wrijft over zijn arm, die hij tijdens zijn val blijkbaar bezeerd heeft. Ik zie een aantal mensen verschrikt onze kant op kijken. Gerrit wordt bedankt. Bobby doet geen vlieg kwaad, maar zo worden natuurlijk wel de geruchten de wereld in gebracht.

Verhit loop ik verder naar huis. Ik had gehoopt dat dit gedoe met Gerrit eens een keer voorbij zou zijn, maar daar lijkt het voorlopig nog niet op. Ik baal ook dat ik zo boos heb gereageerd. Had ik niet beter wat rustiger kunnen blijven? Maar die man haalt het slechtste in me naar boven. En ik was ook gewoon geschrokken.

Ik blijf staan om Bobby te onderzoeken. “Hij heeft je toch niets gedaan”, vraag ik hem. Ik ga met mijn handen over zijn lijf en til 1 voor 1 zijn poten op, maar ik zie gelukkig niets geks. Dan zal het wel gewoon bij intimideren zijn gebleven. Bobby lijkt het hele voorval sowieso alweer vergeten te zijn. Hij loopt opgewekt voor me uit en snuffelt overal alsof het een lieve lust is.

Thuis aangekomen ga ik direct de keuken in. Ik heb een hele hoop aardappels te schillen, voor de stamppot van vanavond. Het klusje zorgt er al snel voor dat ik weer tot bedaren kom. Tegen de tijd dat Ben thuiskomt, staan de aardappels, de rookworst en de zuurkool te pruttelen en ben ik net spekjes aan het uitbakken. “Hmmm, wat ruikt het hier heerlijk”, zegt hij, terwijl hij zijn armen om mijn middel slaat. Ik draai me om en geef hem een zoen. Hij zegt dat hij goed nieuws heeft en vraagt of ik het meteen wil horen of straks onder het eten.

Nou ik kan wel wat goed nieuws gebruiken, laat ik hem weten, dus dat wil ik meteen wel. Hij kijkt me vragend aan en ik zeg dat mijn verhaal straks wel komt. Dan vertelt Ben dat we onze vakantieplannen definitief kunnen maken. Hij heeft het met Kim besproken en zij heeft aangegeven dat ze het fort best een weekje kan bewaken. Iets beters voor mijn humeur had hij niet kunnen zeggen. Ik vertel dat ik stiekem al naar hotels heb gekeken en dat ik hem vanavond wat linkjes zal sturen. Wat een heerlijk vooruitzicht!

Op mijn ervaring met Gerrit reageert Ben wat minder enthousiast. Ik moet hem tegenhouden om Gerrit er niet meteen mee te confronteren. “Wat is het probleem van die kerel”, briest hij. Ik kan hem er uiteindelijk van overtuigen dat we het beter even kunnen laten rusten. Mijn gevoel zegt dat als we hem er nu mee confronteren, het alleen nog maar meer uit de hand loopt. Ben geeft Bobby een extra aai over zijn bol en dan vallen we op de zuurkool aan. Er blijft zoals gepland een hoop over, dus dat vries ik in, zo gauw het afgekoeld is.

Na het eten laten we Bobby uit. Het zonnige weer van vanmiddag heeft plaatsgemaakt voor regenwolken, maar dat vind ik voor deze keer juist een voordeel. Met dit regenachtige weer zullen we Gerrit dan waarschijnlijk niet toevallig tegen het lijf lopen. Want 1 confrontatie deze dag vind ik wel genoeg en ik weet ook niet of Ben het dan kan laten gaan.

Weer thuis zet Ben thee en bel ik Anna om haar het goede nieuws te brengen. Ze reageert niet meteen en ik vraag me af wat er is. “Nou mam, zegt ze, “ik heb Lucas gesproken en hij zegt nu dat het toch niet gaat lukken dat Fenna een weekje bij hem logeert. Ik heb het nog niet aan haar durven vertellen. Maar ik vrees dus dat het niet kan doorgaan”, zegt ze en ik hoor dat ze nauwelijks haar tranen kan bedwingen.

Wie is wie in Het leven van Marian? Marian stelt zichzelf en haar familie voor.

Lees hier al haar verhalen terug.

(Foto: Shutterstock)

Geef een reactie