Puebla de Sanabria - Póvoa de Varzim
De groep is neergestreken in het Spaanse bergdorp Puebla de Sanabria. Het natuurgebied rondom het dorp leent zich bij uitstek voor lange wandelingen, maar het regent pijpenstelen. De natte dag op de camping wordt daarom een spelletjesdag met kaarten in het camping-restaurant of met monopoly in de caravan. De volgende dag trekt de karavaan naar de kust bij de toeristenstad Portonovo, maar ook daar blijft het strand onbemand. Het Spaanse weer is van slag: in Nederland is het zomers warm; Spanje en Portugal schuilen onder grijze wolken. Tijdens een excursie naar het beroemde pelgrimsoord Santiago de Compostella breekt de zon door. Voor Henk en José Mostert is het een dag vol nostalgie en herinneringen. Zij begrijpen waarom wandelende pelgrims bij aankomst op het plein voor de kathedraal elkaar huilend in de armen vallen. Henk: 'Het is zo speciaal om hier aan te komen na al die dagen lopen.' Hij liep eerst in z'n eentje de Camino, zoals ingewijden het pelgrims pad naar de heilige grond van Santiago de Compostella noemen. Hij wilde de ervaring delen met zijn vrouw en een aantal jaren later liepen ze samen. In honderd dagen van Maastricht naar het Noord Spaanse bedevaartsoord. Nu zijn ze er met 46 reisgenoten in een groepsreis met caravans en delen ze hun ervaringen. Zoals die ene keer dat Jose in een bed vol met wantsen terecht kwam: 'Ik wist niet hoe snel ik weg moest wezen. Heel vies', griezelt ze. Ook de volgende dag blijft regen de vakantiegangers achtervolgen. Met zoveel water worden de groene grasveldjes op de camping drassig en komt Bert Aussen vast te zitten met zijn auto. Bert is een man met hobby's. Hij kan uren bezig zijn met het opnemen van geluiden. Al bijna 45 jaar vormt hij met een vriendengroep een club die zich 'De Geluidsjagers' noemt. Op clubavonden luisteren ze naar elkaars opnamen. Bert jaagt vooral op vogelgeluiden, het liefst vroeg in de ochtend als de zon opkomt. Bert: 'Nee, ik heb totaal geen verstand van vogels. Ik weet echt niet welke vogel ik hoor. Het gaat er mij om dat ik een mooie geluidsopname maak.' Ook Willy Treur verliest zich in haar hobby op regenachtige dagen. Zij maakt van de reis een filmdagboek. Elke dag is ze in de weer met haar camera en tijdens de reis monteert ze de beelden in een reisverhaal. Willy: 'Dat is echt mijn hobby. Het gebeurt wel dat ik 's avonds om elf uur begin met monteren. Henk naar bed, tv uit, lekker rustig, zodat ik alles goed kan horen. En dan is het plotseling drie uur 's nachts en dan ben ik nog bezig. Heerlijk!' Bij de volgende reisdag passeert de groep de Portugese grens en worden de pootjes van de caravans - al dan niet automatisch - uitgedraaid op een camping langs een kilometers lang zandstrand. De temperaturen zijn niet nog steeds niet Portugees te noemen, dus verder dan de knie durft niemand het water in. Het strand leent zich wel goed voor wandelaars en hardlopers. Henk Treur die het liefst elke dag 10 kilometer hardloopt, kan hier zijn hart ophalen. De laatste dag van aflevering 2 gaat de groep op excursie naar Porto. En in deze oude Portugese stad is een bezoek aan de portkelders, inclusief een proeverij, onontbeerlijk.
