Cisca Dresselhuys: ‘Geen gesprek met de apotheek, wél een rekening’

Gezien mijn leeftijd kom ik in aanmerking voor het thuisbezorgen van medicijnen door de apotheek. Laatst was dat weer het geval, een doosje melatonine voor een betere nachtrust. Niet bepaald een ingewikkeld medicijn, je kunt het zelfs bij de drogist kopen. 1 of 2 uur voor het naar bed gaan innemen, dat is het bijbehorende advies.

De jongen, die de apotheek voor het aan huis bezorgen heeft ingehuurd, lijkt me, zacht gezegd, niet bepaald sociaal begaafd. Snel en zonder enige tekst overhandigt hij de medicijnen. Later blijkt dat er een rekening is bijgevoegd, want dit geneesmiddel moet ik zelf betalen. Op de rekening staat een bedrag, waarin verwerkt is dat er “terhandstelling plus begeleidingsgesprek” heeft plaatsgevonden. Van zo’n gesprek was totaal geen sprake, de jongeman wist niet hoe snel hij weer weg moest komen.

Wat kost zo’n ‘adviserend gesprek’?

Ik was wel benieuwd hoeveel de apotheek mag rekenen voor zo’n adviserend gesprek, op de rekening is dat namelijk niet apart vermeld.  Volgens AI varieert dat tussen de 6 en 18 euro. Het uiteindelijke  bedrag komt tot stand in samenspraak tussen apotheker en zorgverzekeraar.

Maar ik ben niet voor niets een journalist van het oude stempel, dus ik ga de vraag hoogstpersoonlijk aan de apotheek zelf stellen.  Daar word ik wel iets wijzer van, maar niet heel erg veel. Volgens de medewerker, die ik spreek, rekent zijn apotheek gemiddeld 6 á 7 euro voor zo’n gesprek. Maar bij mij blijkt dat 9,30 euro te zijn geweest. Hoe dat komt, kan hij zo gauw niet verklaren. Wat hij wél weet, is dat het thuisbezorgen niets kost.

Rijke apothekers

Vroeger ging algemeen het verhaal rond, dat apothekers rijk waren. De broer van mijn huisarts had een luxe jacht kunnen aanschaffen, vertelde de huisarts mij gniffelend, maar ook een beetje jaloers, want zoiets zat er voor hem bepaald niet in. Onze eigen apotheker had, volgens overlevering, een wijnkelder, die de hele onderste verdieping van zijn kolossale pand besloeg. Daar zouden de meest dure flessen liggen.

Hoe kwamen die apothekers aan hun rijkdom, vroeg ik me af. Ook met deze vraag wist AI raad; dat kon komen doordat apotheken in het verleden veel meer huismiddeltjes en cosmetica verkochten dan tegenwoordig. Die werden in die tijd allemaal contant betaald, dus die vielen buiten het officiële betalingsverkeer, volgens AI.

Die tijd is sowieso voorbij. Drop, hoestdrank en vitamine c koop je tegenwoordig bij de drogist en paracetamol ligt bij elke supermarkt in de schappen. Kortom: de rijke tijden van de apothekers leken verleden tijd te zijn. Maar het is duidelijk dat de begeleidingsgesprekken een nieuwe bron van schimmige, maar wel ruime, inkomsten zijn. Vooral als ze niet eens gevoerd worden.

Cisca Dresselhuys begint haar journalistieke carrière bij het dagblad Trouw. Van 1981 tot 2008, als zij met pensioen gaat, is Cisca hoofdredacteur van het maandblad Opzij. Ze ontvangt diverse onderscheidingen waaronder de Mercur d’Or/LOF Prijs voor haar verdienste voor het tijdschriftenvak. Ook schrijft Cisca verschillende boeken, waaronder Drukker dan ooit Werken na je 65ste. Want van stilzitten na haar pensioen is geen sprake. Samen met Jan Slagter is zij te horen in de podcast De Geboden van Slagter en Dresselhuys en ze schrijft columns hier op MAX Vandaag.

Foto: Bjoern Wylezich/Shutterstock