Het leven van Marian deel 28: gelukkig is de afspraak bij de dermatoloog al vrij vroeg in de morgen, dan hoef ik er niet de hele dag tegenop te zien

De verhalen van Het leven van Marian zijn uit het leven gegrepen, maar gebaseerd op fictieve gebeurtenissen en afkomstig uit de pen van de redactie van MAX Vandaag. Marian is getrouwd met Ben, met wie ze een dochter heeft. Beiden hebben ze kinderen uit hun eerdere huwelijken. En samen hebben ze 4 kleinkinderen. U leest haar verhalen elke vrijdag op MAX Vandaag.

Over een uurtje moet ik bij de dermatoloog zijn, om het plekje op mijn arm weg te laten snijden. Gelukkig is de afspraak al vrij vroeg in de morgen, dan hoef ik er niet de hele dag tegenop te zien. Anna haar schoonouders Denny en Marta passen bij haar thuis op Dewi, zodat ze met mij mee naar de afspraak kan. Ik vond het eigenlijk niet nodig toen ze het voorstelde, maar ben toch wel erg blij dat Anna met me mee gaat. Vooral als ik erna misschien wat bibberig ben. Dan is het wel heel fijn dat zij rijdt en ik gewoon even rustig kan bijkomen.

Het is weer behoorlijk druk in de wachtkamer en Anna en ik vinden achterin nog een plaatsje naast elkaar. Gelukkig loopt mijn afspraak maar 5 minuten uit, voor ik naar binnen geroepen word. Anna wenst me succes en ik loop met de arts mee. Ze legt uit dat ze het eerst verdooft en dat ze het iets ruimer wegsnijdt, zodat alles in 1 keer weg is. Vervolgens zal ze het hechten.

Ondertussen heeft ze de verdoving al gegeven en begint ze aan haar werk. Ik kijk de andere kant op, want ik voel me een beetje licht worden in mijn hoofd. Tot mijn opluchting zegt ze niet veel later dat ze klaar is. Ik heb er gelukkig niets van gevoeld. De plek is afgedekt met een pleister, dus ik kan niet zien hoe het eruit ziet. De komende 2 dagen moet die erop blijven en mag het ook niet nat worden. Erna zal ik maar een poosje wat langere mouwen aandoen, zodat het litteken uit de zon blijft en rustig kan helen. En dan over 2 weken de hechtingen laten verwijderen. Over een half jaar heb ik dan weer een controle en worden zowel mijn arm als de rest van mijn huid bekeken.

Anna brengt me erna naar huis, waar we ons in de tuin neervlijen met een kop koffie. Ik heb er een stuk appelgebak bij, van de taart die ik gisteren gebakken heb. Bakken is altijd zo’n fijne afleiding als ik me ergens zorgen over maak en nu kunnen we genieten van het resultaat. Ik heb hem met een beetje amandelspijs gemaakt, zo vind ik hem het allerlekkerst. Anna zegt dat ze er geen slagroom bij wil, want ze is hard bezig om haar zwangerschapskilo’s kwijt te raken. Ze heeft het echt heel netjes gedaan deze keer. Het gaat maar om een paar kilo. Na Fenna was ze een stuk meer aangekomen en ze heeft daarom tijdens deze zwangerschap bewust erop gelet. Maar als ze haar stukje op heeft, vraagt ze toch of ze nog een heel klein stukje extra mag. “Echt heel erg lekker mam!”, zegt ze.

Als ze dat ook op heeft, appt ze naar Marta dat ze naar huis komt en vraagt ze hoe het daar gegaan is. Want het is de eerste keer dat ze zonder Dewi op pad is geweest. Marta laat al meteen weten dat ze geen kind hebben gehad aan Dewi. Ze heeft al die tijd heerlijk liggen slapen. Ze is verschillende keren om een hoekje gaan kijken.

Als Anna weg is, snijd ik een stuk appelgebak af voor Ben, dat kan hij vanavond na het eten als toetje eten. De rest vries ik in. Kunnen we het dit weekend met Esmee en Ruben eten, die 2 nachtjes komen logeren. Dennis brengt ze vrijdagavond en ik breng ze zondagmiddag weer naar huis. Met de lunch eet ik 2 crackers, om de taart enigszins te compenseren. Het zonnetje schijnt volop en ik eet ze even binnen op, want ik wil niet weer met die arm de zon in.

Ik heb met Ineke geregeld dat ik vanmiddag vanuit huis werk en de rest van de middag breng ik achter mijn computer door. Ze is geen voorstander van thuiswerken en vroeg in eerste instantie dan ook of ik niet gewoon naar het werk kon komen na mijn afspraak bij de dermatoloog. Maar toen ik aangaf dat ik de ochtend er vrij voor had genomen en dus eerst weer naar huis zou gaan, mocht het ‘bij wijze van uitzondering’ van haar.

Natuurlijk is het handig als de makelaars bij me naar binnen kunnen lopen, maar 9 van de 10 keer overleggen ze iets via de mail en die kan ik thuis net zo goed beantwoorden als op kantoor. Bovendien zijn Annemie en Diana er wel en ook bij hen kunnen ze eventueel terecht. Aanvragen voor bezichtigingen gaan sowieso telefonisch of via de mail en ik ben ook thuis zowel via de telefoon als de mail bereikbaar. Maar het gaat er Ineke sowieso niet om dat we thuis ons werk net zo goed kunnen doen. Ze vindt het overduidelijk niet prettig als ze er geen zicht op heeft.

Als eerste verwerk ik alle nieuwe aanvragen voor bezichtigingen in het afsprakensysteem. Ik moet zeggen dat ik het nieuwe systeem toch echt wel een grote verbetering vind. Ik heb me er voor niets druk over gemaakt van te voren. Het was in het begin best wel even ingewikkeld om uit te vinden hoe alles werkt, maar toen ik het eenmaal door had, bleek het eigenlijk allemaal heel logisch in elkaar te zitten. Je moet het alleen even weten. Erna neem ik contact op met onze fotograaf, voor het inplannen van een aantal fotosessies bij huizen die bij ons in de verkoop staan en maak ik een overzicht van de biedingen die vanmiddag zijn binnen gekomen.

Om half 5 sturen Annemie en Diana een berichtje dat ze naar huis gaan en een half uurtje later sluit ik zelf ook de computer af. Beneden staat een kwispelende Bobby al op me te wachten. “Ja we gaan uit”, zeg ik tegen hem, terwijl ik zijn riem pak. Toby en Mickey liggen languit in de schaduw in de tuin. We hebben de tuin afgeschermd, zodat ze er niet uit kunnen, maar wel lekker naar buiten kunnen, via het kattenluikje in de openslaande deuren. Als we terug zijn van het lopen, ga ik het eten voorbereiden. Ik maak vandaag een orzo-salade met tonijn, paprika, feta kaas en komkommer. Die is ook koud heel lekker, als Ben wat later thuis mocht zijn. Maar hij is er niet veel later al, dus we kunnen meteen aan tafel.

We praten bij over onze dag en hij vertelt dat hij na het eten even met Bas belt. Die heeft hem vandaag geappt dat hij even wat minder lekker in zijn vel zit, vanwege een akkefietje met een leerling uit zijn klas.

Wie is wie in Het leven van Marian? Marian stelt zichzelf en haar familie voor.

Lees hier al haar verhalen terug.