De Elvis Encyclopedie: G.I. Blues

In de rubriek De Elvis Encyclopedie duikt NPO Radio 5-programma Lunch Lekker met Daniel Dekker in de archieven van The King. Elvis-kenner Charley Moolhuizen vertelt achtergrondverhalen van bijzondere, soms onbekende, nummers en deelt opmerkelijke feiten over Elvis. Dit keer het verhaal achter: G.I. Blues.

Hal Wallis

Terwijl Elvis nog als soldaat in West-Duitsland is gestationeerd, ziet Colonel Tom Parker hierin een perfecte verhaallijn voor een speelfilm. Hij wil daarmee het imago van Elvis opnieuw positioneren. Hij wil zijn artiest geschikt maken voor een veel breder publiek.

Nadat Parker in 1959 met de bekende Amerikaanse filmproducent Hal Wallis heeft gesproken, vertrekt deze tijdens de zomer richting de Duitse legerplaats Bad Nauheim om met Elvis de plannen voor de film door te spreken.

American Bandstand

Op 8 januari 1960, de dag dat Elvis zijn 25e verjaardag viert, wordt hij door het razend populaire muziekprogramma American Bandstand gebeld. Elvis vervult op dat moment nog zijn dienstplicht in West-Duitsland. Na kleine technische problemen krijgt presentator Dick Clark de zanger aan de telefoon. De kijkers horen dan voor het eerst dat Elvis, zodra hij terugkeert naar Amerika, onder meer weer films zal gaan opnemen. Een maand later zet Elvis weer voet op Amerikaanse bodem.

Dog Face

Ondertussen geeft Parker de opdracht om op zoek te gaan naar geschikte liedjes. In november liggen er al 8 klaar om door Elvis opgenomen te worden. Een aantal daarvan is geschreven door het succesvolle duo Jerry Lieber en Mike Stoller.

Als er tussen Colonel Parker en de 2 songwriters een conflict over rechten en financiële kwesties ontstaat, worden de nummers van hen uit de liedjesselectie verwijderd. En dat terwijl filmmaatschappij Paramount zo enthousiast was over Dog Face, ze overwogen zelfs het de titel van de film te laten worden. In allerijl moeten er nieuwe liedjes gezocht worden.

Op een zijspoor

Om op tijd voor de productie van zijn nieuwe film te zijn, vertrekt Elvis op maandag 18 april per trein richting Hollywood. Aan de entourage waarmee hij reist zijn 2 nieuwe personen toegevoegd, Joe Esposito en Charlie Hodge, beide mannen heeft hij leren kennen tijdens zijn dienstplicht. Samen met de staf van Colonel Parker reizen ze in 2 privéwagons naar de filmhoofdstad.

Tijdens een geplande tussenstop in El Paso in Texas, wordt de trein door een uitzinnige groep fans belaagd. Ze willen dolgraag hun onlangs teruggekeerde superster in levenden lijve zien.

Om eenzelfde chaos bij aankomst in Los Angeles te voorkomen, wordt besloten om Elvis net buiten het station, op een zijspoor, te laten uitstappen.

Opnames

3 dagen na zijn vertrek vanuit Memphis meldt Elvis zich bij Paramount Pictures voor de pre-productie van de film. Er wordt gestart met de opnames van de soundtrack. Aan het eind van de laatste opnamedag laat Elvis weten niet helemaal tevreden te zijn met het resultaat. Er wordt daarom een extra dag gepland, waarop hij 4 van de opgenomen liedjes opnieuw kan opnemen.

Na de nodige repetities start op 2 mei de daadwerkelijke opname van de film. Tegenspeelster is de Brits-Amerikaanse danseres en actrice Juliet Prowse. Zij kreeg de voorkeur, boven de actrices May Britt, Elke Sommer en Ursula Andress, die zelfs een screentest deed.

De film

In G.I. Blues speelt Elvis soldaat Tulsa die in West-Duitsland gelegerd is. Zijn personage vormt samen met zijn vrienden een bandje. Ze dromen ervan om een eigen nachtclub te openen, maar daar ontbreekt nog wat geld voor. Zij wedden dat hun vriend het hart van kieskeurige danseres Lili (Juliet Prowse) kan veroveren. Wanneer de vriend onverwachts wordt overgeplaatst, moet Tulsa zijn plaats innemen. Het eind laat zich makkelijk raden…

De film gaat op 23 november 1960 in première en weet wekenlang de stoeltjes in de bioscoopzalen te vullen. Aan het eind van het jaar staat G.I. Blues in de top 15 van meest bezochte films.

Nummer 1

De soundtrack van G.I. Blues wordt maar liefst 2 maanden eerder dan de film uitgebracht. Omdat Elvis weinig vertrouwen heeft in de kwaliteit van de songs, wordt er voor de Verenigde Staten geen single-release gekozen. Ondanks Elvis’ twijfel behaalt het album de eerste plek in de Billboard Album Chart, en bereikt het de gouden status door de succesvolle verkoop.

In andere landen verschijnt er wel een single, Wooden Heart. Het behaalt in meer dan 10 landen de nummer 1 positie van de hitlijst, waaronder in ons eigen land. In november 1964 verschijnt het in de Verenigde Staten alsnog op single, als B-kant van de kerst-hit Blue Christmas.

In 1977 wordt vanwege het overlijden van Elvis, Wooden Heart opnieuw op single uitgebracht. Het staat dan maar liefst 11 weken in de Top 40 en blijft steken op de 2e plek. Wie The King van de 1e positie houdt… Danny Mirror met I Remember Elvis Presley.

Nog een paar feiten over G.I. Blues:

• Op de filmset kreeg Elvis bezoek van verschillende koninklijke families, waaronder de koning van Thailand en prinsessen van Denemarken, Noorwegen en Zweden.
• Alle scènes met acteurs werden op de set in Hollywood gefilmd. Locatie- en buitenopnames werden in Duitsland gemaakt.
• Tijdens een buitenopname in de kabelbaan in het Duitse Rüdesheim viel de cameraman uit z’n gondeltje en stortte 9 meter naar beneden. Gelukkig raakte hij niet ernstig gewond.
• De werktitel van de film, Café Europa, is ook de titel waaronder de film in een aantal Europese landen is uitgebracht (onder andere Duitsland en Italië).
• Tijdens de productie van de film raakte Elvis tijdens een karateoefening geblesseerd aan zijn rechterhand. De opgezwollen rechterhand is te zien tijdens het nummer Doin’ The Best I Can en op de linker foto op de achterkant van de albumhoes.
• Joe Esposito en Charlie Hodge zijn tot aan Elvis’ dood voor hem blijven werken. Espisito als road manager en Hodge vooral als achtergrondzanger en stagemanager.

(Foto: Boven: Originele G.I. Blues album (USA 1960) en twee pomotionele G.I. calot-hoedjes. Eén voor bezoekers, de ander special voor de pers inclusief ticket voor première voorstelling. Onder: Wooden Heart (USA 1964 en 1965). FTD collector cd releases G.I. Blues – vol. 1 en Café Europa – vol. 2. © Charley Moolhuizen)