Ponte Luís I brug in Porto, Portugal

MAXime op reis: rondreis Portugal, van de Algarve naar het noorden en terug langs de kust

Onder de noemer ‘MAXime op reis’ leest u regelmatig verhalen over de eigen reiservaringen van de redactie van MAX Vandaag. Deze keer maken we eind augustus 2026 een 15-daagse rondreis door Portugal. We starten in de Algarve, rijden via het binnenland naar het noorden en via de kust weer naar het zuiden. Het blijkt een reis vol natuurschoon en cultuur. Reis met ons mee langs de bestemmingen die er op deze route te ontdekken zijn.

Van de Algarve naar Beja

Vanaf Schiphol vliegen we naar Faro in de Algarve. Na het ophalen van onze huurauto vertrekken we naar de eerste bestemming van onze reis, in de buurt van het kustplaatsje Praia do Carvoeiro, waar we ’s avonds een hapje eten. Het centrum ligt aan een mooie baai met kliffen en daarop kleurrijke huizen. Het weer is wat druilerig en dat is de ochtend erna nog steeds zo, maar na een regenachtig begin van de dag breekt al snel de zon door en die zullen we de rest van de vakantie nog veelvuldig zien.

Praia do Carvoeiro in Portugal

Na een rit van 1,5 uur, langs uitgestrekte velden met kurkeiken komen we aan bij Beja. Ondanks dat het pas eind augustus is, is het naseizoen duidelijk al begonnen. Het stadje is uitgestorven, maar we zijn hier voor het middeleeuwse kasteel en kunnen die in alle rust bezoeken. Hij is voorzien van een indrukwekkende 40 meter hoge toren, die op het moment dat wij er zijn helaas niet beklommen mag worden. Ook bekijken we de kathedraal, waar we de eerste van vele muren met karakteristieke blauwe tegels zien, Azulejo’s genaamd.

Beja in Portugal

Mosaraz

We zoeken het hogerop en rijden de bergen in, naar het middeleeuwse stadje Monsaraz, dicht bij de grens met Spanje. We laten de auto achter en lopen door de straten met wit gekalkte huizen over de kinderkopjes. Ook hier verwachten ze blijkbaar geen toeristen meer en de winkeltjes en horeca zijn gesloten. Maar het stadje is op zichzelf al aantrekkelijk genoeg om doorheen te wandelen en biedt ook mooie vergezichten. Voordat het in de middeleeuwen tot bloei kwam, hebben de Romeinen en Moren er al hun sporen achtergelaten. Ook hier bezoeken we het kasteel, waar we de kasteelmuur beklimmen en kilometers ver om ons heen kunnen kijken.

Évora

Onze eindbestemming van vandaag is Évora, een charmante plaats, ommuurd met een stadsmuur en in het bezit van een Romeins aquaduct, dat van ver buiten de stad tot midden in de stad liep. Nu staan er nog enkele kilometers van overeind. Het stamt uit de 16e eeuw en is oorspronkelijk bedoeld om schoon water aan te voeren. Na het inchecken in ons hotel gaan we hem tijdens een wandeling bekijken. Tegenwoordig zijn er woningen tussen de pijlers gebouwd en zijn er toegangspoorten van gemaakt. Tot onze verbazing eindigt de muur als transformatorhuisje, bedolven onder graffiti.

Hierna wandelen we verder door het historische centrum van de stad, dat is opgenomen op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO, naar de Romeinse tempel, waarvan de voet en een aantal zuilen bewaard zijn gebleven. Stammend uit de eerste eeuw na Christus.

Vervolgens gaan we naar de kathedraal, één van de belangrijkste van Portugal en het ernaast gelegen klooster. Vanaf het dak van de kathedraal, en tevens het hoogste punt van Evora, hebben we een mooi uitzicht.

Daarna door naar de kerk van de Heilige Franciscus, maar eerst naar de er tegenaan gelegen Capela dos Ossos. Oftewel de beenderenkapel. Aangezien wel al zoiets dergelijks bezocht hebben in Rome, weten we wat we kunnen verwachten, maar toch zijn we er weer stil van. In deze 17e-eeuwse kapel zijn de muren bedekt met de botten van naar schatting 5.000 overledenen. Ze zijn bedoeld om bezoekers te herinneren aan de vergankelijkheid van het leven. En destijds was het een mooie manier om weer ruimte te maken op de begraafplaatsen.

beenderenkapel in Evora

In de kerk van de Heilige Franciscus bewonderen we het gouden altaar en muren met blauwe tegels.

Prehistorische menhirs van Almendres

Wanneer we de ochtend erna Evora verlaten, rijden we over een niet al te beste weg verder het binnenland in. Het blijkt een voorbode te zijn voor de situatie van de route erna. We gaan namelijk op zoek naar de Menhir van Almendres, een prehistorische granieten menhir van ca. 4,5 meter hoog, daterend uit 6.000 voor Christus. De weg ernaar toe mag eigenlijk geen weg genoemd worden. Hij blijkt onverhard te zijn en 2,5 kilometer lang proberen we de vele kuilen en losliggende keien te ontwijken. Het laatste gedeelte moet te voet worden afgelegd. Na 10 minuten ploeteren komen we bij de Menhir aan.

Dit is er slechts 1, we weten dat er verderop ook nog een cirkel van de eeuwenoude stenen ligt, à la Stonehenge. Uiteindelijk besluiten we de erbarmelijke weg toch te vervolgen, want we hebben gelezen dat de cirkel uit maar liefst 95 granieten stenen bestaat. Waarschijnlijk bedoeld als ceremonieel centrum en astronomisch observatorium. We doen weer een dikke 20 minuten over de volgende 2,5 kilometer rijden en moeten dan nog een klein stukje lopen over een in dit geval gelukkig prima pad. Het voordeel van zo’n afgelegen bestemming: we zijn er de enigen. Dat zal bij Stonehenge anders zijn. Erna moeten we helaas dezelfde weg terug, waar we tegen het einde van de ochtend arriveren in het dorpje van waaruit de hobbelige tocht begonnen is.

Marvão

1,5 uur rijden verderop komen we in het stadje aan waar we vandaag overnachten: Portagem. We gaan echter eerst nog naar het middeleeuwse vestingstadje hier hoog boven op de berg: Marvão. Waar we binnen de stadsmuren smalle straatjes met witgekalkte huisjes treffen en waar we ook een deel óver de stadsmuur lopen. Aangezien die steeds hoger wordt en geen reling heeft, is dit nog een hachelijke onderneming. Aan het eind komen we bij het kasteel, met een zeer uitgestrekt binnenterrein. We kunnen ons zo voorstellen dat die goed dienst heeft gedaan tijdens een belegering.

In de verte zien we een andere vesting liggen, die ook nog op ons lijstje voor vandaag staat: Santa Maria da Devesa. Met een barokke kerk en middeleeuws kasteel.

Guarda

De volgende dag vervolgen we onze route en doen we Guarda aan, de hoogst gelegen stad van Portugal. Om er te komen, rijden we over wegen met prachtige vergezichten en stoppen we onderweg bij het uitkijkpunt Miradouro da Varanda dos Carqueijais, op 1.300 meter.

Iets verder komen we door een schitterende gletsjervallei, die in de ijstijd ontstaan is.

In Guarda zelf lopen we een rondje door het centrum. Bij de kathedraal is het een drukte van belang, met gasten voor de bruiloft die er op het punt van beginnen staat. We kunnen nog wel snel een blik binnen werpen. Erna beklimmen we de Torre dos Ferreiros, een toren die onderdeel uitmaakt van de oude stadsmuur uit de 12e eeuw. Via de oude Joodse wijk lopen we terug naar het centrale plein, waar we een ijsje eten. Echt heel bijzonder vinden we deze plaats niet en we besluiten naar ons hotel te gaan en nog een paar uurtjes te ontspannen bij het zwembad.

Serra de Estrella

Na de hoogste stad is het vandaag tijd voor het hoogste punt van Portugal: Serra de Estrella, gelegen op 1.993 meter hoogte. Boven aangekomen blijkt de temperatuur, ondanks dat de zon volop schijnt, te zijn gedaald naar 12,5 graden en er staat een flinke wind, dus de gevoelstemperatuur is nog wat lager. Maar het is genieten van het indrukwekkende uitzicht en de frisse lucht. Totdat we één van de gebouwen in lopen, om naar het toilet te gaan. Ze verkopen er de Serra de Estralla kaas, een beroemde kaas, die zo zacht is, dat die met een lepel gegeten kan worden. Maar met een odeur van heb ik jou daar. Dat ging zelfs deze kaasliefhebbers een beetje te ver.

Lamego

Via opnieuw een oogstrelende route dalen we af naar de plaats Viseu, waar we de snelweg nemen naar Lamego. Hier blijken de toeristen nog volop aanwezig te zijn en veel ervan gaan, net als wij, naar de monumentale barokke trap Escadório de Nossa Senhora dos Remédios. 686 treden tellend. Die wij niet allemaal gaan betreden. We parkeren de auto halverwege en lopen het laatste deel naar boven. Onderweg naar de kerk aan de top, bewonderen we de versieringen met blauwe Azulejo’s, fonteinen, beelden en kapellen. In de kerk vindt er net een optreden plaats en we genieten even mee met de muziek en zang.

Casa de Mateus

Vlak voor Vila Real, onze eindbestemming van vandaag, staat het Mateus Paleis, een barok landhuis uit de 18e eeuw, met een mooi aangelegde tuin, die ook te bezichtigen is. Heel bijzonder hier is de ’tunnel’ van coniferen, waaronder het vele graden koeler blijkt te zijn. Ook kunnen we een kijkje nemen in de wijngaard, waar de druiven groeien waarmee hun beroemde Mateus-wijn gemaakt wordt. We overnachten in Villa Real. Op zoek naar een restaurant voor het diner, maken we een korte wandeling door het centrum, dat we verder niet zo de moeite waard vinden.

Amarante en Guimarães

Op een half uur rijden van Vila Real maken we een wandeling door het centrum van het sfeervolle, historische stadje Amarante, in het noorden van Portugal. Bekend om zijn elegante boogbrug, barokke kerk en stapstenen om de rivier over te steken. Zeker de moeite waard om een tussenstop te maken.

Amarante in Portugal

De volgende stop van vandaag is Guimaraes. Dat zich in de middeleeuwen heeft ontwikkeld tot een belangrijk politiek en religieus centrum. De stad, UNESCO-werelderfgoed, is rond het Castelo de Guimaraes gegroeid en het historische centrum telt vele smalle straatjes, pleinen en kerken. We parkeren in de buurt van het kasteel, waar niet veel meer van over is gebleven dan de buitenmuren. Op het gezellige plein vinden we na wat zoeken nog een plekje op het terras om te lunchen, waarna we de Igreja de Nossa Senhora da Oliveira bezichtigen. Deze kerk stamt uit 949, maar is in de 14e eeuw in Gotische stijl herbouwd.

Braga

Ons volgende verblijf ligt op een bijzondere plek bovenop het terrein van één van de belangrijkste bezienswaardigheden van de stad: Bom Jesus de Monte. Een groot pelgrimssanctuarium op de helling van Monte Espinho, net buiten Braga. Het complex bestaat uit een basiliek, een monumentale baroktrap met een kleine 600 treden en een beroemde water‑aangedreven funicular (kabelbaan) uit 1882, die we de volgende dag gaan bezoeken.

Maar de ochtend erna is eerst het centrum van Braga zelf aan de beurt. Hier bezoeken we de kathedraal en we zijn achteraf heel content dat we voor kaartjes hebben gekozen voor een tour die alle bijzondere plekken afgaat. Inclusief de kapel en het zeer rijk versierde koor, met uniek dubbel orgel.

Verderop bezoeken we de villa van Biscainhos Museuhet, het mooiste barokke stadspaleis van Braga, uit de 17e–18e eeuw. Met rijk gedecoreerde salons, Azulejos, sculpturen en een historische tuin. We blijken op dat moment de enige bezoekers te zijn.

Bij een bakker met een groot assortiment taartjes genieten we van onze lunch. Voor 2 taartjes, 2 croissants, een pot thee en een koffie zijn we slechts 8 euro kwijt!

’s Middags gaan we naar de berg naast ons hotel, waar het Santuario de Nossa Senhora do Sameiro bovenop torent. Een basiliek uit 1683 en de op één na grootste Mariabedevaartsplaats van Portugal. Met het nodige klimwerk, waarbij we ook door de priesterwoning komen, belanden we uiteindelijk helemaal bovenop de koepel van de basiliek. Na nog verschillende trappen komen we op het hoogste punt uit. Na de afdaling koelen we af met een drankje, voor we terugrijden naar Bom Jesus de Monte bij ons hotel.

Hier zigzaggen we de 581 traptreden naar beneden en nemen we de funiculair om weer naar boven te gaan. De 2 trammetjes werken met een watersysteem dat al uit 1882 stamt. De tram boven wordt gevuld met een kleine 6.000 liter water en met behulp van zwaartekracht trekt die de tram beneden naar boven.

Porto

Onderweg naar Porto bezoeken we een prehistorisch dorp bij Citânia de Briteiros uit de IJzertijd. Later is het ook nog gebruikt door de Romeinen. De straten, huizen en infrastructuur zijn nog duidelijk zichtbaar. De paden om ze te bekijken zijn enigszins uitdagend…

Rond lunchtijd rijden we Porto binnen, waar we vandaag al een deel van de bezienswaardigheden gaan bekijken. De temperatuur is hier rond de 30 graden en de komende dagen wordt het nog warmer, dus we gaan dit op een aangepast tempo doen. Vooral doordat deze stad behoorlijk heuvelachtig is, wat het lopen nog wat zwaarder maakt. Als eerste wandelen we over de Ponte Luís I, een dubbeldeks ijzeren boogbrug uit 1886, ontworpen door Théophile Seyrig, met een boogoverspanning van 172 meter, zie hoofdfoto. Destijds is het de langste ter wereld. De overkant biedt mooi zicht op de rivier de Douro en de kade. Via een steile weg lopen we naar beneden, waarna we de brug op het lagere niveau weer teruglopen. Zo de Cais de Ribeira op, de promenade langs de Douro, met zijn kleurrijke huizen.

We vervolgen onze weg daarna weer naar boven, waar we de kerk São Francisco bezichtigen, met een indrukwekkend barok houtsnijwerk, bedekt met bladgoud en de catacomben eronder.

Verder de berg op, kopen we een kaartje voor de kathedraal, in de 12e eeuw ontstaan als een romaanse vestingkerk. Door de jaren heen zijn er verschillende stijlen toegevoegd. Het ernaast gelegen klooster bezit schilderingen met Azulejos van vele meters groot en de ‘schatkamer’ van de kathedraal. De toren is één van de hoogst gelegen punten van de stad en geeft zicht op een groot deel van het oude centrum.

Porto dag 2

De volgende ochtend staat als eerste een bezoek aan Livraria Lello gepland, Porto’s beroemdste boekhandel uit 1906 en geroemd als één van de mooiste boekhandels ter wereld. Omdat het zo populair is, hebben we er in Nederland al kaarten voor gereserveerd. Wij sluiten aan in de rij voor 9.15 uur en als we naar binnen mogen, heeft de hele winkel zich al gevuld met de mensen uit de rij van 9 uur. Met wat moeite slalommen we ons om de vele bezoekers heen en bewonderen we de neogotische façade, de iconische rode trap en het glas‑in‑loodplafond. En natuurlijk talloze boeken, in meerdere talen.

Voor de volgende stop lopen we in 10 minuten bergafwaarts naar het Bolsa Paleis. Dit historische monument diende in vroeger tijdens als beurs en handelscentrum en is nu toegankelijk voor toeristen. Wel alleen via een georganiseerde rondleiding met gids. De bezochte ruimtes zijn sowieso allemaal de moeite waard, waaronder het centrale binnenplein met glaskoepel en de monumentale trappen, maar de Arabische zaal spant de kroon. Dit is iets wat u echt met eigen ogen moet aanschouwen. Het doet denken aan het Alhambra in Spanje, waar het ook op gebaseerd schijnt te zijn.

Als laatste gaan we naar de dubbelkerk Iglesia de Carmalitas en Iglesia de Carmo. Aangezien er nooit 2 kerken tegen elkaar gebouwd mogen worden, is er tussen de kerken een heel smal huis gebouwd. Met op elke verdieping 1 kamertje. De linker kerk is gratis te bezoeken, voor de rechterkerk en het tussenliggende huis (die helaas aan de buitenkant gerenoveerd wordt) moet een kaartje worden gekocht.

Alcobaça

Op onze rit naar Obidos maken we een tussenstop in Alcobaça, waar we het klooster en de kerk bezoeken, één van de belangrijkste monumenten van Portugal. We zien dat we voor 2 euro extra ook een kaartje kunnen kopen voor de sacristie en besluiten dat te doen. Dat blijkt een goede zet te zijn, want het leidt ons naar een ruimte waar we anders niet zouden komen en we hadden het voor geen goud willen missen. We blijken de enige 2 bezoekers te zijn, die er met een gids heen gebracht worden. Ze haalt bij de bewaking een oude loper op en opent een grote, zware deur voor ons. De sacristie blijkt het formaat te hebben van een kleine kerk en aan het eind bevindt zich een ruimte met 179 houten hoofden, door priesters gemaakt. Alle hoofden zijn anders en ooit bevatten ze allemaal relikwieën, maar die zijn grotendeels verdwenen. Een hele aparte en unieke ruimte om gezien te hebben.

Hierna bekijken we het klooster en de kerk, met onder andere de graven van Pedro en Inês. Hun rijk versierde sarcofagen zijn tegenover elkaar geplaatst, zodat ze ‘bij de wederopstanding elkaar als eerste zien’. Hun liefdesverhaal is het Portugese equivalent van Romeo & Julia, maar waar gebeurd.

Obidos

In de namiddag arriveren we in het ommuurde stadje Obidos. Het staat bekend als één van de mooiste plaatsen van Portugal en stelt niet teleur. Tussen de muren liggen 2 smalle, sfeervolle hoofdstraten, met allemaal winkels en restaurants en bloeiende Bougainvilles. Ook telt het stadje meerdere kerken, een kasteel en een aquaduct. Goed voor een aangename wandeling en voor het diner van die avond hoeven we niet lang te zoeken.

Paleis van Pena bij Sintra

De dag erna gaat de wekker vroeg, want we hebben voor 9 uur kaarten geboekt voor het Paleis van Pena in Sintra, in de buurt van Lissabon. Het paleis in felle gele, oranje en paarse kleuren ziet er sprookjesachtig uit en heeft ook wel wat weg van een pretpark. We weten al dat er op dit vroege tijdstip nog geen pendelbus rijdt en dat we de berg dus te voet moeten beklimmen, aangezien de auto beneden achtergelaten moet worden. Vanwege de hoge temperatuur en het steile pad blijkt dat een tamelijk inspannende tocht te zijn, dus als u dat wilt vermijden, raden we u aan om een later tijdstip kiezen.

Op de top hebben meerdere gebouwen gestaan, maar het huidige paleis is in 1854 afgerond. Het is ontstaan toen koning Ferdinand II in de 19e eeuw de ruïnes van een oud klooster omvormde tot fantasierijk zomerpaleis. De architectuur is een mix van neogotische en Moorse elementen, in een rood‑geel kleurenschema. Vanuit het paleis kan er tot ver in de wijde omgeving gekeken worden.

Het paleis van Pena in Sintra

Het is de bedoeling om ook het klooster met botanische tuin, de verderop liggen te bezoeken, maar de weg er naartoe is afgezet door politieagenten. We krijgen het advies om een omweg te nemen, maar helaas stuiten we ook op die weg op politieblokkades. Dus zit er niets anders op dan om te keren en richting ons hotel in Lissabon te gaan.

Lissabon

In de namiddag worden we beiden geveld door een voedselvergiftiging. Dus van het bekijken van het mooie Lissabon komt tijdens deze vakantie niets terecht. Gelukkig hebben we hier 2 nachten, dus kunnen we even uitzieken voor we weer verder moeten reizen. En gelukkig hebben we al veel van deze stad gezien tijdens een eerdere stedentrip in 2018.

Terug naar de Algarve

Voor de rit van Lissabon naar de Algarve en de laatste dag in de Algarve zelf hebben we eigenlijk nog meerdere bestemmingen op ons verlanglijstje staan, maar de hoge temperatuur en een gebrek aan energie gooit roet in het eten. We houden het dus bij korte stops om foto’s te maken en van het uitzicht te genieten. De laatste avond zijn we gelukkig voldoende opgeknapt om nog een hapje te eten aan de kust bij Faro, zodat we de rondreis toch nog positief afsluiten. De Algarve gaan we vast nog wel eens bekijken tijdens een volgend bezoek.

Onze aanraders

Het is moeilijk om slechts een paar hoogtepunten te kiezen van deze reis, maar 5 van onze aanraders zijn:

  • Evora
  • Serra de Estrella
  • Braga
  • Porto
  • Het paleis van Pena

Ook willen we benoemen dat een aantal van de bezienswaardigheden niet geschikt zijn voor mensen die minder goed ter been zijn. En een aantal ervan kunnen sowieso vrij intensief zijn voor wie wat minder fit is. Daarnaast raden we aan voor wie minder goed tegen de hitte kan, om deze reis in de minder warme maanden te doen.

Onder de noemer MAXime op reis leest u regelmatig verhalen over de eigen reiservaringen van de redactie van MAX Vandaag. Klik hier voor een compleet overzicht en meer reisverhalen.

Foto’s: redactie MAX Vandaag

Geef een reactie