Cisca Dresselhuys: ‘Hadden sommige mensen maar wat meer schaamtegevoel’

Middenin ons overdekte winkelcentrum staat nog een oude boom. Jaren geleden werd het centrum eromheen gebouwd. Bij die boom  staan een paar bankjes, die  gebruikt worden om er afgedankte boeken op te leggen, die gratis meegenomen kunnen worden door liefhebbers.

Prisma

Ik haal er wel eens een Nicci French of andere detective vandaan. Tegenwoordig geef ik namelijk geen geld meer uit aan detectives en thrillers in tegenstelling tot vroeger, toen ik de hele Prisma detectivereeks aanschafte. Al die rode boekjes van 1,25 gulden per stuk, het voltallige oeuvre van Ellery Queen, Dorothy Sayers en Ruth Rendell. Later aangevuld met alle Havanks en Maigrets uit de Zwarte Beertjes-reeks.

‘Voor mijn vrouw’

Laatst bekeek ik de nieuwe voorraad boeken weer eens, tegelijk met een man, gewapend met twee enorme boodschappentassen.  Zorgvuldig laadde hij die vol met de best uitziende boeken, al met al een stuk of 30. Ik keek verbaasd en ook afkeurend toe. ‘Voor mijn vrouw’, zei hij.

Gevoel van afkeuring en irritatie

Leugenaar, dacht ik, je vrouw misbruiken om je eigen inhaligheid een braaf tintje te geven. Alsof zij dol is op het lezen van een koekboek, een thriller, een streekroman en een woordenboek. Ik verdacht hem ervan ze tegen betaling in zijn eigen kringloopwinkel aan te bieden.

Hetzelfde gevoel van afkeuring en irritatie heb ik, als ik op de plantjesmarkt, die veel supermarkten in het voorjaar hebben, iemand z’n hele winkelwagen zie vullen met mooie rode geraniums, terwijl ze een paar schriele witte exemplaren achterlaten voor de rest van de klanten. En dan triomfantelijk bij de kassa de hele serie op de band zetten met een gezicht van: die heb ik toch maar fijn gescoord. Vergeleken met de inhaligheid van Trump stelt het natuurlijk allemaal niets voor, maar toch.

Gevolgen

Boekenvol zijn er geschreven over de kwalijke gevolgen van misplaatst schaamtegevoel. Psychiaters en psychologen hebben er dagwerk aan om mensen te bevrijden van de schaamte, die hun belet een aangenaam leven te leiden. Teveel schaamte kan het leven van mensen verpesten, te vaak lezen we tegenwoordig de aangrijpende verhalen over ( jonge)  mensen, die zelfmoord plegen omdat ze niet meer kunnen leven met de gevolgen van jarenlange pesterijen over een vermeend fysiek of psychisch tekort.

Meer schaamtegevoel

Maar van sommige mensen zou je wensen dat ze wat meer schaamtegevoel hadden, zodat ze niet zonder blikken of blozen overal de krenten uit de pap halen. Misschien dat ik een volgende keer dus mijn afkeer zal laten blijken jegens inhalige boeken- of plantenpikkers. Maar waarschijnlijk heb ik daar toch teveel schaamtegevoel voor.

Cisca Dresselhuys begint haar journalistieke carrière bij het dagblad Trouw. Van 1981 tot 2008, als zij met pensioen gaat, is Cisca hoofdredacteur van het maandblad Opzij. Ze ontvangt diverse onderscheidingen waaronder de Mercur d’Or/LOF Prijs voor haar verdienste voor het tijdschriftenvak. Ook schrijft Cisca verschillende boeken, waaronder Drukker dan ooit Werken na je 65ste. Want van stilzitten na haar pensioen is geen sprake. Samen met Jan Slagter is zij te horen in de podcast De Geboden van Slagter en Dresselhuys en ze schrijft columns hier op MAX Vandaag.

(Foto: Shutterstock)