Josine Droogendijk: ‘Wat ze ten paleize nooit helemaal onder controle kunnen krijgen is de schrijfdrang van hun eigen familieleden’

Achter gesloten paleisdeuren kan het er soms verhit aan toe gaan. Natuurlijk – en gelukkig- proberen de royals hun familiedrama’s zoveel mogelijk binnenboord te houden. Toch is er volgens royaltyverslaggever Josine Droogendijk één factor die ze ten paleize nooit helemaal onder controle kunnen krijgen: de schrijfdrang van hun eigen familieleden.

In Zwanenzang haalt Charles Spencer flink uit

Heeft u het nieuwste boek van Charles Spencer al gelezen? In Zwanenzang haalt de broer van prinses Diana flink uit naar de Britse monarchie. Zo zou prins Charles opgelucht geklonken hebben na het overlijden van zijn ex-vrouw. Ook het driftige karakter van de prins komt meermaals ter sprake. Vreemd genoeg komt prinses Diana er ook niet al te goed vanaf. Hoewel Charles Spencer het grappig lijkt te vinden dat zijn zus hun stiefmoeder van de trap heeft geduwd, draagt dat natuurlijk niet bij aan haar imago als warm persoon.

Ook doet hij meermaals uit de doeken hoe Diana de pers inschakelde om haar zin te krijgen, bijvoorbeeld toen de inboedel van de familie Spencer werd verkocht. Hoewel de verhalen lekker weglezen, gaan ze er bij mij niet in als zoete koek. Wat ik sterk mis in Zwanenzang is bronvermelding of ondersteunend bewijs. Bij familieverhalen is dat natuurlijk wel vaker het geval, maar daarmee is niet iedere zin die de heer Spencer neerpent ook gelijk de waarheid. Als lezer blijf je vertwijfeld achter: wie is nu de slechterik in dit verhaal? Charles Windsor of toch Charles Spencer?

Schrijvende familieleden zijn een grote bron van zorg

Dat schrijvende familieleden een grote bron van zorg kunnen zijn, blijkt ook wel uit Spare, het verhaal van prins Harry. In de autobiografie worden de royals flink aangepakt. Prins William verweerde zich fel tegen de aantijging dat het Koninklijk Huis racistisch zou zijn, maar zweeg over de neergepende familievetes. Netjes glimlachen en stug doorgaan met het koninklijke werk is voor een royal nu eenmaal de meest verstandige keuze. Zeker als zijn of haar positie toch wel verankerd is in de Grondwet.

Boeken over koninklijke families zijn niet nieuw

Pittige boeken over koninklijke familieleden zijn geen nieuw fenomeen. Kijk maar naar de memoires van Wilhelmina van Pruisen (1709–1758), de markgravin van Bayreuth. Wie dol is op verhalen over het Pruisische hof, zou haar boek echt eens moeten lezen. Zo schrijft ze openhartig over de ernstige mishandelingen in haar jeugd en de tirannieke sfeer aan het hof van haar vader.

Een van de meest aangrijpende passages gaat over de mislukte vluchtpoging van haar broer Frederik naar Engeland. De prins werd opgesloten in de vesting Küstrin. Zijn beste vriend Hans Hermann von Katte, die hem hielp, werd ter dood veroordeeld. Wilhelmina beschrijft hoe haar broer door zijn vader werd gedwongen om vanuit zijn celraam toe te kijken hoe Katte werd onthoofd, wat Frederik een levenslang trauma bezorgde.

Families van Nederlandse royals klappen niet uit de school

In Nederland zijn we veel minder bekend met familieleden die de sores van een royal aan het papier toevertrouwen. In iedere bibliotheek staat wel een exemplaar van Eenzaam maar niet alleen, maar dit boek is geschreven dóór Wilhelmina óver Wilhelmina. Sophie, de eerste vrouw van koning Willem III, heeft ook een autobiografie op haar naam staan. In L’histoire de ma vie beschrijft ze haar jeugdige jaren. Het verhaal eindigt voor het koninklijke huwelijk en geeft dus geen inzicht in het leven aan het Nederlandse hof.

Wie daar benieuwd naar is, zou het boek Een vreemdelinge in Den Haag moeten lezen. Hella Haase publiceert daarin de openhartige brieven die koningin Sophie schreef naar haar vriendin Lady Malet. Ik betwijfel nog steeds of het heel netjes is om privé-epistels te publiceren, maar juist doordat de brieven in alle beslotenheid zijn neergepend, geeft het boek wel een goed beeld van het leven van Sophie.

Hopelijk schrijft prinses Beatrix nog eens een boek

De kans dat we binnenkort een tell-all krijgen van een van de prinsen of prinsessen rondom de Nederlandse troon, is klein. Ook de familie Zorreguieta lijkt geen wilde plannen te hebben. Reken maar dat ze daar op Paleis Huis ten Bosch heel blij mee zijn. Wel hoop ik nog altijd dat prinses Beatrix ons via het papier nog eens een inkijkje gunt in haar leven. Als dat boek ooit verschijnt, sta ik vooraan in de rij!

Journaliste Josine Droogendijk schrijft blogs, vlogs en columns over koninklijke mode en ze schuift regelmatig aan bij Tijd voor MAX. Ze volgt de royals in binnen- en buitenland op de voet. Over de kledingstijl van koningin Máxima raakt Josine niet uitgesproken. Lees hier al haar columns.

(Foto: ANP)