Josine Droogendijk: ‘Wat gebeurt er eigenlijk als koning Willem-Alexander een buitenechtelijk kind blijkt te hebben?’

De een wordt geboren vóór een huwelijk überhaupt in zicht is, de ander juist terwijl een huwelijk onder druk staat. Hoewel de verhalen van koninklijke bastaardkinderen sterk verschillen, staat één ding vast: het levert altijd gedoe op. Zeker in deze tijd.

Erkenning door prins Laurent

Het is je vast niet ontgaan: vorige week kwam het nieuws naar buiten dat Clément Vandenkerckhove (26) officieel erkend is door prins Laurent. Hoewel de Belgische kranten er bol van stonden, veroorzaakte het amper een schok. Dat de prins zijn handtekening had gezet onder de erkenning van zijn buitenechtelijke zoon werd door velen gezien als niet meer dan een formaliteit. Enkele maanden eerder had Laurent immers al publiekelijk toegegeven dat hij inderdaad de vader van Clément is. De bevestiging zette een punt achter jarenlange roddels. Die werden al geboren in het jaar van de millenniumwisseling. Zangeres Iris Vandenkerckhove, ook wel bekend als Wendy van Wanten, scharrelde destijds met de prins en werd in diezelfde tijd zwanger. Omdat dit alles zich afspeelde vóór de verloving en het huwelijk met prinses Claire, kabbelt het Belgische royaltynieuws intussen weer rustig door.

Dat ging anders bij toenmalig koning Albert

Heel anders ging het in 2013, toen Delphine Boël bij koning Albert aandrong op een DNA-test. De Belgische oud-vorst had van 1966 tot 1984 een verhouding gehad met Sybille de Sélys Longchamps en volgens Delphine was zij daar het resultaat van. Hoewel de uiterlijke gelijkenissen haar verhaal bekrachtigden, weigerde Albert star om het gerucht te bevestigen. Pas toen de rechter eraan te pas kwam en de koning te horen kreeg dat het hem 5.000 euro per dag zou kosten als hij geen DNA-test deed, ging hij voor de bijl. Zoals verwacht leverde de test een volledige match op. Omdat de wet destijds voorschreef dat alle nakomelingen van de koning een koninklijke titel zouden krijgen, werd Delphine zelfs prinses. Koning Filip, de oudste zoon van Albert besloot zijn halfzus te omarmen. Niet klef en amicaal, maar wel in goede verstandhouding. Het leverde hem veel goodwill op.

Dat was vroeger wel anders

50 jaar geleden zou een dergelijke situatie overigens nog ondenkbaar zijn. Aan de hand van bloedgroepen kon een match soms worden uitgesloten, maar een definitieve bevestiging behoorde nog niet tot de mogelijkheden. Het afdwingen van een test al helemaal niet. Maîtresses en dienstmeisjes die in vroegere tijden zwanger werden van een majesteit of hoogheid, kwamen er vaak slecht vanaf.  Tegelijkertijd waren bastaardkinderen destijds zo gebruikelijk, dat er ook wel gestrooid werd met adellijke titels, lijfrentes en schenkingen.

Veel huwelijken kwamen niet uit liefde tot stand

Dat veel heren van stand verder keken dan hun huwelijksbed lang was, had vaak te maken met de manier waarop koninklijke huwelijken tot voor kort tot stand kwamen. Niet de liefde, maar het beklimmen van de sociale of politieke ladder zorgde voor een match. Niet omdat de jongedames en -heren dat zelf zo graag wilden, maar omdat hun ouders dat zo beslisten. Voor lust en liefde werd er teruggevallen op (geheime) verhoudingen.

Hoewel dat laatste voor de koninklijke dames vaak wat lastiger was, zijn er wel voorbeelden te vinden. Prinses Marianne bijvoorbeeld, de dochter van koning Willem l. Zij moest trouwen met prins Albert van Pruisen, maar verloor haar hart aan haar koetsier, Johannes van Rossem. Toen ze zwanger werd van haar ware liefde, werd ze verstoten door haar eigen familie en haar schoonfamilie. Helaas eindigt het liefdesverhaal niet met een ‘en ze leefden nog lang en gelukkig’. Op 12-jarige leeftijd stierf de buitenechtelijke zoon van prinses Marianne en haar koetsier.

Prins Bernhard

Voor buitenechtelijke kinderen met blauw bloed hoeven we overigens niet te grens over. Prins Bernhard had niet 1, maar 2 buitenechtelijke dochters. Dat kwamen we pas te weten na zijn dood. Er zoemden al wel de nodige geruchten rond, maar uit piëteit voor koningin Juliana werd er in de media weinig aandacht aan geschonken. Toen de prins overleed, bleek dat hij kort voor zijn sterven een interview had gegeven aan 2 journalisten van de Volkskrant. Daarin biechtte de prins op dat hij niet 4, maar 6 dochters had. Alexia en Alicia konden aan het rijtje worden toegevoegd. Na zijn overlijden hebben de 6 elkaar kort ontmoet, maar van een warme band tussen de halfzussen is helaas geen sprake.

Wat als?

Maar wat gebeurt er eigenlijk als koning Willem-Alexander een buitenechtelijk kind blijkt te hebben? Een kind dat ouder is dan Amalia? Krijgen we dan een nieuwe kroonprins(es)? Het antwoord op deze vraag is nee. Voor de lijn van troonsopvolging tellen alleen de kinderen mee die binnen een wettelijk huwelijk geboren zijn. Juridisch gezien zal er dus niet zoveel veranderen, maar imagotechnisch natuurlijk wel. De monarchie staat voor stabiliteit, continuïteit en betrouwbaarheid. Als blijkt dat de koning tijdens zijn relatie met koningin Máxima eens stiekem buiten de deur heeft gekeken, komen die waarden natuurlijk wel ter discussie te staan. Maar nog groter zal de schade aan zijn populariteit zijn. Máxima is immers een publiekslieveling. Reken maar dat veel mensen aan haar kant zullen staan! Maar gelukkig is er van dit alles (voor zover we weten) geen sprake. Willem-Alexander en Máxima zijn hard op weg naar hun zilveren huwelijksjubileum en ook na 25 jaar spat de verliefdheid er nog altijd vanaf.

Journaliste Josine Droogendijk schrijft blogs, vlogs en columns over koninklijke mode en ze schuift regelmatig aan bij Tijd voor MAX. Ze volgt de royals in binnen- en buitenland op de voet. Over de kledingstijl van koningin Máxima raakt Josine niet uitgesproken. Lees hier al haar columns.

(Foto: op de foto prins Laurent en zijn vrouw prinses Claire/ANP)