Cisca Dresselhuys: ‘Journalisten in zwembroek en op een racefiets, we moeten op zoek naar een nieuwe Peer Ulijn’

Vroeger had je bij het NOS-Journaal Peer Ulijn. Dat was de man van de ‘luchtige  onderwerpen’. Als Peer in beeld kwam, wist je, nu komt er iets over een hond, die het hele land is doorgelopen op zoek naar zijn vroegere baasje. Of een fervente hobbyist, die in zijn garage de Notre Dame heeft nagebouwd van lucifers. Peer Ulijn is met pensioen en dus is er een gebrek aan verstrooiend nieuws in het meestal zware nieuwsbulletin, dat nog altijd tot de best bekeken t.v.programma’s behoort.

‘Participerende journalistiek’

Maar daar lijkt verandering in te komen. Niet door een nieuwe frivole redacteur, maar door verslaggevers, die aan ‘participerende journalistiek’ doen, zoals ik dat deftig noem. Opeens zie je Thomas Spekschoor in een latex wielerpakje op een racefiets. Het onderwerp is serieus, namelijk: hoe verantwoord is het om in snikhete tijden te gaan wielrennen. In plaats van dat gewoon te vragen aan een wetenschapper, die hier een studie van heeft gemaakt, gaat de verslaggever zitten zwoegen op dat fietsje, terwijl de deskundige zijn temperatuur bijhoudt. En, ja hoor, het wordt enorm, zelfs onverantwoord warm in het fietsende lijf van Thomas. Onlangs zag ik hem weer bezig, nu op Bonaire, waar het slecht gesteld is met het koraal. Hoogstpersoonlijk dook hij, gehuld in duikpak, het water in. Het echte nieuws over het  afstervende koraal kwam overigens gewoon van een wetenschapper van het KNMI in De Bilt.

Het meest recente voorbeeld in dit genre, was pas geleden Joris van Poppel, die, al fietsend, berichtte over een fietspad tussen Utrecht en Amsterdam waar hoognodig iets aan verbeterd moest worden om het sneller en veiliger te maken. Gelukkig hadden zijn bazen niet bedacht dat hij een aanrijding moest regelen om het allemaal nog overtuigender te maken.

In zwembroek: ‘Het was even schrikken’

Mijn ergste herinnering op dit gebied heb ik aan Martijn Bink, die, al weer geruime tijd geleden, in zwembroek verscheen in een onderwerp over zwembaden. Of dat zijn besluit was of van de hoofdredactie van het NOS Journaal, weet ik niet, maar het was schrikken.

Ik begrijp best dat er behoefte bestaat aan wat lichtheid in het dagelijkse nieuws. En dat men pogingen wil doen om jonge kijkers te trekken, want 74 procent van de kijkers naar het NOS Journaal om 20.00 uur (zo’n 1,7 miljoen mensen per keer ) is 65-plusser. Maar of je jeugd trekt met Martijn Bink in een zwembroek?

Verstrooiend nieuws

Die behoefte aan verstrooiend nieuws ken ik nog uit mijn verre verleden als nieuwdienst-redacteur bij Trouw. Daar hadden we in mijn tijd een speciale man voor. Niet dat hij als zodanig was aangesteld, maar in de praktijk bleek onze correspondent uit Venlo een fijne neus te hebben voor gekke berichten, zoals ‘Man zit een nacht lang met zijn das vast in sigarettenautomaat’. Als ik avonddienst had, was ik altijd blij met zijn bijdragen. Het was mijn taak om berichten op waarheid te checken, maar in zijn geval deed ik dat liever niet. Je wist maar nooit of ze die check zouden doorstaan.

Een nieuwe Peer Ulijn

Toch zou ik de heren Spekschoor en Bink willen verzoeken het te houden bij het interviewen in hun gewone kleren. De Journaalleiding kan beter op zoek gaan naar een nieuwe Peer Ulijn, die zijn werk ook in een normaal pak presenteerde. Dat kon hij zich permitteren, we wisten genoeg als we zijn besnorde hoofd zagen. Dat werd grinniken.

Cisca Dresselhuys begint haar journalistieke carrière bij het dagblad Trouw. Van 1981 tot 2008, als zij met pensioen gaat, is Cisca hoofdredacteur van het maandblad Opzij. Ze ontvangt diverse onderscheidingen waaronder de Mercur d’Or/LOF Prijs voor haar verdienste voor het tijdschriftenvak. Ook schrijft Cisca verschillende boeken, waaronder Drukker dan ooit Werken na je 65ste. Want van stilzitten na haar pensioen is geen sprake. Samen met Jan Slagter is zij te horen in de podcast De Geboden van Slagter en Dresselhuys en ze schrijft columns hier op MAX Vandaag.

Foto: Peer Ulijn/ANP