Cisca Dresselhuys: ‘Hoe PostNL een blad om zeep helpt’

Sinds een jaar of 10 ben ik vaste columnist van het tweewekelijkse opiniekrant Argus. Dit wordt gemaakt door pensionado’s: journalisten, schrijvers, fotografen en tekenaars. Omdat wij dat allemaal gratis doen, kan het abonnementsgeld gebruikt worden voor drukken, papier en bezorging. Bij dat laatste gaat het alleen behoorlijk mis. 

Niet wanneer, maar of het wordt bezorgd

Met dat drukken en het papier zit het wel goed, maar de bezorging, daar mankeert het tegenwoordig aan. Die is zo slecht, dat we inmiddels hebben moeten afstappen van ons principe, dat het blad alleen op papier en niet online verschijnt (we zijn tenslotte allemaal boomers, die zijn groot geworden in het tijdperk van de typemachine en het carbonpapier).

PostNL verplicht ons nu, geheel tegen onze zin, ook tot publicatie online. Want kreeg ik het blad vroeger steevast op woensdag om de 14 dagen in mijn brievenbus, tegenwoordig mag ik blij zijn als het überhaupt komt. Eerst kwam het een paar dagen later, maar de laatste tijd vaak helemaal niet meer.

Afstappen van een principe: van papier naar online

Ik ben duidelijk niet de enige met klachten, want hoofdredactie en directie van Argus hebben besloten dan maar een online-versie te maken voor de medewerkers, zodat die niet alleen hun eigen schrijfsels kunnen zien, maar bovendien (en dat is belangrijker) weten wanneer het tijd wordt een nieuwe tekst in te leveren.

Ik heb er eigenlijk enorm de pest over in, dat ik nu verplicht word een online-blad te lezen, ik heb er toch niet voor niets voor gekozen om voor een papieren blad te schrijven. Dan wil ik dat ook in handen krijgen.

Minder post bezorgd door PostNL

Van PostNL horen we al een paar jaar alleen maar geklaag, dat het niet goed gaat met het bedrijf. Wél met de pakketbezorging, maar niet met de gewone post. Mensen schrijven geen brieven en kaarten meer, ze doen alles per mail of app. Van 6 postbezorgingen per week zijn we naar 5 gegaan en inmiddels wordt nog maar 3 keer per week post bezorgd (volgens mij is het bij mij nog maar 2 keer, op woensdag en zaterdag). En dat terwijl ik als fervente kaarten- en brievenschrijver per se niet schuldig ben aan het slechte bedrijfsresultaat van PostNL.

Er schijnt nog post te zijn, die wél kan rekenen op betrouwbare bezorging, dat wil zeggen binnen één dag. Dat verzekert men ons tenminste. Dat is medische – en rouwpost. Brieven van het ziekenhuis en rouwkaarten moeten de dag na verzending bezorgd worden. Benieuwd of dat altijd lukt.

In ieder geval maar eens bij  boekhandel vragen of ze losse rouwenveloppen verkopen om mijn verjaardagskaarten in te versturen. Dat wordt dus even schrikken voor mijn jarige vrienden. Maar wél precies op hun verjaardag.

Cisca Dresselhuys begint haar journalistieke carrière bij het dagblad Trouw. Van 1981 tot 2008, als zij met pensioen gaat, is Cisca hoofdredacteur van het maandblad Opzij. Ze ontvangt diverse onderscheidingen waaronder de Mercur d’Or/LOF Prijs voor haar verdienste voor het tijdschriftenvak. Ook schrijft Cisca verschillende boeken, waaronder Drukker dan ooit Werken na je 65ste. Want van stilzitten na haar pensioen is geen sprake. Samen met Jan Slagter is zij te horen in de podcast De Geboden van Slagter en Dresselhuys en ze schrijft columns hier op MAX Vandaag.

(Foto: Shutterstock)