Route 66, de klassieker onder de Amerikaanse roadtrips, bestaat 100 jaar

Route 66 is de beroemdste snelweg ter wereld. Tegenwoordig is de weg een trekpleister voor toeristen die het verleden van Amerika willen beleven. Jarenlang is het echter een belangrijke verkeersader in de VS. The Mother Road, de bijnaam van de snelweg, wordt op 11 november 1926, in 2026 100 jaar gelden, in gebruik genomen.

Voordat er een landelijk systeem van genummerde snelwegen is aangelegd, is reizen over lange afstand in de Verenigde Staten afhankelijk van een netwerk van lokale wegen. De route die later Route 66 is geworden, bestaat uit verschillende delen van deze wegen, waaronder de National Old Trails Road, delen van de Ozark Trails en gedeeltes van wegen zoals de Lone Star Route. Deze zijn vaak niet rechtstreeks, wat leidt tot de roep om een gestandaardiseerd nationaal snelwegsysteem.

US 66

De betrokkenheid van de federale overheid bij de ontwikkeling van snelwegen neemt toe met de Federal Aid Road Act van 1916 en de Federal Aid Highway Act van 1921. In 1925 geeft het Congres toestemming voor de aanleg van een nationaal systeem van genummerde snelwegen. Zakenman Cyrus Avery, ook wel de Vader van Route 66 genoemd, is voorstander van een federaal wegennet met goede wegen. In 1925 treedt hij toe tot de Joint Board of Interstate Highways, het gezamenlijke bestuur voor snelwegen door verschillende staten, die zich bezighoudt met de ontwikkeling van een nationaal netwerk van snelwegen. Hij, zakenman John T. Woodruff en anderen van het bestuur komen met het plan voor een route van Chicago naar Los Angeles, die US 66 wordt genoemd.

De kortste, beste en meest schilderachtige route van Chicago via St. Louis naar Los Angeles

U.S. Highway 66, beter bekend als Route 66, belichaamt een rijke geschiedenis, die veel verder gaat dan de weg zelf. Het is een belangrijke verkeersader, een motor van maatschappelijke verandering en een overblijfsel van Amerika’s verleden, die zich uitstrekt over 2.400 mijl oftewel 3.862 kilometer over twee derde van het continent. Langs Route 66 staan veel historische gebouwen en culturele bezienswaardigheden. De snelweg wordt snel populair, mede door de promotie van de U.S 66 Highway Association, die Route 66 aanprijst als “de kortste, beste en meest schilderachtige route van Chicago via St. Louis naar Los Angeles”. Op 11 november 1926 wordt Route 66 officieel in gebruik genomen. Route 66 begint in Chicago, Illinois en eindigt in Santa Monica, Californië. De weg loopt door 8 staten: Illinois, Missouri, Kansas, Oklahoma, Texas, New Mexico, Arizona en Californië.

Depressie en Dust Bowl

Zakenlieden in kleine en grote steden langs de snelweg zien Route 66 als een kans om nieuwe inkomsten aan te trekken naar hun vaak landelijke en geïsoleerde gemeenschappen. Naarmate de snelweg drukker wordt, wordt het wegdek verbeterd en komen er meer bedrijven zoals tankstations, diners en motels. Tijdens de depressie van de jaren 30 gaat het economisch slecht in de VS. Die economische depressie heeft een positieve uitwerking voor Route 66. Arme mensen ontvluchten hun situatie en gaan op zoek naar een beter leven elders.

Hierdoor neemt het verkeer op Route 66 toe, hetgeen commerciële mogelijkheden biedt aan laagkapitaalkrachtige familiebedrijven. Het is ook de tijd van de zogenaamde Dust Bowl, een periode van ernstige zandstormen in de VS en Canada, hetgeen een slechte invloed heeft op land- en akkerbouw. Naar schatting 210.000 mensen migreren naar Californië, om te ontsnappen aan die Dust Bowl. Tussen 1933 en 1938 asfalteren werklozen Route 66.

Tweede Wereldoorlog

De Tweede Wereldoorlog zorgt voor een daling van het burger- en toeristenverkeer, maar het stimuleert nieuw bedrijfsleven langs Route 66, omdat de snelweg wordt gebruikt voor het verplaatsen van troepen en voorraden van het ene militaire kamp naar het andere. Motels krijgen een hogere bezettingsgraad, doordat gezinnen van militairen die op bases gestationeerd zijn, langere tijd blijven. Route 66 maakt misschien wel de grootste mobilisatie tijdens de oorlog mogelijk, aangezien duizenden werkzoekenden naar Californië, Oregon en Washington trekken om in defensiefabrieken te werken.

Na de oorlog neemt het verkeer weer toe, wanneer rantsoenering en reisbeperkingen worden opgeheven. Het autobezit groeit de volgende 10 jaar enorm, met 52,1 miljoen geregistreerde auto’s in 1955, tegenover 25,8 miljoen aan het einde van de oorlog. Met meer auto’s en vrije tijd trekken gezinnen westwaarts over Route 66 naar de Grand Canyon, Disneyland en de stranden van Zuid-Californië. Met die toename van verkeer floreren de bedrijven langs de snelweg. Het beeld van Route 66 als een Dust Bowl-migratieroute verandert in één van vrijheid en plezier. Route 66 voert reizigers langs indrukwekkende landschappen, waaronder de Grand Canyon.

The Mother Road

Over Route 66 is veel geschreven. De Amerikaanse auteur John Steinbeck beschrijft in zijn boek The Grapes of Wrath het verhaal van de familie Joad uit Oklahoma, die slachtoffer is van de economische depressie en de Dust Bowl. Zij lenen geld bij de bank en als ze de lening niet kunnen terugbetalen, raken ze hun boerderij kwijt. The Joads verlaten Oklahoma en reizen over Route 66 naar Californië voor een beter leven. In het boek uit 1939 geeft Steinbeck Route 66 zijn bijnaam: The Mother Road. Het boek wordt in 1940 verfilmd door John Ford met Henry Fonda in de hoofdrol.

Route 66 is ook bezongen. In 1946 componeert jazzpianist en zanger Bobby Troup het lied (Get your kicks on) Route 66. Het wordt mede bekend door Nat King Cole, die het nummer in hetzelfde jaar opneemt. Ook anderen komen met een versie van het lied, zoals Bing Crosby en The Andrew Sisters, Chuck Berry, The Rolling Stones en Depeche Mode.

Tevens wordt een televisieserie over Route 66 gemaakt, Route 66 genaamd, die van 1960 tot 1964 wordt uitgezonden in de VS. De serie volgt 2 jonge mannen die avonturen beleven terwijl ze door de VS reizen in een Chevrolet Corvette.

Opheffing

Door zware belasting van vrachtverkeer en de toename van het autoverkeer raakt Route 66 in de jaren 50 in verval. In 1956 steunt president Eisenhower, die tijdens de Tweede Wereldoorlog de militaire voordelen van de Duitse Autobahn heeft gezien, de goedkeuring van een wet om een nieuw systeem van snelwegen aan te leggen. 5 nieuwe snelwegen vervangen in de loop van de volgende 3 decennia geleidelijk Route 66. Als in 1984 het laatste deel van U.S. 66 door I-40 wordt omzeild, leidt dit tot de officiële opheffing van de weg op 27 juni 1985.

Na de buitengebruikstelling van Route 66 beginnen leden van publieke en private organisaties en staats- en federale instanties die het historische en sociale belang van de snelweg inzien, campagnes om de weg te behouden en te herdenken. Nieuwe verenigingen worden opgericht om reizen en het behoud van Route 66 te promoten. Delen van Route 66 krijgen nieuwe aanduidingen als State en/of National Scenic Byways. Bedrijven langs de weg bloeien opnieuw op door toeristen die de beroemde snelweg willen bezoeken. In 1990 neemt het Amerikaanse Congres een wet aan, de Route 66 Study Act van 1990, waarin wordt erkend dat Route 66 “een symbool was geworden van het erfgoed van reizen van het Amerikaanse volk en hun nalatenschap van het nastreven van een beter leven”.

Route 66 is meer dan een snelweg geworden, het is een belangrijk onderdeel van de Amerikaanse geschiedenis. Ook al is de weg officieel opgeheven, het is nog steeds een belangrijke toeristische trekpleister voor reizigers die het oude Amerika willen proeven met z’n diners, oude benzinestations, motels en z’n prachtige landschappen.

Foto’s Shutterstock